Monthly Archives: July 2017

Bhakti Song 688

எனது தவம்

பதம் பணிந்து பாடுகிறேன்
பரவசம் உன்னுள் தேடுகிறேன்
படைத்ததின் நோக்கம் புரிந்துகொண்டேன்
பக்தியால் அதனைத் தெரிந்துகொண்டேன்

உயிரொடு உடலையும் உனக்கென்று
உவந்து நானும் அளிக்கின்றேன்
வாழும் ஒவ்வொரு நொடியினிலும்
வணங்கி உன்னுள் மகிழ்கின்றேன்

கடமை எதுநீ தந்தாலும்
கருத்தாய் அதையும் செய்திடுவேன்
தவமாய் அதையே நான்எண்ணிச்
சிரமேற் கொண்டு முடித்திடுவேன்

எதற்காய் என்னை மீட்டாயோ
உன்பணி செய்ய அழைத்தாயோ
உவப்பாய் அதையும் ஏற்றுக்கொண்டு
உன்பெலன் கொண்டு உழைத்திடுவேன்

உனது வேதம் வழிகாட்டும்
உனது பக்தர்கள் துணைகூட்டும்
உனது ஆவி முன்நடத்தும்
உனது அருளே கரைசேர்க்கும்

ஆகவே நானும் கொண்டாடி
ஆனந்தக் கூத்து ஆடுகிறேன்
ஆனந்தம் மேலிடப் பண்பாடி
உன்னைத் துதித்துப் போற்றுகிறேன்

மத்திகிரி, 15-7-2017, இரவு 11.30

Bhakti Song 687

பாரமில்லை

அருளுக்குள்ளே வாழ்ந்திருப்பேன்
அன்றாடப் பணிகளைச் செய்திடுவேன்
அடிக்கடி உன்னிடம் பேசிடுவேன்
அதிலே ஆறுதல் பெற்றிடுவேன்

பாரம் என்று நினைத்தால்தான்
பாரம் ஆகும் வாழ்வுகூட
சேவை செய்யும் வாய்ப்பென்றால்
எளிதாய் ஆகும் தன்போல

உன்னைவிடவா ஒருபாரம்
உலகில் நானும் சுமக்கின்றேன்
உன் சுமையைப் பார்த்தபின்னும்
வீணாய் ஏனோ புலம்புகிறேன்

உடலைப் பேணச் செய்வதெல்லாம்
உண்மையில் பாரம் ஆகாது
என்நலம் பேணச் செய்வதெல்லாம்
என்றும் சேவை ஆகாது

இந்த வரமும் நீதந்தாய்
இதிலே என்னை வாழ்ச்சொன்னாய்
தந்தது நீயே ஆனபின்னே
பாரம் எப்படி ஆகிவிடும்

உன்னை என்முன் நிறுத்திவிட்டால்
உலகில் எதுவும் பாரமில்லை
உன்னுடன் நான் நடக்கையிலே
சுமக்கும் வேலை எனக்கில்லை

இதனை நானும் உணர்ந்துவிட்டேன்
இன்றோடு புலம்பலை நிறுத்திவிட்டேன்
எஞ்சிய என்வாழ்வினையே
உன்புகழ் பாடத் தந்துவிட்டேன்
மத்திகிரி, 15-7-2017, இரவு 11.10

Bhakti Song 686

ஏன் வேண்டும்?

இந்த நேரம்தான் நல்ல நேரம்
என்னையே உன்னிடம் தந்திடும் காலம்
எனக்கென நானும் வாழ்ந்த பின்னே
உனக்கெனத் தந்தேன் சிலதுளி நேரம்

உயிரோடும் உணர்வோடும் கலந்திட்ட போதும்
உன்னோடு உறவாட நேரமே காணோம்
ஓய்வாக அமர்ந்து உன்னோடு பேச
ஒருபோதும் அவகாசம் கிடைக்கவே காணோம்

