Monthly Archives: February 2016

Debating Vivekananda

Raghuramaraju, (ed.) Debating Vivekananda: A Reader, Oxford University Press, New Delhi, 2014

When I read this book, I got the impression that Swami Vivekananda either assumed he was the ‘chosen’ spokesperson and reformer of Hindus, or this view was imposed on him by the initial attention he drew after his Chicago address. Instead of attempting his reform on a small-scale and locally, he envisioned it for all of India (or even to the world as India would become the world’s guru) with misguided zeal and enthusiasm. The initial success he managed to see and tasted made him think that his ideals and agenda would work for the entire country and to the world (through his ‘Vedanta’). As Killingley observed:

‘…Vivekananda seems to have believed in future changes in the world that would both result from natural forces and depend on people’s response to his own exhortations.’—Yoga-Sutra IV, 2-3 and Vivekananda’s Interpretation of Evolution. D. H. Killingley, pp. 441-473, p. 464

It is good that he didn’t live enough to see the way his mission and movement retreated to the margins of the Hindu world, similar to many other attempts in the past begun in religious, social, cultural, and other areas (e.g. several bhakti sects, Ram Mohan Roy in social and cultural areas, the Brahma Samaj, Arya Samaj). Though we debate his legacy and see a visible presence of the Ramakrishna Mission throughout the world, the Hindu Worldview has managed to absorb Vivekananda’s words as a part of its own and keep its heterogeneity not only in its religious, social, and cultural identity but also as a civilization that entertains ‘change and continuity’ as before. Continue reading

Tamil Song 147

முடியாத ஓட்டம்


ஓடித்தான் ஆக வேண்டும்

ஓட்டம் கூட நின்றபின்னும்

ஆடித்தான் ஆக வேண்டும்

ஆட்டமெல்லாம் முடிந்த பின்னும்

நாடித்தான் செல்ல வேண்டும்

நாட்டமெல்லாம் இழந்த பின்னும்

தேடித்தான் போகவேண்டும்

தேவையெல்லாம் முடிந்தபின்னும்


முடியா தென்ப தெல்லாம்

முடிவான முடிவு மல்ல

முயன்றுமே பார்க்கும் எண்ணம்

மனதிலே உள்ள மட்டும்

முடிந்தது என்று எண்ணி

முடிக்க விரும்பி முயன்றும்

முடிவில்லாத வாழ்வு கூட

முடிவின்றி தொடர்ந்து செல்ல–ஓடித்தான்…


இதனிடை நம் பங்காக

என்னவோ ஓடினோம் நாமும்

இடையில் இணைந்து சிலரும்

ஓடினர் தம்பங் கிற்காக


அவரவர் ஆட்டம் முடிய

அடுத்தவர் தொடர்ந்து ஓட

முடிவரியா ஓட்டமாக

முடிவின்றி ஓடும் வாழ்வில்–ஓடித்தான்….


20-2-16,(21-2-16) 12.10 am, Mathigiri

Making in India


When I was watching “We the People” on NDTV conducted by Barka Dut*, at the tail end of the program there came some flashing news about a great fire accident that took place at Mumbai in a cultural program organized for the ‘Make in India’ week. Barka had to quickly close her program as they needed to cover the fire accident. She requested Sri Ashish Nandy to give his comment about the sedition charges levelled against him. He started with a condescending and sarcastic comment about the fire accident by saying something like “This is the make in India”, relating that accident with our ability to make things.

I have great respect for Nandy and he is one of my favourite authors, though I don’t agree with him completely. But the way he condescended our nation, particularly relating our ability to produce quality products with an accident is very condemnable. It is one thing to make a joke about ourselves by pointing out the lack of quality in our products, but comparing it with an accident which could have happened anywhere is not going to go well with his scholarship.

Salman Rushdie, in his novel Satanic Verses, does this through a character. When a character in the story tries unlocking a door after losing its key, another character uses a safety-pin to unlock it and comments, “Made in India.” In such a story one can laugh for such a clever joke that we hear about our products. But what Nandi has done is irritating because he compared it to an accident.

Of course we know well that he is anti-BJP and particularly anti-Modi and we have to respect his view. But by passing a condescending comment because of his aversion for Modi and BJP and relating it with an accident, he downgraded his own status as a scholar and thinker.



