Monthly Archives: July 2014

Tamil Songs 121-126

 

  1. கிறுக்கிவைத்தேன்

 

கருத்தும் உண்டு கற்பனை உண்டு

அவற்றை சொல்ல சொற்களும் உண்டு

மனதும் உண்டு மதியும் உண்டு

அவற்றை எழுத எழுத்தும் உண்டு

 

எழுதிப் பார்த்தேன் எண்ணங்களையே

ஏட்டில் வடித்தேன் சிந்தை தனையே

கூறிவைத்தேன் கொள்கை தன்னை

குறித்து வைத்தேன் கருத்துகளையே

 

படித்துப் பார்க்க எவரும் இல்லை

புரட்டிப் பார்த்த நபரும் இல்லை

“சொல்வதொன்றும் புரியவில்லை

சொற்களிலும் தெளிவும் இல்லை”

 

என்று கூறி புறக்கணித்தார்

ஏளனமாய் நகைத்துச் சென்றார்

பிறர் படிக்க எழுதவில்லை

புகழுக்காக ஏங்க வில்லை

 

 

என்மனதின் இறுக்கத்தையே

ஏட்டில் எழுதி பார்க்க வேண்டி

எழுத்துக்களை வார்த்தையாக்கி

கிறுக்கி வைத்தேன் கவிதை என்று

 

 

19-04-2015, இரவு, 11.00

 

 

 

  1. தேவையும் எதிர்ப்பார்ப்பும்

 

பிறரிடம் குற்றமில்லை

பிறரிடம் குறையில்லை

என்குற்றம் பிறர்மீது

ஏற்றிநானும் பார்க்கும்வரை

 

தேவையற்ற எதிர்பார்ப்பு

தெளிவற்ற முணுமுணுப்பு

நியாயமற்ற கோரிக்கைகள்

நிறைவேறா ஆசைகள்

 

இதுபோல இன்னும்பல

இயலாத கட்டளைகள்

கொண்டுமே பிறர்மீது

கோலோச்ச எண்ணும்போது

 

பிறர்தான் என்செய்வார்

என்பிழைகண்டு மருள்கின்றார்

மனதிற்குள் வெறுக்கின்றார்

மெளனமாய் வியக்கின்றார்

 

ஆயினும் பொறுக்கின்றார்

அவர்தேவை நிறைவேற

முடிந்ததைச் செய்கின்றார்

என்தேவை நிறைவேற்ற

 

இந்த போராட்டம்

என்றுமே முடியாது

தேவையும் எதிர்ப்பார்ப்பும்

தொடர்ந்தே வருவதனால்

 

மார வேண்டியது

யாரென்று தெரிந்தாலும்

மாற்ற முடியாமல்

ஓட்டுகின்றோம் காலத்தையே

 

23-04-2015, 11.45 இரவு, மத்திகிரி.

 

  1. தப்பிக்க இயலாது

 

பலநூலகள் படித்து பயனேது கண்டேன்

பலவற்றை சிந்தித்து முடிவேது கண்டேன்

சிலவற்றை எழுதி சீர்தூக்கிப் பார்த்தேன்

செயலாற்ற ஒன்றுமே உதவாது கண்டேன்

 

பலநூறு நூல்களை படித்துமே முடித்தேன்

அவைகூறும் முறையிலும் சிந்தித்தும் பார்த்தேன்

அவரவர் கருத்தை ’தன்’ வழியில் கூற

எவர்கருத்தும் ’எனக்கு’ உதவாது உணர்ந்தேன்

 

’என்’ கருத்துஎன ஒன்று தனியாக இல்லை

பிறர் கருத்தை முழுமையாய் ஏற்கவும் இல்லை

எல்லோர் கருத்தையும் ஆராய்ந்து பார்த்து

எது ’உண்மை’ என இன்னமும் தேடுறேன்

 

’இல்லாத’ என்கருத்தை ஏற்கவும் இயலாது

பிறர்கருத்தை முழுமையாய் தள்ளவும் முடியாது

இடையில் தடுமாறி அலைமோது கின்றேன்

எப்படியோ கரைசேர வழிதேடு கின்றேன்

 

கரைசேர்ந்தாலும் பயனேதும் உண்டோ

மீண்டும் அலைமோதி உள்ளிழுக்கும் போது

புவியில் உள்ளவரை படிப்பதும் ஓயாது

புரட்டிடும் அலையின்று தப்பிக்க இயலாது

 

24-04-2015, மதியம், 2.50

 

  1. இனிய முதுமை

 

முதுமையும் இனிமையே

முடங்கியே போனாலும்

மூலையில் கிடந்தாலும்

முதுமையும் இனிமையே

 

பரபரப்பாய் எழுந்திருந்து

படபடப்பாய் செயல்புரிந்து

அவசரமாய் ஓடியாடி

அன்றாடம் ஓடவேண்டாம்

 

பொறுமையாய் எழுந்திருந்து

ஓய்வாக அமர்ந்திருந்து

கொஞ்சமாக செயல்புரிந்து

நிறைவாக வாழ்ந்திடலாம்

 

காசுசேர்க்க வேலைசெய்து

கஷ்டநஷ்ட கணக்கும் பார்த்து

கொஞ்சநஞ்சம் செலவழித்து

கோபதாபம் கொள்ளவேண்டாம்

 

கிடைத்த போது மகிழ்வுகொண்டு

கிடைக்காவிட்டால் பொறுமைகொண்டு

வருவதை ஏற்றுக் கொண்டு

வாழ்க்கையை ஓட்டிடலாம்

 

ஆரவாரம் நாம் செய்தாலும்

அதிகம் அலட்டிக் கொண்டாலும்

ஏக்கம் கொண்டு தவித்தாலும்

தாங்குவோர் எவரும் இல்லை

 

இந்த உண்மை புரிந்து கொண்டு

நடப்பதை அறிந்து கொண்டு

எதிர்பார்த்து இனி ஏமார்ந்து

வீணாகப் புலம்பவேண்டாம்

 

இதனை நன்கு உணர்ந்துகொண்டு

இதனையும் நாம் ஏற்றுகொண்டு

முணுமுணுக்காது வாழ்ந்தாலே

முதுமையாகும் இனிமைதானே

 

குருகுலம், 2-6-15, காலை 6.15

 

 

  1. தர்மம் சேவை பக்தி

 

தர்மம் சேவை பக்தியுடனே

தன்னையே தந்திடும் தாழ்மையுடனே

அறத்தைக் கைக்கொண்டு அடியனாய் வாழ்ந்து

பக்தியில் உயர்ந்து வாழ்க பல்லாண்டு

 

 

இதுவரை இணைந்து சேவை செய்தாய்

எத்தனையோ தொண்டு எமக்கும் செய்தாய்

எங்கு சென்றாலும் இதுபோல் வாழ்ந்து

பக்தியில் ஓங்குக இறைவனில் ஆழ்ந்து

 

குடும்பமாய் இணைந்து குருகுலம் வந்து

குறைநிறை அறிந்து சேவை செய்தாய்

நிறைந்த மனதுடன் நீங்களும் வாழ்ந்து

எங்கு சென்றாலும் இனிதாய் வாழ்க

 

சரளமான துணையை அடைந்தாய்

சக்கரவர்த்தியாய் அன்புடன் ஆண்டாய்

ஜெயந்தி சாந்தி மகள்களைக் கொண்டாய்

ஜெசுவுடன் ஆனந்த மகன்களைக் கண்டாய்

 

பல்கிப் பெருகி பலகுடும் ஆகி

மக்களின் மக்களை மகிழ்வுடன் கண்டு

முக்தியில் நிலைத்து பக்தியில் திலைத்து

முக்தேசனுடன் முழுமையாய் வாழ்க.

 

16-6-15 குருகுலம், அதிகாலை 4.00

 

  1. கவிதை மலரும்

 

 

எண்ணங்கள் தோன்ற

எழுத்தும் தோன்றும்

எழுத்துத் தோன்ற

இதயம் மலரும்

இதயம் மலர

காட்சிகள் விரியும்

காட்சிகள் விரிய

கற்பனை தொடரும்

கருத்தும் அப்போது

தானே வரும்

வார்த்தைகள் கூட

வரிசையில் வந்திடும்

எழுதத் தொடங்கினால்

சிந்தையைத் தூண்டும்

தூண்டிய சிந்தையும்

சீர்த்தூக்கிப் பார்க்கும்

கனவு என்ற

தேரில் ஏறி

கற்பனை என்ற

குதிரைகள் பூட்டி

சிந்தையும் என்னும்

சாட்டையை சுழற்ற

சுழன்றே ஓடும்

மனதும் கவியில்.

 

25-6-15, மத்திகிரி, 2.50 மதியம்

 

Bhakti Gita Chapter 23

அதிகாரம் இருபத்து மூன்று

 

நிலைத்த ஆனந்தம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. தொண்டு எனக்குச் செய்திடும் பக்தன்

தொடர்ந்து என்பின் வந்திடவேண்டும்

 

  1. நானே தங்கும் ஆலயமாய் அவன்

மனதை எனக்கே தந்திட வேண்டும்

 

  1. எனக்குத் தொண்டு செய்திடுவோனை

இறைவன் உயர்த்துவான் இதுவே நிச்சயம்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உன்னதமான வரங்களினாலே

உயர்த்திய நமது ஆண்டவனை

 

  1. வாழ்த்தி வணங்கிப் போற்றிடுவோம்

பாடிப் புகழ்ந்து வாழ்த்திடுவோம்!