உடலோடு மனமும் ஒருசேரச் சோர
உறக்கத்தை நாடிப் படுக்கையில் சேர
மெதுவாக என்னிடம் நீவந்து அமர
உன்மடிமீது தலைவைத்தேன் ஆறுதல் தேட

மெதுவாக என்மேனி நீயும் வருட
இந்நாளின் பணிகளை நானுமே சொல்லப்
பொறுமையாய் நீயும் அவைகளைக் கேட்க
புளகிதம் அடைந்தேன் ஆறுதல் நீதர

இதுபோல எப்போதும் இருந்திடக் கூடாதா
உன்னோடு உறவாடி மகிழ்ந்திடக் கூடாதா
என்றுமே என்னுள்ளம் ஏங்கிய போதும்
எனக்கதை மறுப்பதில் இருக்குது காரணம்

எனக்கெனக் கடமைகள் நீதானே தந்தாய்
என்பணி நிறைவேற்றப் பெலனுமே தந்தாய்
அன்றாடம் வாழ்த்திட அருளையும் தந்தாய்
அதன் மூலம் உன்சித்தம் புரிந்திட வைத்தாய்

அன்றாட வாழ்வுமே நீதந்த வரமாகும்
அதைப்போற்றி நானும் கொண்டாட வேண்டும்
நீதந்த வாழ்வை நான்வாழும் போது
உனக்கெனத் தனிநேரம் ஏன்இனி வேண்டும்

மத்திகிரி, 13-7-2017, இரவு 11.10

Adjusting

Again at our year-end meeting, I made the comment after a round of questions that I have only one word for all problems in life and that is: ADJUST. What else can one do? If others cannot adjust with me, then they can leave me and walk away, but poor God; He has no alternative but to ADJUST with me. For me even the Incarnation (purna-avatara) is nothing but an ADJUSTMENT by God to reveal Himself to us.  God is not limited but (un)fortunately He has to accept me with all my limitations. At least others can escape, but God cannot because:

The famous Tamil Saiva saint Manikkavasagar in ‘Pidittap pattu’ (The Decad of the Tenacious Grasp’.—G. U. Pope, The Tiruvacagam, London, Oxford, 1900, p. 291) at the end of each poem in these lovely ten poems (cling or holding fast) challenges Siva ‘Ah whither grace imparting would’st thou rise’?3 (Pope, pp. 291-297). As he rightly said in another poem ‘who is trapped in the net of bhakti’ the Lord too cannot escape from a bhakta.*

So my formula in life is to try to live in the present, learn from the past (without depending on past success), plan for the future, don’t ask the question “What if…”, trust God, and finally ADJUST and enjoy life day by day. Continue reading

Bhakti Song 685

இறைவனின் பாரம்

எவர்க்கும் புரியாத இரகசியம் ஒன்றை
எனக்கு மட்டுமே இறைவனும் சொன்னான்
எவர்க்கும் சொல்லாதே என்றுமே சொல்லி
என்வாய்க்குப் பூட்டுப் போட்டுமே வைத்தான்

ஆனாலும் அவன்படும் அவதியைப் பார்த்து
அவன் நிலைகண்டு அன்புமே கொண்டு
[ஆனாலும் பிறர்படும் அவலத்தைப் பார்த்து
அவர் நிலைகண்டு இரக்கமும் கொண்டு]

இறைவனின் அனுமதி கேட்காமல் நானும்
இரகசியமாக உனக்கு நான் சொல்கிறேன்
எல்லாமே சரியாக நடக்கின்ற போது
இறைவனைத் தேடும் எண்ணமும் இருக்காது

ஏதேனும் ஒன்றில் தவறிடும் போது
இறைவனைத் தேடி ஓடிடும் மனது
அடுத்தவர் நம்முடன் இருக்கின்ற போது
அவரின் அருமை புரியாது அப்போது

அவர் நம்மைவிட்டு அகன்றிடும் போது
அவரை இழந்தது விளங்கிடும் அப்போது
இதில்என்ன இரகசியம் இருக்குது என்று
என்னையும் கேட்பது புரியுது நன்று

