Monthly Archives: July 2017

Bhakti Song 105 – Everything is Yours

எல்லாம் உனக்காக

எனது என ஒன்றும் இல்லை இனி

எல்லாம் உனக்காக ஆனபின்னே!

பின் ஏன் வந்தது வீண் சிந்தையும்தான்

என்மனம் போல ஓர் வாழ்க்கை வாழ?

என்தேகம், திறமை, காலமெல்லாம்

நீயளித்த பிச்சை என உணர்ந்தும்

என்சொந்தம் அவையெல்லாம் என எண்ணியே!

என்னையே ஏமாற்றும் தன்மை தன்னை Continue reading

Bhakti Song 104 – What I Require

எது வேண்டும்

அருள் வேண்டும் அதுவன்றி உலகினிலே

அமைதியாய் வாழ ஒரு வழிவேண்டும்

தொழவேண்டும் தொண்டர் குழாமொடு

தெய்வமே நின்பாதமதில் பக்தியோடு

மதிவேண்டும் மாயையான இவ்வாழ்வினிலே

மனம்போன போக்கில் போகாமல் இருக்கக்

குணம் வேண்டும் குற்றம் ஒன்றும்செய்யாது

கூடவே நின்துணைவேண்டும், தனித்துவாழத்

துணிவிலாக்கோழை எனக்கு வேறெதுவேண்டும்?

வேண்டியபடியே நீ தரவேண்டும் என

எண்ணாமல், நின் சித்தம் ஒன்றே செயவேண்டும்

எனக்கூறிச் சேவடி தனைச் சேர்வதல்லால்

09-08-1999. ராணிகேத் (உத்ராஞ்சல்)

Continue reading

Bhakti Song 103 – Light the Deepam

“தீபு ஜலே” என்ற ஹிந்தி பாடலைத் தழுவி எழுதியது:

This song is based on the Hindi bhajan ‘Deepu jala’.

தீபமேற்று

உள்ளம் என்னும் கோயிலிலே

அன்புஎன்னும்  தீபமேற்றி

புகழ்ந்து கூறு அவனை நினைந்துபாடு

கருணாமூர்த்தி அவன் கருணாமூர்த்தி…

 

காலையும் மாலையும் கனிவுடன் கூறுவாய்

முக்தேசனின் நாமம், முக்தேசனின் நாமம்

புகழ்கூறு மனமே, அவன் பெயர்கூறு மனமே!

Continue reading

Bhakti Song 102 – Hail Him

This a Tamil version of the Hindi bhajan ‘Namuliyore Namuliyore’. It’s not a verbatim copy, but it follows the same tune. 

துதியுங்கள்

போற்றித் துதியுங்கள் புகழ்ந்து பாடுங்கள்

புனிதவன் நாமத்தையே உயர்த்திக் கூறுங்கள்

பாவம் போக்கினான் சாபம் நீக்கினான்

பாரினிலே அவன்போல் தெய்வம் வேறுயாருளார்

அமைதியளித்தான் அன்பையளித்தான்

அவனியிலே அவன்போல் தெய்வம் வேறுயாருள்ளார்

தன்னையளித்தே ஒரு தியாகமே செய்தான்

தரணியிலே அவன்போல்தெய்வம் வேறுயார் உளார்

ஞானமளிப்பான் நலமும் அளிப்பான்

நாதனைப்போல் தெய்வம் இங்கு வேறுயாருள்ளார்

பக்தியளித்தான் முத்தியளித்தான்

பரமன் அவன் புகழினையே போற்றிப்பாடுங்கள் Continue reading

Bhakti Song 101 – Andadi

It is better for me to skip this song 101, as it remains incomplete.  When I was reading Tiruvasagam by Manikkavasagar, at Mahari (Rewa, M.P. at Shashikant’s house), I began to write these stanzas in the form of ‘andadi’ on 18, 19, 20 of March 1990.  Then when I had time and inspiration came, I continued to add more stanzas of four lines. My aim is to write one hundred such stanzas (like several other andadis like Abirami Andadi by Abirami Bhattar).  