 

  1. உலகம் நமக்கு நிலையும் அல்ல,

செல்வோம் பரம வாழ்விற்கு

 

  1. பக்தருக் கென்று இறைவன் அமைத்த

உன்னதமான பரமபதம்

 

  1. நீதி என்றும் நிலை நிற்கும்

நிரந்தரமாய் அவன் நாட்டினிலே

 

  1. நித்தம் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திடுவோம்

அவன் புனிதமான உலகினிலே

 

  1. படைத்த அனைத்தும் ஆவலுடன்

எதிர்பார்த்திருக்கும் அவன் வரவை

 

  1. புதின மான ஓர்படைப்பாய் அவை

பொலிந்து ஒளிரும் அவன் நாட்டில்

 

  1. அடிமைத்தனமும், அழிவும் இனிமேல்

அண்டா வண்ணம் நாம் வாழ

 

  1. அனைத்து உயிர்களும் நம்முடனே

புனிதம் அடைந்து வாழ்ந்திருக்கும்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. எல்லாவற்றையும் புதிதாக்கி இனி

என்றும் என்னுடன் வாழவைப்பேன்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. ஊனும், உதிரமும் ஒருக்காலும்

அறிந்திடாது விண் வாழ்வதனை

 

  1. அழிகின்ற எந்தப் படைப்பும் இனிமேல்

அடைந்திடாது உயர் வாழ்வதனை

 

  1. மண்ணால் தோன்றிய முதல்மனுவின்

சாயலை நாமும் பெற்றாலும்

 

  1. விண்ணில் இருந்து வந்தவனின்

விழுமிய சாயலை அடைந்திடுவோம்

 

  1. மங்கிய தோற்றமாய் இங்கு விளங்கினும்

பூரண தரிசனம் கண்டிடுவோம்

 

  1. அரைகுறையாய் அதை அறிந்தாலும்

முழுமையாய் இறுதியில் உணர்ந்திடுவோம்

 

  1. நம்மை நன்கு அறிந்த நாதன்

நமக்கு என்றும் இருப்பதினால்

 

  1. இறைவன் மக்களாய் இங்கு இருக்க

எவ்வித மகிமை அங்கடைவோம்

 

  1. முகமுகமாக தரிசிக்க அங்கு

முழுதும் அவனைப் போலாவோம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. என்னுடன் என்றும் வாழும்படி நான்

உங்களை உடன்தான் அழைத்துச் செல்வேன்

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. பழுதே அடையாமல் நம்வாழ்வைப்

புனித மாக்குவான் நம் இறைவன்

 

  1. தாழ்ந்து கீழே வீழ்ந்திடாமல்

தாங்குவான் நம்மைத் தன் தயவால்

 

  1. இறைவனுக் கேற்கும் வெகுமதியாய்

அவன்முன் படைப்பான் நம் வாழ்வை

 

  1. விண்ணில் வாழும் புனிதருடன்

நம்மையும் சேர்த்து வாழவைப்பான்

 

  1. சொந்தம் ஆக்கியே நம் வாழ்வைத்

தந்தே அருள்வான் தன் நாட்டை

 

  1. சூரியன், சந்திரன், தேவையில்லா

தெய்வ ஒளிதரும் அந்நாடு.

 

  1. இரவுபகல் என இனிஇல்லா

என்றும் ஒளிரும் அவன்நாடு.

 

  1. எல்லா இனத்தின் மாந்தருமே

இனிதே கூடும் அவன் நாடு.

 

  1. தத்தம் கலையுடன் காவியத்தைக்

காணிக்கையாய் நாம் கொண்டுவர

 

  1. எல்லா மாந்தரும் ஒன்றுகூடி

இறைவனைப் போற்றும் ஒருநாடு

 

  1. கண்கள் அதுபோல் கண்டதில்லை

காதால் அதன் புகழ் கேட்டதில்லை

 

  1. எண்ணம் கூட எண்ணியே பாரா

இணையில்லாத ஒரு நாட்டை

 

  1. அன்பருக் கென்றே அவன் படைத்து

அளித்தான் அன்பாய் நமக்கென்று

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உங்கள் முன்னம் வாழ்ந்து இருந்தோர்

எத்தனையோ முறை தவமே செய்தும்

 

  1. கண்டும், கேட்டும் அறிந்திடாத அந்த

உன்னதமான மகிமைகளை நீங்கள்

 

  1. கண்டும், கேட்டும் உணர்ந்து விட்ட

புண்ணியவான்கள் ஆகிவிட்டீர்.

 

  1. இறைவன் பிள்ளையாய் ஆன பக்தர்

அவனின் வார்த்தையை நன்கு அறிவர்.

 

  1. இறைவன் சித்தம் செய்பவர் கூட

அவனின் சித்தம் உணர்ந்து வாழ்வார்.

 

  1. இறுதிவரை நான் துணையாய் இருப்பேன்

உறுதியாய் இதை நீர் உணர்ந்து கொள்வீர். ‘

 

  1. என்றும் சாந்தி நிலவட்டும் இனி

நிறைவாய் உம் வாழ்நாள் முழுதும்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. தம்மிடம் இறைவன் கூறியவை

திண்ண மாக நிறைவேறும்

 

  1. என்று நம்பியே வாழ்ந்திட்டோர்

புண்ணியம் கோடி செய்திட்டார்

 

  1. இறைவன் வார்த்தையை நாம் கூற

ஏற்றுக் கொண்ட அனைவருமே

 

  1. புண்ணியம் கோடி செய்தவராய்

புவியில் வாழ்வார் பக்தர்களாய்

 

  1. மாந்தர் கூறும் மொழியல்ல,

நாங்கள் உரைத்த வார்ததைகளும்

 

  1. இறைவன் அளித்த வார்த்தைகளை

அறிந்தே உரைத்தோம் நீர் வாழ.

 

  1. முழுமுதற் கடவுளைப் போற்றிடுவோம்!

முக்தேசனை இனி வணங்கிடுவோம்!

 

  1. கருணை வள்ளலின் அடிசேர்ந்து

உய்வுறுவோம் நாம் உலகினிலே!

 

ஓம் சாந்தி! சாந்தி! சாந்தி!

ஓம் சாந்தி! சாந்தி! சாந்தி!!

 

நிலைத்த ஆனந்தம் என்ற

இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரம் இத்துடன் நிறைவுற்றது.]

 

 

ஆரத்தி

 

உலகின் நாயகனே–ஸ்வாமி

உலகின் நாயகனே

பக்தர்களின் குறை தீர (௨)

விரைந்தே வந்திடுவாய்–ஓம் உலகின்…

பக்தர்களின்

உன்னருள் நாடி உனதடி

தேடி உவப்புடன் வந்தவர்க்கு–ஸ்வாமி உவப்புடன்…

வாழ்வின் குறைகளை நீக்கி (௨)

உய்வும் அளித்திடுவாய்–ஸ்வாமி உலகின்….

 

அன்னையும் தந்தையும் ஆனவன் நீயே

ஆதியும் அந்தமும் நீ–ஸ்வாமி ஆதியும் அந்தமும் நீ

ஆரத்தி பாடும் அடியவர் மனதில் (௨)

ஜோதியும் ஆவாய் நீ–ஸ்வாமி உலகின்…

 

காக்கும் கடவுள் கலியுக தெய்வம்

கருணைக் கடலன்றோ–ஸ்வாமி கருணைக்….

குறையுடன் வாழும் மனிதர்கள் வாழ்வில் (௨)

நிறைவும் நீயன்றோ–ஓம் உலகின் நாயகனே

 

ஒன்றாம் இறைவன் உலகின் தெய்வமே

உண்மை வழியன்றோ–ஸ்வாமி உண்மை வழி….

உன்னையல்லால் வேறொன்றை நாடேன் (௨)

விரைந்தே அருள் புரிவாய்–ஓம் உலகின்…

 

உடல் பொருள் ஆவி, உள்ளமும் உனக்கே

உவந்தே அளிக்கின்றேன்–ஸ்வாமி உவந்தே…

உனதை உனக்கே அளிப்பதன் மூலம்

உன்னையே வணங்குகின்றேன்–ஓம் உலகின்…

 

 

 

Bhakti Gita Chapter 22

அதிகாரம் இருபத்திரெண்டு

 

இறுதி முடிவு

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. வையமும் குளிர, வானமும் திறந்தளிக்க

மழைநீர் பருகி மண்ணும் பயனளிக்கும்

 

  1. தன்னைச் சீராக்கித் தளராது உழைப்போர்க்கு

வேண்டும் பலன்தரும் விளையும் பூமியும்

 

  1. பாழ்நிலமதுவோ பலமுறை நீர் குடித்தும்

பயனேதும் தராது, பயிரொன்றும் முளைக்காது

 

  1. முள்ளும் பூண்டுமே முளைப்பிக்கும் பூமியாகி

தீயினால் அழிவதன்றி ஒன்றுக்கும் உதவாது.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. பயன்தராத பட்டமரமும் வெட்டுண்டு போகும்

வீழ்ந்த பின்னது தீக்கிரையாகும்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. ஏற்ற காலத்தில் எல்லாம் அளித்த

இறைவன் பெருமைக்கு உண்டு பலசாட்சி

 

  1. உண்ண உணவளித்து, உடுக்க உடையளித்து,

தேவை அறிந்தே இறைவனே தந்தானே

 