*at JNU [Jawaharlal Nehru University] 14-2-2016, 8-8.50 pm

Tamil Song 146



அறிவாலே வென்றவர் உலகில் பலருண்டு

அன்பால் வென்றவர் உலகில் எவருண்டு

பண்பால் உயர்ந்தவர் பாரினில் பலருண்டு

பிறர்வாழ தனைத்தந்தோர் மாந்தரில் எவருண்டு


உலகில் மேன்மை அடைய வழியுண்டு

உழைப்பால் உயர்ந்தேற திறமைகள் பலவுண்டு

மதியால் உலகாள வாய்ப்புகள் பலவுண்டு

மானுடர் உய்ந்திட வந்தவர் எவருண்டு


பார் ஆண்ட வேந்தர்கள் பலநூறு பேருண்டு

படிப்பால் உயர்ந்திட்ட சான்றோர் பலருண்டு

தவத்தால் தனைவென்ற ஆன்றோர் இங்குண்டு

தன்னையே உவந்தளித்த தகையாளர் எவருண்டு


தம்தனித் தன்மையால் தனித்து உயர்ந்தோரே

தம்போல் பிறர்வெல்ல வழிபல சொன்னாரே

அழியாப் புகழெய்தி நிலைத்து நின்றாரே

அழிவின்று நாமுய்ய வழிசொல்லி சென்றாரே


17-2-16, (18-2-16) இரவு, 12.15 மத்திகிரி

Tamil Song 145

கற்றது கைமண்ணளவு


எதைச் சொன்னாலும் தெளிவாகச் சொல்லனும்

எழுதியே காட்டினும் கருதொன்று இருக்கனும்

எதையும் எழுத எழுத்துக்கள் இருந்தும்

எண்ணத்தில் தெளிவும் கூடவே இருக்கனும்


ஆயிரம் எண்ணம் சிந்தையில் தோன்றும்

அதனுடன் வாதங்கள் மனதிலே தோன்றும்

இடையில் புத்தியை புகுத்திமே பார்த்தும்

எதுசரி-தவரென ஆராய்ந்து பார்க்கனும்


எத்தனை ஞானிகள் தோன்றியே மறைந்தார்

எண்ணிலாக் கருத்துக்கள் கூறியே சென்றார்

இத்தனை இருந்தும் இன்னும் புதிதாக

சொல்ல வேண்டி பலவகுத்துத் தந்தார்


முடிவான முடிவாக முடிவு வந்தாலும்

முடிந்து பலபேர்கள் மறைந்து போனாலும்

முடிவே இல்லாத எண்ணங்கள் மட்டும்

முடிவில்லா தொடராக முடியாமல் வளரும்


எத்தனை வந்தாலும் சிந்தைக்குப் போதாது

எவ்வளவு படித்தாலும் புத்தியும் நிறையாது

ஆழ்ந்து அகன்ற மனதும் கூட

எவ்வளவு கற்கினும் எல்லையே காணாது


17-2-16, மத்திகிரி, 2.30 pm

Tamil Song 144



என்னவோ மனதிலே

ஓடிடும் ஓட்டத்தை

எழுத்திலே இங்கே

வடித்துமே வைத்தேன்


எனக்கும் கூட

புரியா ஒன்றை

ஏனோ நானும்

எழுதி வைத்தேன்


செவில் லாமல்

சொற்கள் கிடைத்தால்

எவரும் எழுதலாம்

ஏதோ ஒன்றை


படிப்பதற் கென்று

ஒருவரும் வேண்டாம்

பாராட் டென்பது

கிடைக்கவும் வேண்டாம்


தானே படிக்க

தனக்காய் எழுதும்

போலி எனக்கு

புலமையும் வேண்டாம்


மனதில் பட்டதை

எழுதிடும் போது

மற்றவர் மெச்ச

அவசியம் ஏது


கற்றோர் மெச்சும்

கவிஞ்சன் அல்ல

பலரும் போற்றும்

பாவலன் அல்ல


என்னவோ எனக்கு

தோன்றும் கருத்தை

எழுதிப் பார்க்கும்

நானொரு கிறுக்கு


12-2-16 (13-2-16), இரவு, 12.30

Tamil Song 143



ஏதோ ஒன்றை எதிர்பார்ப்பதினால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாந்தவரே

எப்படியோ பிறர் ஏமாறுவதனால்

எல்லோரும் இங்கே ஏமாற்றுபவரே


எதிர்பார்ப் பென்பது எல்லோர்க்கும் உள்ளதால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாந்தவரே

ஏமாற்றம் என்பது எல்லோர்க்கும் உள்ளதால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாளிகளே


எத்தனை முறை ஏமாந்து போனாலும்

எதிர்ப்பார்ப்பை விட்டவர் எவருமே இல்லை

எத்தனுக்கு எத்தன் உள்ள வரையில்

ஏமாற்றுபவர்க்கும் குறைவும் இல்லை


ஏமாந்து போயினும் ஏமாற்ற முயன்றும்

எதிர்ப்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்வும் இல்லை

எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்கிறேன் என்பது

ஏமாந்தவர் கூறும் அனுபவ நிலை


ஏமாந்து, ஏமாற்றி எப்படி வாழ்ந்தாலும்

இறுதி வெற்றி எவர்க்குமே இல்லை

கிடைக்காத வெற்றியை அடைய ஓடும்

மானுடர் போன்ற மடையரும் இல்லை.