The Andadi form is that the last word of the last line will be the first word of the next stanza.  Andam (last) +Adi (first). This will give not only beauty and show the talent of the poet but helps one to easily memorize and later remember them. Still I can chant several such poems which I learnt in Andadi form.  But giving meaning or commenting on each stanza will take too many words as some were written as the words came naturally and some with careful thinking about the theology properly. As it is a big project I will skip it here.

Bhakti Song 100 – My Freedom

உன் சுதந்திரம்

ஒருநாள்போனது  மறுநாள் வந்தது

உன்னருளாலே எல்லாம் கிடைத்தது

இந்நாளும்மே நன்நாளாயிருக்க

ஐயா அருள்வாய் உன்தயவிருக்க

வாழ்வின் நோக்கம் இதுதானென்று

வகையாய்க் கூறினோர் எவரும் இல்லை

நோக்கம் இன்றி நீ படைக்கவும் இல்லை

இதையுணர்ந்தால் தொல்லை யில்லை

வாழ்க்கை என்பது வாழ்வதற்கே-ஆனால்

வகையாய் அதனை உணர்ந்தவர்க்கே

சுயநலம் கருதியே வாழ்ந்திருந்தால்

அதுபோல் நரகம் வேறு இல்லையே

உண்ண, உடுத்த உடல்சுகம் தேட

உரிமையுள்ளது அனைவருக்கும்-ஆனால் Continue reading

Adjusting

Again at our year-end meeting, I made the comment after a round of questions that I have only one word for all problems in life and that is: ADJUST. What else can one do? If others cannot adjust with me, then they can leave me and walk away, but poor God; He has no alternative but to ADJUST with me. For me even the Incarnation (purna-avatara) is nothing but an ADJUSTMENT by God to reveal Himself to us.  God is not limited but (un)fortunately He has to accept me with all my limitations. At least others can escape, but God cannot because:

The famous Tamil Saiva saint Manikkavasagar in ‘Pidittap pattu’ (The Decad of the Tenacious Grasp’.—G. U. Pope, The Tiruvacagam, London, Oxford, 1900, p. 291) at the end of each poem in these lovely ten poems (cling or holding fast) challenges Siva ‘Ah whither grace imparting would’st thou rise’?3 (Pope, pp. 291-297). As he rightly said in another poem ‘who is trapped in the net of bhakti’ the Lord too cannot escape from a bhakta.*

So my formula in life is to try to live in the present, learn from the past (without depending on past success), plan for the future, don’t ask the question “What if…”, trust God, and finally ADJUST and enjoy life day by day. Continue reading

On Deathbed

At our year-end meeting, someone asked, “Imagine you were on your deathbed. What are the three things that you wish you could have done better? How would you like to be remembered?”

When my turn came I said:

First I wish I could have lived a real life as a recluse as I always wanted, with minimum contact with others and outside world.

Second, I wish I could have invented more recipes to prepare new foods and pickles.

Third, I wish I would have taken at least a few things seriously in my life; in general I never take anything seriously.

After reflecting on the question more, I got to thinking about my last statement. I always like to live in the present rather than think about the past or worry about the future; thus I never take anything seriously. For example, when I lived at Mathigiri I almost forgot the ashram and I didn’t allow it to bother me too much.

The same is true now. Now that I have come here to live for a short period, I don’t worry much about the Mathigiri house. The same is true with almost every aspect in my life—including Mukti. As I have already shared in another article (My Experience with Muktinath), I don’t even take the mukti after death very seriously. Since I am already enjoying my mukti in the Lord while I am living, I won’t miss it much, even if it is not there after death. If it is there then fine, I will continue to enjoy it. But for me the present life I live in the Lord (enjoying my mukti and celebrating my bhakti) is more important for me. Continue reading