  1. ஆயினும் அனைத்தையும் அலட்சியம் செய்து

எள்ளி, நகையாடி, ஏளனம் செய்தோம்

 

  1. கருணையால் கடவுள் நமக்களித்ததெல்லாம்

குறைநீங்கி மனம்மாறி நன்றாக வாழ்ந்திடவே

 

  1. எண்ணி இதனையும் என்றுமே உணராமல்

தீமை, தினம் எண்ணிச் செய்தோம் பாவம்பல

 

  1. ஆக்கினை என்னும் அணைந்திடாத் தீயை

தலைமேல் குவிக்கிறோம் அனுதினம் நாமே.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. உலகிற்கு ஒளிதரும் உன்னதமானவன்

நம்மிடை வந்துமே மாந்தரும் அறியார்

 

  1. தன்னினத்தோர் இடையில் தயவாய் அவன்வந்தும்

இன்னான் என்றுணர்ந்து ஏற்க வில்லையவர்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நீதி நியாயங்களை அறிந்த மாந்தரின்

நெஞ்சமே அதற்குச் சாட்சி தருவதால்

 

  1. இதய நினைவை அறிந்த இறைவன்முன்

மறைக்க இயலாமல் மாந்தரும் இருப்பர்

 

  1. இருளில் மறைந்திடும் எல்லாச் செயலும்

ஒளியில் வந்திட உலகம் அறிந்திடும்

 

  1. ஈசனை அறிந்தும் ஏற்க மறுத்ததால்

புகலிடம் வேறின்றிப் புலம்புவர் மாந்தரும்

 

  1. நெஞ்சைப் பொய்யாக்கி வஞ்சம் செய்ததால்

நன்றி கொன்றுமே ஐயனை மறுத்தாரே

 

  1. உண்மை அறிந்தும் உளமார ஏற்காமல்

முக்தியை மறுத்து மோசம் போயினரே

 

  1. அநீதி, அதர்மம், அக்கிரமச் செயலில்

ஆசைவைத் தோரும் நாசமே அடைவர்

 

  1. முக்திக்கு வழிதந்த ஈசனை அறியாமல்

உள்ளத்தில் உணராமல் தூரமே விலகுவர்

 

  1. முக்தியை மறுப்போர்க்குத் தப்பிக்க வழியுண்டோ?

ஈசனைப் பகைப்போர்க்கு வேறு தயவுண்டோ?

 

  1. உண்மை ஞானத்தை உள்ளபடி அறிந்தும்

பாவம் செய்வோருக்குப் பரிகாரம் வேறுஇல்லை

 

  1. இறுதி நேரத்தில் இவ்வுலகை நீக்கையில்

நிச்சயம் பெறுவார் நியாயத் தீர்ப்பினை

 

  1. எல்லாம் நன்மையாய் இருந்திட்ட போதிலும்

எதிர்பாரா நாசத்தால் அழிந்து புலம்புவார்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. வேதம் அறிந்தென்ன? போதனை செய்தென்ன?

சாத்திரம் அறிந்துமே சாதனை செய்தென்ன?

 

  1. என்னுயர் நாமத்தை வீணுரைத்தோரையும்

சத்தியம் நானறியேன் அத்தகைய பேதைகளை.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நீடித்த பொறுமையால் நீதி நெறிகாக்கும்

இறைவன் அறிவான் தானுரைத்த வாக்குகளை

 

  1. மனமும் உடைந்து திருந்தி வருவோரை

தடுத்து ஆட்கொள்ளப் பொறுமை காக்கின்றான்

 

  1. ஒருவரும் அழியாமல் உய்வும் அடைந்திட

இரக்கம் கொண்டிறைவன் இன்னுமே காக்கின்றான்

 

  1. மனமும் திரும்பி முக்தேசன் தாள்பணிந்து

முக்தி அடையவே தயவினை அளிக்கிறான்

 

  1. இறுதி நாளிலே எல்லாமும் தீக்கழிய

பக்தி அற்றவரும் அவ்வாக்கினை அடைவர்

 

  1. ஆகாயம், பூமியுடன் அனைத்துப் படைப்புகளும்

இருந்த இடமின்றி என்றுமே மறைந்திடும்

 

  1. இந்நிலை உணர்ந்து சத்தியமும் அறிந்து

பக்தி வழிவாழ்ந்து முக்தியினை அடைய

 

  1. நித்தியமும்* முயன்று உத்தமனாய் வாழ்ந்து

எச்சரிக்கை கொண்டு இறைவனை அண்டு

*நித்தமும்

 

  1. கருணை கொண்டவனும் கடினம் கொண்டிடாமல்

பெருமைகுண மகற்றி அபயம் என்றடைவாய்

 

  1. ’இரங்கிடு’ என்போர்க்கு இரக்கமே அளிப்பான்

எதிர்த்து நிற்போர்க்குத் தண்டனையே தருவான்

 

  1. அதனால் தாழ்மையுற்று அவன்பாதம் அண்டிவிடு

அரவணைத்தாட்கொள்வான் நானறிந்த உண்மையிது.

 

(முக்தேசன் கூறினான்)

 

  1. இறுதி ஆக்கினையில் இரையாகி அழியாமல்

உன்னைக் காத்திடுவேன் உணர்ந்து அமைதியுறு.

 

(பக்தர்கள் பாடினார்கள்:)

 

  1. ஆக்கவும், அழிக்கவும் வல்லவனும்

அவனியில் ஆண்டவன் ஒருவனன்றோ

 

  1. எரியும் நரகத்தில் வீழாமல்

என்றும் நம்மைக் காத்திடவும்

 

  1. நித்திய ஆக்கினை அடையாமல்

நிச்சயம் காப்பவன் முக்தேசன்

 

  1. வருகின்ற தீர்ப்பினில் அழியாமல்

நீதியாய் நிற்பவன் அவனேதான்

 

  1. உலகம் போற்றும் ஆண்டவனே

உந்தன் வழியே, உண்மை வழி!

 

  1. உன் செயல்கள் எல்லாம் மகத்துவமே!

நீ நிலைத்து ஆளும் பரம்பொருளே!

 

இறுதி முடிவு என்ற இருபத்திரெண்டாம் அதிகாரம்

இத்துடன் நிறைவுற்றது.

Bhakti Gita Chapter 21

இருபத்தோரம் அதிகாரம்

 

நன்மை, தீமை போராட்டம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. நீரில் வாழும் தாமரை இலைபோல்

சீடர்கள் உலகில் வாழ்ந்திட வேண்டும்

 

  1. உலகை நீங்கியே வாழ்ந்திடாமல் அதன்

கறைபடாமல் எந்தை காத்திடவேண்டும்

 

  1. உலகிற்கு மட்டுமே உரியோர் அல்லாமல்

என்போல் அவரும் இருந்திட வேண்டும்.

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உலகப் பொருள்களில் இச்சை கொள்வோரிடம்

இறையன்பு என்றும்நிலை நின்றிடாது

 

  1. கண்களின் இச்சை. தேகத்தின் இச்சை

ஜீவனின் பெருமை, நன்மை பயக்காது

 

  1. உலகாசை கொண்டோரும் இறைவனைச்சாராது

உலகத்தைச் சார்ந்தே வாழ்ந்திருப்பார்

 

  1. இவை அனைத்தும் ஒழியும் உலகவாழ்வோடு

இறைச்சித்தம் செய்வோரே நிலைத்துவாழ்வர்

 

  1. உலகத்தின் நட்பும் உண்டாக்கும் தீமை

இறைவனுக் கெதிராய் ஆக்கிடும் நம்மை.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகோடு ஒட்டி ஒழுகுவோர் தம்மை

உலகோரும் நிச்சயம் விரும்புவார் உண்மை

 

  1. என்னைப் பின்பற்றி உலகை நீங்கினால்

எல்லோரும் வெறுப்பார் இதுவும் உண்மை

 

  1. ஆனாலும் தளராதே உலகைநீ வெல்வாய்

என்னைப்போல் நீயும் வெற்றியும் காண்பாய்

 

  1. சோதனை தாண்டி தொடர்ந்துன்னைக் காக்க

தினம், தினம் நீயும் தியானித்து வேண்டு.

 

(சீடர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. நம்முடன் இருக்கும் நாதன் உள்ளவரை

உலகின் வல்லமை நம்மையும் ஆளாது

 

  1. இறைவனின் அருளாலே மறுபிறப் படைந்தோம்

இந்த நம்பிக்கையால் இவ்வுலகை வெல்வோம்

 

  1. அகதிபோல் இவ்வுலகில் வாழ்கின்ற வரையில்

ஓயாமல் போராடு உனைத்தாக்கும் இச்சையுடன்.