12-2-16, மத்திகிரி, இரவு, 11.30

Tamil Song 142



மண்ணுலகில் வாழும் உயிர்களி லெல்லாம்

மானுடரே மிகப் பாவப் பட்டோர்

தம் நிலையை ஏற்கவும் முடியாது

தம்வாழ்வை முற்றும் துறக்கவும் முடியாத–மண்ணு….


மனமும் கொண்டு, மதியும் கொண்டு

மனதாலும், மதியாலும் குழப்பமும் கொண்டு

சரி, தவறு எதுவென் சரியாகத் தெரியாது

தெரிந்தாலும் முழுமையாய் ஏற்கவும் முடியாத–மண்ணு…


உறவையும் கொண்டு, உரிமையும் கொண்டு

உறவு, உரிமை இடை போராட்டம் கண்டு

விடவும் இயலாது, வாழ்வும் முடியாது

விடையே இல்லாத கேள்விபோல் இவர்வாழ்வு–மண்ணு….


எத்தனை இருந்தும் எதிலும் நிறைவின்றி

ஏதோ ஒன்றுக்கு ஏங்கியே ஓடி

அதுவென்ன வென்று புரியவும் முயலாது

புரிந்து கொண்டாலும் அடைய இயலாத–மண்ணு….


புரிந்தும், புரியாத வாழ்க்கையை முடித்து

பின்வரும் மனிதர்க்கு இடத்தையும் அளித்து

வந்த சுவடன்றி முற்றாக மறைய

வாழ்ந்திட்ட வாழ்விற்கு அர்த்தமும் காணாத–மண்ணு….

10, 11-2-16, மத்திகிரி, இரவு, 11.30

Tamil Song 141



சென்ற தெல்லாம் போனது

செய்த தெல்லாம் முடிந்தது

இந்த நாளின் வாழ்வுமே

இனிமை யாக்க முயலுமே


போன தெண்ணி புலம்பினும்

பெருமை கொண்டு கூறினும்

இந்த நாளின் வாழ்விற்கு’

எந்த பயனும் காணுமே


கற்ற பாடம் நல்லதே

பெற்ற நன்மை உயர்ந்ததே

ஆனால் அவற்றால் மட்டுமே

ஆவதென்ன சொல்லுமே


அனுபவம் தந்த படிப்பினை

அறிந்து கொண்டு நாளுமே

செய்த தவற்றை திருத்தியே

செய்ய வேண்டும் செயலுமே


எதிர்காலத்தை எண்ணியே

ஏற்ற திட்டம் போட்டாலும்

நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்தால்தான்

நிறைவாகும் அவை நாளையும்


சென்ற வற்றில் வாழாமல்

வருபவற்றில் கலங்காமல்

நிகழ்பவற்றில் வாழ்வதால்

நிறைவாகும் வாழ்க்கையும்


8-2-16, மத்திகிரி, காலை 6.00

Tamil Song 140

புவியின் பாடு


போதும் போதும் இந்த புவியின் பாடு

புரியாத இதற்கு முடிவும் ஏது

நாடி ஓடித் தேடிப் பார்க்கையிலே

நன்மையும் தீமையும் புரியவே இல்லே


சும்மா இருந்தாலும் குத்தம் ஆச்சு

சொன்னதைச் செய்தாலும் தப்பும் ஆச்சு

வடமோ-இடமோ போக வேண்டாம்

விழுந்து பிடுங்காமல் விட்டால் போதும்


என்ன செய்தாலும் போத வில்லை

இதற்குமேல் செய்யச் தெம்பும் இல்ல

முடிந்ததைச் செய் என்று முதலில் சொல்வார்

முடித்தபின் குத்தம் பலவும் சொல்வார்


என்னதான் செய்வது புரிய வில்லை

எவரிடம் சொல்லியும் பயனும் இல்லை

தன்வரை செய்வது சரியான பின்

எந்த விளக்கமும் ஏற்க வில்லை


ஆனாலும் புலம்பியே ஆவதென்ன

ஆர்ப்பாட்டம் செய்வதால் பயனும் என்ன

அழுதே புரண்டாலும் அவள்தானே பெறனும்

அதற்கு மேலாக சொல்லி என்ன?


3-2-16, மதியம் 2.55, மத்திகிரி