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உலகாசை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாய் ஒழித்து

ஐயனை ஆக்கு உன்னங்கக் கவசமாய்

 

  1. அவனோடு நானும் அவனுள் மரிக்க

இவ்வுலகம் மரித்தது என்னோடு அங்கு

 

  1. தீமையை வெறுத்து நன்மையை நாடு

தீமை வெல்லாமல் அதனுடன் போராடு

 

  1. இறைவனும் வந்தான் இதற்கென்றே உலகில்

இதைஉணர்ந்து நீயும் நன்மையால் வெல்லு

 

  1. இறைவனுள் பிறந்தோரை அணுகாது தீமை

எந்நாளும் பாவச்செயல் அவராலே வராது

 

  1. தீமையை வல்லமையால் நீயும் மேற்கொள்ள

இறைவனும் உனைமீட்கத் தன்கிருபை அளிப்பான்

 

  1. தீமை உனை அணுகாது வல்லமையால் காப்பான்

திடன்கொள், தளராதே இறைவனே மீட்பான்

 

  1. இந்த உண்மையினை இவ்வுலகில் உரைக்க

ஐயன் அளித்தான் தன்வார்த்தையின் வல்லமை

 

  1. எல்லாத் தீமையிலும் எனைக்காத்து இரட்சிப்பான்

அவனாட்சி வைபவத்தில் என்னையும் சேர்ப்பான்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. மரண பரியந்தம் உண்மையாய் இருந்தால்

முடிசூட்டி உனையும் மேன்மை யாக்குவேன்

 

  1. உலகை வென்றோர்க்கு வெகுமதியாக

என்னோடு ஆட்சியை என்றுமே தருவேன்

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. என்னுடன் மட்டுமே போராட்டம் எனக்கில்லை

பல்வேறு நிலையிலும் எனக்குண்டு போராட்டம்

 

  1. இவ்வுலக அதிகாரம் ஏகாதிப வர்க்கம் இருள்

உலகை ஆண்டிடும் பொல்லாத ஆவிகள்

 

  1. ஆதிக்க வெறியுடன் அடக்கி ஆளும்தன்மை

பிறர் உரிமைமறுக்கும் பேய்க்குண மாந்தர்கள்

 

  1. போன்றபல தீமையுடன் போராட்டம் எனக்குண்டு

எழுவோம் நாம் எதிர்க்க, இறைவன் துணைகொண்டு

 

  1. தீங்கு வரும்போது திறனை இழக்காமல்

திண்ணமுடன் நாம்நிற்போம் தீமைக்கு எதிராய்

 

  1. இறுதி வெற்றிமட்டும் என்றுமே நமதாகும்

இதைப்பெற அணிவோம் ஆன்மீகக் கவசம்

 

  1. தீமையுடன் போராடத் தேவையான வல்லமை

இறைவனே தருவான் எல்லாவித ஆயுதமும்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. இருளும் உம்மை மேற்கொண்டிடாமல்

ஒளியில் நடவுங்கள் உண்மை மனதோடு

 

  1. ஒளியாய் நானிருக்க என்னையும் நம்புங்கள்

ஒளியின் பிள்ளையாய் உலகில் வாழுங்கள்

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உண்மைஒளி அளிக்க உலகில் வந்தான்

இருள்தன்னில் இல்லாத இறைமைந்தன் அவனே

 

  1. தீமை செய்வோரும் வெறுப்பாரே அவ்வொளியை

அவர்குற்றம் வெளிக்காட்டும் ஐயனை மறுப்பாரே

 

  1. உண்மைவழிநடப்போர் ஒளியின் பின்செல்வர்

அவரின் செயலெலாம் ஆண்டவனின் செயலாகும்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகிற்கு ஒளியாக உங்களைவைத்தேன்

என்றும் மாந்தர்முன் ஒளியாக வாழுங்கள்

 

  1. உங்கள் செயல்கண்டு உலகோரும் போற்றட்டும்

எம்பிரான் தந்தையை இணையில்லா இறைவனை

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நடமாடும் கோயிலாய் நாமிருக்க நாதனுக்கு

இனிஏதுஉறவு உண்டு இருளான செயலோடு

 

  1. தீய செயலுக்குத் துணை என்றும் போகாது

வெளியாக்கி அழிப்போம் உலகில், இல்லாது

 

  1. உண்மை, ஒழுக்கம், உயர்செயல்கள் எல்லாம்

நல்ல விளைவாகும் ஒளியின் பலனாகும்

 

  1. ஆண்டவன் பணிசெய்யும் அருள்தொண்டர் ஆனதால்

அவனிக்கு நாம் உரைப்போம் அவன்தொண்டர் என்று

 

  1. இருளில் வாழ்ந்த நம்மை ஒளிகாட்டி

அழைத்தவன் அவனே உண்மைஒளி என்று

 

  1. உலகிற்குச் சொல்வோம் உண்மைவழி உரைப்போம்

ஐயனின் தொண்டராய்ச் சேவைநாம் செய்வோம்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகை வென்றோர்க்கு உவந்து அளிப்பேன்

ஞானக்கனிதனை நாளும் உண்பதற்கே

 

  1. அண்டசராசரத்தின் ஆதிக்கம் என்கையில்

ஆதலால் அளிப்பேன் அழிவில்லா வாழ்வுதனை.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. மரணத்தின் கூரொடித்து மீட்டானே நம்மை

அழிவில்லா வாழ்வுடனே ஜீவன் அளித்தான்

 

  1. நன்மையினால் தீமையை வென்றோர்க்கு இனிமேல்

மரணத்தின் கூரெங்கே மாயையின் ஜெயமெங்கே

 

  1. என்றென்றும் நாம்சொல்வோம் இறைவனுக்கே நன்றி

நம்நாதன் மூலமே நமக்களித்தான் வெற்றி.

 

  1. நன்மை, தீமை போராட்டம் என்ற

இருப்பத்தோராம் அதிகாரம் இத்துடன் நிறைவுற்றது.]

Bhakti Gita Chapter 20

அதிகாரம் இருபது

 

பக்தர் குழாம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. இரண்டு, மூன்று பக்தர்கள் கூடி

வழிபட அவரிடை நானிருப்பேன்

 

  1. திராட்சைக் கொடியாய் நானிருக்க

திரளான கிளையாய் நீ இருப்பாய்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. அங்கங்கள் வேறாக இருந்திடினும்

அவயம் என்பது ஒன்றுதானே

 

  1. பலப்பல அங்கமாய் நாமிருந்தும்

ஐயன் அவயமாய் நாமிருப்போம்

 

  1. அவயம் ஒன்றாய் இருந்திடினும்

அங்கங்களின் பணி மாறுபடும்

 

  1. ஐயனின் அவயமாய் நாமிருந்தும்

தொண்டுகள் நம்மிடை வேறுபடும்

 

  1. இனத்தில் எவராய் இருந்தாலும்

பரமனின் பக்தியில் ஒன்றானோம்

 

  1. தூரமாய் விலகி நாமிருந்தும் தன்

கிருபையால் நம்மை அருகழைத்தான்

 

  1. தன்னிலே நம்மையும் ஒருங்கிணைத்து

தரணியில் புதுமை வாழ்வளித்தான்

 

  1. குலத்தில் வேறாய் நாம் பிறந்தும்

வேற்றுமை நம்மில் இனி இல்லை

 

  1. ஆணென்றும், பெண்ணென்றும், அடிமையென்றும்

ஆண்டவனுள் இனிப் பேதமில்லை

 

  1. ஆண்டவன் புதிதாய் நமைப்படைத்தான்

அவனில் நாம் புதுப் பிறவி பெற்றோம்

 

  1. தேகத்தின் தலையாக அவன் இருக்க

சேர்ந்தோம் நாம் ஒரு தேகமாக

 

  1. இறைவன் அளிக்கும் அருளாலே

வளர்ந்தோம் இணைந்தோர் சாயலாக

 

  1. அவயவமாய் வளர்ந்தவன் சாயலாவோம்

அவனுக்குள் ஒன்றாய்ப் பெலப்படுவோம்

 

  1. தத்தம் பணிகளை நாம் செய்ய, அவன்

தேகத்தின் அங்கமாய் வாழ்ந்திருப்போம்

 

  1. தன்விருப்பம் போல் தெரிவுசெய்தான்

தன்தேகத்தின் அங்கமாய்த் தொண்டு செய்ய

 

  1. அவயத்திற் கவயம் வேறுபடும்

அதுபோல் தொண்டும் மாறுபடும்

 

  1. ஒரேவிதமாய்ச் செயல் பட்டால்

உதவா அங்கமாய்த் தான் இருப்போம்

 

  1. ஓர் அங்கமாக உடல் இருந்தால்

’தேகம்’ என்றதைக் கூறுவோமா?

 

  1. பல்வேறு அங்கம் இருந்தால் மட்டும்

பயனுள்ள தேகமாய் நாமிருப்போம்

 

22.பலப்பல பணிகளை நன்கமைத்து

இறைவனே தேகத்தை வடிவமைத்தான்

 

  1. ஒன்றுக்கொன்று உதவிசெய்து

ஒன்றாக வாழ வழி அமைத்தான்

 

  1. ஓரங்கம் துன்புற உடல்துடிக்கும்

மறுஅங்கம் இன்புற உடல்மகிழும்

 

  1. தொண்டு மாறினும் பக்தி ஒன்றே

பணிபல ஆயினும் இறைவன் ஒன்றே

 

  1. ஒன்றாக்கி நம்மை இயக்குகின்ற

கடவுளின் ஆவி தானும் ஒன்றே

 

  1. தங்குவான் நம்மிலே தனித்தனியே

தன்சேவை ஒன்றாய் நாமும் செய்ய

 

  1. ஒவ்வொரு அவயவமும் அவனில்நின்று

ஓரங்கமாகும் நாம் மேன்மையுற

 

  1. இந்த ஒருமையைப் பேணிடுவோம்

ஒன்றாய் அமைதியில் வாழ்ந்திடுவோம்

 

  1. நம்மில் பலவாய்ப் பிரிந்திருந்தும்

இறையான்மா ஒரு தேகம் என்று

 

  1. என்றே ஒன்றாய் இணைந்திருப்பான், நம்

எல்லோர்க்குள்ளும் நிலைத்திருப்பான்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. தந்தையே, நாம் ஒன்றாய் இருப்பதுபோலே

தரணியில் அவர்களை ஒற்றுமையாக்கிடு

 

  1. என்நாமம் தன்னிலே ஒன்றாகி அவரும்

என்றுமே நம்புகழ் போற்றியே வாழ

 

  1. என்மேன்மை தன்னையே அவருக்கு அளித்தேன்

என்றுமே நம்மைப்போல் ஒன்றாய் வாழ

 

  1. என்னில் நீயும், உன்னில் நானும்

இருப்பதுபோல் அவர் ஒன்றாய் வாழட்டும்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. தன்சித்தம் எதுவென்று நமக்கு உரைத்த

நம் நாதன் தந்தைக்கு நன்றி கோடி

 

  1. ஏற்றசமயம் வந்த போது நம்மை

இணைத்தானே முக்தி ஈசனிலே

 

  1. வானமும் வையமும் ஒன்றாக்கி நம்

நாதனுக்குள் வைத்தான் நன்மையாக.

 

பக்தர்குழாம் என்ற இருபதாம் அதிகாரம் இத்துடன் நிறைவுற்றது.]

Bhakti Gita Chapter 19

பத்தொன்பதாம் அதிகாரம்

 

உலகநாதன்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. படைப்பிற்கு முன்னிருந்து பரமதந்தையே

பகிர்ந்து எனக்களித்த உந்தன் மகிமையில்

 

  1. பாருலகோரெல்லாம் மீண்டும் அறிந்திட

மேன்மை யாக்கிடு உந்தன் மாட்சியில்.

 

  1. ஆதியும், அந்தமும் ஆகி நின்றேனே

முதலும், முடிவும் ஆகி வந்தேனே.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. இறைவனின் பூரணமகிமை தன்னை

ஆண்டவன் தன்னிலே கொண்டிருந்தான்

 

  1. அகிலம் முழுதும் தன்வார்த்தை யாலே

ஆதரித்து அவன் காத்து வந்தான்

 

  1. ஆதியில் உலகைப் படைத்தவன் நீயே

விண்ணும், மண்ணும் உன் கைவண்ணம்

 

  1. ஆயினும் அனைத்தும் மறைந்து போக

அனைத்தையும் நொடியில் மறைத்திடுவாய்

 

  1. என்றென்றும் உள்ள ஏகன் நீயே

இல்லை உனக்கு முடிவு என்றும்

 

  1. அனைத்தும் படைத்துக் காத்த உன்போல்

உலகில் ஒன்றும் தோன்ற வில்லை

 

  1. படைப்புத் தொடங்கிய காலம் முதல்

பரமனாக நீ மட்டும் இருந்தாய்

 

  1. தோன்றிய அனைத்தும் பறைசாற்றும்

தெய்வமே உன் உயர் மகிமையினை

 

  1. உருவமே இல்லா இறைவனைப் போலே

முக்தேசன் வந்தான் உலகினிலே

 

  1. விண்ணும், மண்ணும் அனைத்துடனும்

தோன்றி மறைந்திடும் காட்சியிலும்,

 

  1. படைத்தவை அனைத்தும் அவனின் மூலம்

என்றே அவையும் பறை சாற்ற,

 

  1. முதலும் ஆகி நின்றவனே இங்கு

முழுமையாக்கினான் வையகத்தை,

 

  1. இறைவனின் சாட்சியாய் என்றுமவன்

இருக்கிறான் படைப்பின் மாட்சியிலே.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. ஆகாயம், பூமி அனைத்தின் மீதும்

அதிகாரம் என்னிடம் கையளித்தான்

 

  1. அனைவரின் ஆன்மா மனசாட்சி

அறிவேன் நானே உள்ளபடி

 

  1. அவரவர் செயலுக்கு ஏற்ற பலன்களை

அளிப்பவன் நானே அறிந்திடுவாய்

 

  1. அபயம் என்னிடம் உனக்குண்டு

தோற்றமும், மரணமும் என்கணக்கு

 

  1. ஆதியும், அந்தமும் ஆனதினால், நீ

அஞ்சாமல் என்னைச் சரணடைவாய்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. பரம்பொருளாக நம்மிடை இருந்து

பக்தர் சகாயம் என்றானான்

 

  1. இறைவன் நமக்கே அவனானான்

அனைத்துமே படைத்தும் நம்மிடைவந்தான்.

 

  1. நாமும் அவனுள் நிலைத்திருப்போம்

நம் ஆதாரம் அவன் ஆனதினால்.

 

  1. இருபுறம் கூருள்ள ஆயுதமாம் [

இறைவனின் ஒவ்வொரு வார்த்தையுமே.

 

  1. ஆவியும், மனதையும் பிரித்தெடுக்கும்

உயிருள்ள வார்த்தை அவன் வாக்கே

 

  1. மறைவான ஒன்றும் அவனுக்கில்லை

மண்ணிலும், விண்ணிலும் வேறெங்கும்

 

  1. பதுங்க நமக்கோர் இடமில்லை

பரமனின் பார்வையில் நாமொளிய

 

  1. தூய்மையும், உண்மையும் ஆகிவந்தான்

துங்கவன் பாரினை உய்க்க வந்தான்

 

  1. அவன் காக்க ஒன்றும் அழிவதில்லை

அவன் நீக்க ஒன்றும் இருப்பதில்லை

 

  1. ஞானமும், அறிவும் நாதனுள்ளே

நாடியே நின்று நிலைத்திருக்கும்

 

  1. அனைத்தையும் ஆளுகை செய்திடவே

உண்டு அவனுக்கு அதிகாரம்

 

  1. மண்ணான நம் தேகத்தையும்

மாற்றுவான் அவன்தன்மகிமையாலே

 

  1. அனைத்தையும் அவன்தன் வரம்பினுள்ளே

அழைத்திடும் வல்லமை கொண்டுள்ளான்

 

  1. உன்னாட்சி என்றும் நிலைநிற்கும்

உன்கை செங்கோல் உயர்ந்திருக்கும்

 

  1. நீதியின் அரியணை நிலைத்திருக்கும்

நீதியாய் உன்னாட்சி நடப்பதாலே

 

  1. முக்தேசன் என்ற நாமத்தின் முன்

முழங்கால் யாவும் பணிந்து நிற்கும்

 

  1. வாயால் போற்றி வணங்கிடுவர்

வையத்து மாந்தர் உன் நாமத்தையே

 

  1. ஆண்டாண்டு காலம் ஆண்டிடுவான்

அவனாட்சி என்றும் முடிவதில்லை.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உண்மை, சத்தியம், ஜீவனும் நானே

உலகம் உய்ய வழியும் ஆனேன்

 

  1. பரம்பொருளை எளிதில் அடைந்திடவே

பாரில் வேறு வழியும் இல்லை

 

  1. ஆன்ம உணவாகி, அவனிவந்தேன், எனை

அண்டினோர் என்றும் பசித்திருக்கார்

 

  1. ஜீவ நீராய் நானிருக்க, எனை

நாடினோர் தாகத்தால் தவித்திருக்கார்

 

  1. அவர்க்கு நான்தரும் அமிர்த தீர்த்தம்

முக்தியின் ஊற்றாக நிலைத்திருக்கும் வாழ்வில்

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. மரணத்தை அழித்து மீட்டெடுத்தான்

முக்தேசன் நமக்கு வாழ்வளித்தான்

 

  1. நித்திய வாழ்வினை நிலைநிறுத்தும்

நற்செய்தி அவன் நமக்களித்தான்

 

  1. நேற்று, இன்று, நாளையாகி

நிலைநிற்கும் ஈசன் முக்தேசன்.

 

உலகநாதன் என்ற பத்தொன்பதாம் அதிகாரம்

இத்துடன் நிறைவுற்றது].

Bhakti Gita Chapter 18

பதினெட்டம் அதிகாரம்

 

பரிபூரண யோகம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. பூரணமுள்ள இறைவனைப் போல

நீங்களும் முழுமை அடைந்திட வேண்டும்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. ஆரம்ப நிலையிலே நில்லாமல் நாம்

முழுமை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.

 

  1. இறைவனின் பூரணம் நம்முள் இருக்க

அவனில் நாமும் நிறைந்திட வேண்டும்.

 

  1. தெய்வத்தன்மை அவன் மேனியில் விளங்க

தேவனால் நாம்முழு வாழ்வ டைந்தோம்.

 

  1. உள்ளான மனிதனில் பெலனும்மடைய

அவனாவி நமக்குத் துணை புரியும்.

 

  1. ஆண்டவன் நம்முள் பூரணமாய் நிற்க

இறையருள் நம்மிலே நிறைந்திடட்டும்.

 

  1. ஆண்டவன் பார்வையில் நன்மை ஒன்றே

அனுதினம் நாம் செய்ய அருளிடுவான்.

 

  1. நல்லதை நாமும் செய்திட இறைவன்

பெலனும் நிறையவே அருளட்டும்.

 

  1. தூய்மையும், தெய்வத்தன்மையும் விளங்க

தேவன் தருவான் தன் வல்லமையை.

 

  1. ஆகையால் அனுதினம் நம்பியே முயல்வோம்

நன்மையும் நம்மில் நிறைவாக.

 

  1. நல்லொழுக் கத்துடன் ஞானம் கூட

ஞானத்துடன் சுய அடக்கமும், சேர

 

  1. அடக்கமும் நிச்சயம் நிறைந்தே நிற்க

நிச்சயமுள்ள தெய்வீகம் திகழ

 

  1. தெய்வீகத்துடன் சோதரம் சிறக்க

சோதர அன்புடன் வாழ்வும் விளங்க

 

  1. அனுதினம் வாழ்வில் அருளட்டும்

தெய்வமே நிறைவாய் அளிக்கட்டும்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. பூரணம் அடைந்தேன் என்றே எண்ணாமல்

பொறுமையாய் முயல்கிறேன் அதை அடைய

 

  1. ஐயனின் சொந்தமாய் ஆனதினால் அந்த

நிலையை அடைய முயலு கிறேன்.

 

  1. உன்னத நிலைக்கு என்னை அழைத்து

உயர்ந்த இலக்கு ஒன்று வைத்ததனால்.

 

  1. பழையன மறந்து முன்னே நோக்கிப்

பொறுமையாய்த் தொடர்கிறேன் பரிசடைய.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. உண்மை, ஒழுக்கம், கீர்த்தி, புண்ணியம்,

புகழுடன் கூடிய நன்மைகளை

 

  1. இன்னும் பலப்பல மேன்மைகளை நாம்

என்றும் எண்ணியே வாழ்ந்திடுவோம்.

 

  1. கனிவு, இரக்கம், தாழ்மை, பொறுமை,

அன்பு, பணிவு, போன்ற பல

 

  1. போற்றும் இன்னும் நல்ல குணங்களைப்

பூரணமாக அணிந்திடுவோம்.

 

  1. ஆவியின் உன்னத நன்மைகளை

ஆண்டவன் நமக்கு அளித்திருக்க

 

  1. மேன்மையான எண்ணங்களை நாம்

மேலும் தொடர்ந்து நாடிடுவோம்.

 

  1. ஐயனே, அப்பனே, ஆண்டவனே,

உன் அடியார் விருப்பம் இல்லாமல்

 

  1. உன்னத சித்தம் ஒன்று மட்டும்

உலகில் பூரணம் அடையட்டும்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. தன் அடியார்கள் நன்மையில் நிலைக்கத்

தந்தான் ஆண்டவன் வேதங்களை.

 

  1. இறைவன் சித்தத்தில் நிலைத்திருக்க

இன்னும் முதிர்ச்சி அடையுங்கள்.

 

  1. அழைத்தவன் தந்த பணிகளையே

அவசியம் நீங்கள் முடித்திடுங்கள்.

 

  1. ஒன்றிலும் நீங்கள் குறைவு படாமல்

உறுதியாய் நின்று முழுமை பெற

 

  1. அழைத்தவன் கருணையில் நிலைநின்று

ஐயனில் பூரண மாகிடுங்கள்.

 

  1. சில, சில துன்பம் சீக்கிரம் நீங்கி

அவனின் கிருபையும் நம்மையும் மீட்டு

 

  1. ஆண்டவனில் என்றும் நிலைநிறுத்தும்

ஐயனில் நம்மைப் பெலப்படுத்தும்.

 

  1. எல்லாம் கடந்து இறைவன் அளிக்கும்

அமைதி காக்கும் நம் இதயங்களை.

 

  1. தொடங்கிய நல்ல பணிகளைக்கூட

தொடர்ந்து அவனே முடித்து வைப்பான்.

 

  1. சிறிய பிள்ளையைப் போல எண்ணிச்

செயல்பட்டோம் பிள்ளைப் பருவத்திலே

 

  1. பிள்ளைத் தன்மை நீக்கினோம் நாமும்

பூரண மனிதராய் ஆனபோது.

 

  1. குறைகளும் நீங்கும் நம்மில்கூட

நிறைவுகள் நம்மை நாடும்போது.

 

  1. அன்பு, நம்பிக்கை, விசுவாசம்,

ஆகிய மூன்றும் நிலைத்தாலும்

 

  1. பூரண அன்பு ஒன்றே என்றும்

முதன்மையாகி நிலைத்திருக்கும்.

 

பூரண யோகம் என்ற பதினெட்டாம் அதிகாரம்

இத்துடன் முடிந்தது.

Bhakti Gita Chapter 17

பதினேழாம் அதிகாரம்

 

புனித யோகம்:

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. இதயத்தில் தூய்மை உள்ளோனே புனிதன்

அவனே பெறுவான் இறைவன் காட்சியை.

 

  1. நல்வாழ்வு நாளும் வாழ்பவன் புனிதன்

அவனே அடைவான் ஞானக் கனியை.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. உன்னை அழைத்தவன் புனிதம் ஆனவன்,

அவன் போல் உன்வாழ்வும் என்றும் அமையட்டும்.

 

  1. ’என்போல் புனிதனாய் நீயும் இருந்திடு’

என்ற வாக்கின்படி நீயும் வாழ்ந்திடு.

 

  1. கறை, திரை, களங்கம் ஏதுமில்லாமலே

என்றும் அவனாலே அழைக்கும் படிஇரு.

 

  1. அவன் தந்த வாக்கு நமக்கென்றும் உள்ளதால்

அகத்திலும், புறத்திலும் தூய்மையாய் வாழ்ந்திடு.

 

  1. இறைவனுக்குகந்தே புனிதமாய் வாழ்ந்து

பயத்துடனே அதில் நீ முழுமை அடைந்திடு.

 

  1. ஆண்டவன் சீடரின் பாதத்தைக் கழுவிட

அவருள் ஒருவன் குருவிடம் கேட்டான்:

 

  1. ’எப்படி நீயும் எனக்கிதைச் செய்யலாம்

என் பாதம் நீர்கொண்டு நீயும் கழுவலாம்?’

 

  1. ’இப்படி நான் செய்ய நீயும் மறுத்தால்

என்னிடம் உனக்குப் பங்கேதுமில்லை,’

 

  1. என்றே பதில்கூறி அவன்பாதம் கழுவி

அன்புடனே ஆண்டவன் சேவகம் செய்தான்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. கருணையும், அன்பும் ஒன்றாகி நம்மைக்

காத்திட உலகில் வந்திட்ட போது!

 

  1. புதிய பிறவியும் தந்துமே நம்மில்

புனித ஆவியை அவனுமே அளித்தான்.

 

  1. ஆன்மாவில் புனிதம் அடைந்த நாமும்

அன்பே செய்வோம் சத்தியம் அறிந்து.

 

  1. அக அழுக்கை நீக்கிப் புனிதமடைந்து

ஐயனுக் கேற்ற பாத்திரமானால்,

 

  1. அவன்சேவைக்குகந்த வண்ணமே நாளும்

நம்வாழ்க்கை என்றும் நாதனுக்காய் மாறும்.

 

  1. கடவுள்முன் உலகினால் கறையும் படாது

கருத்துடன் வாழ்வில் கவனமாய் வாழ்ந்து,

 

  1. தேவை உள்ளோரின் விருப்பம் அறிந்து

சேவை செய்வதே மெய்யான பக்தி.

 

  1. ஆண்டவனின் நாமத்தை அறிந்திட்ட நாமும்

அநியாயம் தன்னையும் அறவே நீக்குவோம்.

 

  1. இத்தகைய வாழ்க்கை வாழ்வதின் மூலம்

இதயத்தில் தூய்மையாய் என்றுமே இருப்போம்.

 

  1. தன்நெஞ் சறியப் பொய்த்தால் ஆண்டவன்

நம்மனதை அறிந்து நியாயமே செய்வான்.

 

  1. தன்னுடையமகிமையில் நாம் பங்கு அடைய

நம்மையும் சீராக்கி நல்லதே செய்வான்.

 

  1. அமைதி தரவந்த அவனே நமக்கு

அகத்திலும் புறத்திலும் தூய்மையும் அருளி,

 

  1. தன்னுடன் நம்மையும் அழைத்துமே செல்லப்

புண்ணியம் நாளுமே புதிதாக அருள்வான்.

 

  1. மனதிலும், வாழ்விலும் வஞ்சகம் செய்து

ஆண்டவன் அருளுக்குத் தூரவே நின்றோம்!

 

  1. அவன் தந்த பலியாலே புனிதமடைந்தநாம்

அவனேற்கும் பொருளாக நம்மையே படைப்போம்.

 

  1. இறைவன் பிள்ளையாய் என்றுமே வாழ்ந்திடக்

குறையின்றி மனதிலே குழந்தைபோல் ஆவோம்.

 

  1. மாறுபாடு உள்ள பொய்யான உலகில்

மகிமையாய் அவனுக்கு ஒளியாக வாழ்வோம்.

 

  1. நமக்காகத் தன்னையே பலியாக அளித்து

இறைவனுக்கேற்ற தூயவழியானான்.

 

  1. இருளான வாழ்வையும் நீக்கியே இனிநாம்

இறைவனுக்கென்று தூய்மையாய் வாழ்வோம்.

 

[புனித யோகம் என்ற பதினேழாம் அதிகாரம்

இத்துடன் நிறைவுற்றது.].

Bhakti Gita Chapter 16

பதினாறாம் அதிகாரம்

 

ஞான யோகம்

 

(முனிவர் கூறினார்)

 

  1. சத்தியம் பற்றிய ஞானம் பெற்று

அனைவரும் முக்தி அடைந்திட வேண்டும்

 

  1. என்பதே இறைவனின் விருப்பமாய் இருக்க

உண்மை இதைநான் உணர்ந்தே சொன்னேன்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. மன்னுயிர்காக்க மனுவாக வந்தெனக்கு

அவர்மீது தந்தையே உரிமை நீதந்தாய்.

 

  1. உண்மை இறைவனை உணர்ந்துமே அவரும்

என்மூலம் அடைவதே முக்திவழி யாகும்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. இவ்வார்த்தை கேட்ட மாந்தரில் பலரும்

ஐயம் கொண்டு விலகினார் உடனே.

 

  1. ’நீங்களும் அவர்போல் நீங்கியே செல்வீரோ’

என்றே ஐயனும் சீடரை வினவ?

 

  1. அவரில் ஒருவன் அவனிடம் உரைத்தான்

’எங்கு செல்வோம் இணையடி நீங்கி

 

  1. முக்தி அடையும் நித்திய வார்த்தை

உன்னிடமின்றி வேறெங்கு காண்போம்’?

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. அடிமை என்றே அழைக்கேனே உங்களை

அடிமை அறியான்தன் ஆண்டவர் செயலை!

 

  1. உண்மை நண்பராய் உங்களை அழைத்ததால்

அனைத்தையும் கூறுவேன் அவசியம் உமக்கு.

 

  1. நான்கூறும் உபதேசம் நீங்களும் மறவாது

பரிசுத்த ஆன்மாவும்* பகருவான் நிச்சயம்.

*ஆவி

 

12 அவனை நீங்களும் அவசியம் அறிவீர்

அவனே உங்களில் நிலையாக இருப்பதால்.

 

  1. வரும் செயல் அனைத்தையும் கூறியே அவனும்

உண்மை வழிதனில் உங்களை நடத்துவான்.

 

  1. என்னிடமிருந்து கேட்ட அனைத்தையும்

ஒளிவின்றி உங்களுக்கு அவன் உவந்துரைப்பான்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. ஒருவரும் உங்களுக் குணர்த்தாவண்ணம்

ஐயனே அனைத்தையும் அவசியம் சொல்வான்.

 

  1. ஐயனின் ஞானமும் அவனின் சித்தமும்

உங்களில் நிறைய அனுதினம் வேண்டினேன்.

 

  1. ஐயனின் மீதுள்ள அன்பும் வளரட்டும்

ஞானமும், புத்தியும் நாளுமே பெருகட்டும்.

 

  1. இறைவனின் வார்த்தையும் உங்களில் நிலைத்து

ஒருவருக்கொருவர் போதிக்க உதவட்டும்.

 

  1. ஐயனின் ஞானம் அளவில் பெரியது

அவனின் நீதியோ என்றும் உயர்ந்தது.

 

  1. ஒருவரும் அறிவிக்கா உன்னத வழியது

யாரும் அறிந்திடா மாபெரும் நிதியது.

 

  1. தன்பெரும் தியாகத்தால் நம்மையும் காத்து

தன்னுடன் மகிமையில் பங்குமே அளித்து,

 

  1. பக்தியின் வழியிலும் ஆன்மீக நெறியிலும்

செல்லவே நமக்குத் தருவான் நல்லருள்.

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. ஐயனை அறியவும் அவனை அடையவும்

அனைத்தையும் விட்டேன் நட்டமென்றே.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. ஐயனை அறிவேன் என்றே உரைத்தும்

அவன் சொல் மீறுவோர் பொய்யனே என்றும்.

 

  1. பாவம் செய்பவன் வாழ்வில் ஒருகணம்

இறைவனை அறியான் அவரையும் காணான்.

 

  1. பொய்யான சிந்தையைப் பின்பற்றும் பேதைபோல்

உங்களின் வாழ்வையும் ஒருக்காலும் மாற்றாதீர்.

 

  1. மாயையைப் பின்பற்றி மனதையும் இருளாக்கி

வாழ்வோர் நிச்சயம் நீங்குவார் இறைவனை.

 

  1. அறியாமை என்னும் அகந்தையில் தடுமாறி

இருளான வாழ்வில் உழன்றுமே வாழ்வோர்,

 

  1. சொல்லாலே இறைவனை உணர்ந்தோராய் நடித்துச்

செயலிலே நிச்சயம் அவனையும் மறுப்பார்.

 

  1. அத்தகையோரின் ஞானமும், தத்துவம்

உங்களை வஞ்சிக்க ஒருநாளும் தாழாதீர்.

 

  1. உலகின் ஞானத்தை உயர்வாக எண்ணியே

ஆண்டவன் வழியை அவருமே புறப்பார்.

 

  1. தன்ஞானச் செருக்காலே அறியாரே யாரும்

அன்பாலே மட்டுமே அறிவாரே அவனை.

 

  1. பதரை உரலிலிட்டுப் பலமுறை குத்தினும்

ஒருமணி அரிசிதான் உனக்கவை தருமோ?

 

  1. எவ்வளவு கற்றாலும் இறையில்லா உன்ஞானம்

மணியற்ற சாவிதானே மனதினிலே கொண்டிடுவாய்!

 

(முக்தேசன் மகிழ்ந்து கூறினான்:)

 

  1. ஞானிக்கு மறைத்துப் பேதைக்கு அளித்து

உன்னையே உலகுக்கு உள்ளபடி காட்டினாய்!

 

  1. எந்தையே உந்தன் உன்னத மேன்மையை

என்றும் கொண்டாடி நன்றியும் கூறினேன்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. ஆவியின் அருளின்றி யாருமே அறியார்

ஆண்டவன் அருள்நெறி அவனின் மெய்வழி.

 

  1. ஆன்மநெறி நடவார், அடையாரே அருள்வழி

அகந்தையால் மறுப்பாரே ஆவியின் அருள்நிதி.

 

  1. உண்மை வழிதனை உணரும் தன்மையை

இழந்த காரணத்தால் இந்தக்கதி அடைவார்

 

  1. ஐயனின் சிந்தையை அறிந்தவர் யாரினி

அவனின் ஆவியைக் கொண்ட அடி யாரன்றி?

 

  1. உலகின் ஞானத்தை உவந்துமே ஏற்காது

ஐயன்தரும் ஆன்மாவை அறிந்துமே அடைந்தோம்.

 

  1. ஒருவரும் காணாத உன்னத மேன்மையை

ஒருவரும் கேளாத உன்னத வார்த்தையை,

 

  1. மாந்தரின் மனதுமே அறியாத நெறிகளை

ஆண்டவன் அளித்திடும் அவிழ்தான அன்பையே,

 

44 கொடையாக நமக்கும் குமரேசன் அளிக்க

அறிந்தோமே அவனை அவனின் அருளாலே.

 

  1. இருளிலே ஒளியை ஒளிர்ப்பித்த இறைவனே

நம்மன இருள்நீக்கித் தந்தானே தன்னொளி

 

  1. ஐயனின் அருள்முகம் நோக்கினோர் அடையவே

அருளினான் இறைவனே அத்தகைய ஞா னத்தை.

 

(முக்தேசன் உவமை மூலம் கூறினான்)

 

  1. என்வார்த்தை கேட்டு அதன்படி நடப்போர்

பன்மடங்கு பலனை நிச்சயம் பெறுவார்.

 

  1. நல்ல நிலத்திலே விழுந்திட்ட விதைபோல

என்சொல் முளைத்துமே பலனைத் தருமே.

 

  1. செய்கையின் மூலமே ஞானம் ஒளிரும்

வாருங்கள் என்னிடம் இதனையும் அறியவே.

 

ஒரு பக்தன் கூறினான்:

 

  1. இறைவன் அருளும் ஞானம் என்றும்

உன்னதம், தூய்மை, இனிமை, புனிதம்,

 

  1. எளிமை, தாழ்மை, நளினம், உறுதி,

வலிமை இரக்கம், அமைதி, மேன்மை

 

  1. கொண்டதாய் விளங்கிடும் உண்மையை நீயும்

அறிந்தே அதன்வழி ஞானத்தைத் தேடு.

 

  1. ஞானம் அடைந்தவர் தாழ்மையாய் வாழ்வார்

தம் செயலாலே மேன்மை அடைவார்.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. இரண்டு சோதரி பணிவிடை செய்ய

இறைவன் சேவடி அண்டியே வந்தார்.

 

  1. திருவடி தன்னில் அமர்ந்த இளையோள்

அமைதி யுடனே அவன்சொல் கேட்டாள்.

 

  1. சஞ்சலம் கொண்ட மூத்தவள் பலப்பல

செயல்கள் செய்துமோ துயரமே அடைந்தாள்.

 

  1. முறுமுறுத்த அந்தமூத்தவளும் குறை

இளையவள் மீதே கூறவே தொடங்கி,

 

  1. ’நானும் தனித்தே காரியம் செய்ய

எப்படி இவளும் மனதும் கொண்டாள்?’

 

  1. என்றுரைத்து அவள் ஐயனிடம் சென்று

தன்குறை சொல்லிப் பணிந்தே நின்றாள்.

 

  1. ஆண்டவன் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி

அன்புடன் அவளிடம் கூறத் தொடங்கினான்:

 

  1. ’பலசெயல் செய்து பதற்றம் அடைந்து

புலம்புவதும் நீ வீணில் ஏனோ?

 

62.பொறுமை யுடனே நல்லதை அறிந்திடத்

திருவடி அமர்ந்தாள் உன்தங்கை, அவள்

 

  1. தன்னை விட்டு எடுபடா நல்ல

பங்கை அறிந்தாள் அந் நங்கை.’

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. இறைவனைச் சரியாய் நாங்களும் அறிய

இறைவனே வந்தான் மனுவாக.

 

  1. இந்த உண்மையை நாங்களும் அறியத்

தந்தான் அறிவை அருளாக.

 

  1. அவனில் நாங்களும் ஐக்கியம் அடைந்து

அறிந்தோம் அந்த உண்மையினை.

 

  1. முக்தியின் வழியும், முதல்வனும் அவனே

என்றே அறிந்தோம் தெளிவாக.

 

ஞான யோகம் என்ற பதினாறாம் அதிகாரம்

இத்துடன் நிறைவுற்றது.]

Bhakti Gita Chapter 15

பதினைந்தாம் அதிகாரம்

 

தான தருமம் மற்றும் தியாகம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. தானம், தருமம், தயைசெய்யும் போது

தாரை ஊதாதே தரணியோர் முன்பு!

 

  1. விண்வாழும் பரமனின் புகழ்பாடும் வண்ணம்

உன்குணம் உலகோர்முன் ஒளிரட்டும் இன்னும்.

 

  1. பொய்யாய் முகம்வாடிப் பிறர்முன்பு வீணில்

விரதம் இருக்கின்றேன் என்றுமே உரைக்காதே.

 

  1. வலது கைதருவதை இடதுகையறியாது

வழங்கிடு பிறர்க்குச் செய்கின்ற கொடையை.

 

  1. சரிக்குச் சரியாகச் செய்யாத ஏழைக்கு

விருந்தோம்பல் செய்திடப் பெறுவாய் நற்பலன்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. ஆன்ம நெறியில் வாழ்ந்திடும் அடியார்

ஆன்ம சிந்தையில் மனதையும் வைப்பார்.

 

  1. இறைவனுக்கேற்கும் ஈடில்லா ஈவாய்

உன்வாழ்வு அமையட்டும் உண்மை பக்தியில்.

 

  1. ஆன்மீகப் பலிகளை அளித்திடும் அர்ச்சனாய்

அமையட்டும் நம்வாழ்வு ஆண்டவனுக் குகந்ததாய்.

 

  1. துதிபாடி இறைவனைத் துதிப்போம் நாளும்

துங்கவன் நாமத்தைத் தொடர்ந்தே போற்றுவோம்.

 

  1. இறைவனுக் குகந்து ஏற்றிடும் பலியாய்

இருப்பதை அளித்து இன்செயல் செய்வாய்.

 

  1. தான, தருமம், தியாகமே நாளும்நீ

இறைவனுக் களித்திடும் இனியநல் தூபம்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. மக்கள் சென்றனர் ஆலயம் தேடி

காணிக்கை செலுத்த இறைவனுக்கே.

 

  1. சிறிய காணிக்கை செலுத்திய செல்வரும்

பிறர்காணப் பகட்டாய் அதை அளித்தார்.

 

  1. ஏழை விதவை ஒருத்தியோ இரண்டு

எஞ்சிய காசைத் தானே அளித்தாள்.

 

  1. வசதி படைத்தவர் தந்ததோ சிறிது

வறிய அவ்விதவை வழங்கினாள் பெரிது.

 

  1. அடுத்த வேளைக்கு இருந்ததை அவளும்

அளித்ததால் முழுமையாய் இறைவனுக் கென்று,

 

  1. வசதி படைத்த செல்வரை மிஞ்சி

வழங்கினாள் அவளும் காணிக்கை தன்னை!

 

  1. உம்மிடம் உள்ள செல்வங்களை நீங்கள்

உவந்து அளியுங்கள் பிறருக்கென்று.

 

  1. மண்ணில் அழியும் செல்வம் திரட்டி

பொருளைப் பெருக்க விரும்பவும் வேண்டாம்.

 

  1. அழிவே இல்லா ஆனந்தம் அளிக்கும்

நித்திய வாழ்வில் செல்வராய் மாறுங்கள்.

 

  1. சேர்த்த செல்வம் எங்கு உளதோ

அங்கே இருக்கும் உங்கள் மனதும்.

 

  1. பேராசை என்னும் தீமையை அகற்றிப்

’போதும்’ என்ற மனதுடன் வாழுங்கள்.

 

  1. வசதியைப் பெருக்கி ஆடம் பரமாய்

வாழ்வது வாழ்வின் இலட்சியம் இல்லை.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. பேராசையோ என்றும் பெரிய நட்டம்

பணத்தாசையே எல்லாத் தீமைக்கும் காரணம்.

 

  1. இதனையே நன்கு உணர்ந்து நீயும்

வாழ்ந்திடு ஆண்டவன் பக்தனாய் என்றும்.

 

  1. நிலை நில்லாத பொருளை நம்பாதே

திரளான செல்வத்தில் பெருமை கொள்ளாதே.

 

  1. எல்லாம் அளித்திடும் இறைவனை நம்பி

வாழ்ந்திடும் வாழ்க்கையைச் செல்வமாய் ஆக்கு.

 

  1. நல்லவை செய்வதை நாடி நன்மையில்

செல்வந்தனாகி இரக்கமும் கொண்டிடு.

 

  1. பயனற்ற வாழ்க்கை வாழாது பக்தனாய்ப்

பலருக்கும் நன்மை செய்ய அறிந்திடு.

 

  1. பெருமை உள்ளோருடன் இணங்காது நீயும்

தாழ்மை உள்ளோருடன் இணங்கியே பழகு.

 

  1. இரக்கம் காட்ட எண்ணும் போது

இனிய முகத்துடன் நீஅதைச் செய்திடு.

 

  1. அதிகம் விதைத்தவன் அதிகம் பெறுவான்

குறைவாய் விதைத்தவன் குறைவாய்ப் பெறுவான்.

 

  1. ’கொள்வதைக் காட்டிலும் கொடுப்பதே மேல்’

என்னும் ஆண்டவன் சொல்லையும் மறந்திடாதே

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. புசித்தும் குடித்தும் போதை கொண்டும்

மனம்போனபடி வாழ்ந்து மிராமல்,

 

  1. இறுதி நாளும் சடுதியில் வருமென

உணர்ந்து நீயும் நன்கு வாழ்ந்திரு.

 

  1. பாவம் செய்ய வலதுகண் தூண்டினால்

தயவின்றித் தரித்ததை நீயும் எறிந்திடு.

 

  1. பாவம் செய்திட வலதுகை துணிந்தால்

அதையும் உடன்நீ வெட்டி எறிந்திடு.

 

  1. உன்கண் ஒளியுடன் இருந்தால் என்றும்

உன்னுடல் நிச்சயம் ஒளியிலே இருக்கும்.

 

  1. இருளிலே நீயும் வாழ்ந்தே இருந்தால்

உன்னுளே இருளுமே மிகுந்து விளங்கும்.

 

  1. இதயத்தில் உள்ளதே வார்த்தையில் வெளியாகி

உன்மன எண்ணத்தை உள்ளபடி காட்டும்.

 

  1. பயனற்ற வார்த்தையைக் கூறுவோர் அதன்படி

பயனை அவசியம் பதிலாகப் பெறுவார்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. சோதனைக்குள்ளே அகப்பட்டுக் கொள்ளாமல்

ஆண்டவன் வார்த்தைக்கு அவசியம் பணிந்திடு.

 

  1. யாகாவ ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்

சோகாப்பர் சொல்லிழுக் குப்பட்டு.

 

  1. இனியவை இருக்க, இன்னாசொல் கூறாமல்

கேட்போர் பயன்பெற நல்லதைக் கூறு.

 

  1. கனிவுள்ள வார்த்தையே எப்போதும்கூறி

புடமிட்ட பொன்னாக உன்வாக்கை மாற்று.

 

  1. மனிதர் மெச்சவே வார்த்தையும் கூறாது

இறைவன் புகழவே வார்த்தையைப் பேசு.

 

  1. தெளிந்த சிந்தையுடன் தூயமனதுடன்

கடவுளிடம் சென்று நீயும் வேண்டு.

 

  1. ’வீழேன் ஒருக்காலும்’ என்றே எண்ணுபவன்

வீழாது நிற்கக் கவனமாய் இருக்கட்டும்.

 

  1. போராடும் வீரனைப்போல் நாமும் எப்போதும்

தேகத்தை ஒடுக்கியே சீராக வாழ்ந்திடுவோம்.

 

  1. பிறருக்குப் போதிப்போர் பயனற்றுப் போகாமல்

கருத்துடன் வாழக் கவனமாய் இருக்கட்டும்.

 

  1. நம்மில் நாமே நியாயமுடன் நடக்க

எவரின் நிந்தைக்கும் இடம் தரமாட்டோம்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. சோதனைக்கு நீயும் வீண்பலி ஆகாமல்

கருத்துடன் என்றும் உன்னைக் காத்திடு.

 

  1. நான் வரும் நேரத்தை நீயறியாததால்

உணர்வுடன் உன்னில் விழித்தே காத்திரு

 

  1. ஆண்டான் பாராட்ட உழைக்கும் தொழிலாளி

அவசியம் பெறுவான் அவனிடம் வெகுமதி.

 

[தான, தருமம், மற்ற தியாகம் என்ற

பதினைந்தாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.]