இத்தனை எளிய உண்மையை மறந்து
வாழ்கிறோம் என்பது இரகசியம் இன்று
எத்தனை பட்டாலும் உணராத மாந்தர்க்கு
எடுத்துச் சொன்னாலும் புரியாது அவர்க்கு

விழுந்து எழுவதே இயல்பாகிப் போச்சு
ஆயினும் அதுஅவர்க்கு இரகசியம்ஆச்சு
இதைத்தான் இறைவன் என்னிடம் சொன்னான்
நீயும் அவர்களில் ஒருவனே என்றான்

நம்மீது அவன்கொண்ட எரிச்சலைத் தாங்காது
இறக்கி வைத்திட என்னிடம் சொன்னான்
நம்பாரம் இறக்க வந்த அவனுக்கு
நாம் பாரம்ஆகிப் போனோமே இங்கு

தன்பாரம் இறக்க என்னை அழைத்து
இரகசியமாக இதைதான் இறைவனும் சொன்னான்
மத்திகிரி, 12-7-2017, இரவு 11.10

Bhakti Song 684

வேறெங்கு போக?

மொழியற்று உன்னிடம் வருகின்றேன்
மவுனமாய் என்னிலை சொல்கின்றேன்
தெளிவற்ற மனதுடன் வாழ்கின்றேன்
தெரிந்திட்ட உன்னடி பணிகின்றேன்

பதிலொன்று எதிர்பார்த்து நிற்கின்றேன்
பலநாளாய் விடையின்றித் தவிக்கின்றேன்
வீணிலே தாமதம் செய்வதும் ஏன்
விடைதன்னைத் தந்திடத் தயக்கமும் ஏன்

இயலாமல் தானே புலம்புகின்றேன்
இனித்தாங்க முடியாது கதறுகின்றேன்
இன்னமும் கேளாமல் இருப்பதேனோ
இரக்கமும் காட்டிட மறுப்பதேனோ

வலிமை அற்ற எளியவன் நான்
வாழ்வைத் தொலைத்திட்ட மூடனேதான்
சோதனைக் கேற்ற பாத்திரமில்லை
சோதனை தாங்கிடப் பெலனுமில்லை

எளியவர் மீது இரக்கமும் வேண்டும்
இனிமுடியாதென்றால் விடவும் வேண்டும்
தப்பித்துப் போக விருப்பமும் இல்லை
தருவதை ஏற்க இயலவும் இல்லை

இதைவிட எப்படி எந்நிலை சொல்ல
எவரிடம் சென்று முறையீடு செய்ய
தாயடித்தாலும் மடிமீது வீழ்ந்திடும்
சேயே நானும் வேறெங்கு போக

மத்திகிரி, 11-7-2017, இரவு 11.15

Bhakti Song 683

இறைவனுக்கும் இயலாது

மன்னிப்பது என்பது மிகமிக எளிது, ஆனால்
மன்னிப்புக் கேட்பது மிகவும் அரிது
தவறை மறப்பது மிகவும் எளிது, ஆனால்
தவறுக்கு வருந்துதல் அதனினும் அரிது

இறைவன் எளிதில் மன்னிக்கக் கூடும்
நம்மேல் இரங்கி மீண்டும் ஏற்கவும் கூடும்
மனிதருக் கென்றால் இதுமிகக் கடினம்
மன்னித்தும் மறப்பது அதனினும் கடினம்

தன்சாயல் தந்து நம்மைப் படைத்தும்
தன்னையே தந்து நம்மை மீட்டும்
பாவம் மன்னித்து நம்மை ஏற்றும்
நாம்மட்டும் மாறாமல் இருப்பது பாவம்

எத்தனை எளிதாய்ச் சொல்கிறோம் நாமும்
அடுத்தவர் பிழைகளை மன்னித்தேன் என்று
ஆயினும் அவற்றை மனதிலே கொண்டு
உள்ளே புழுங்குறோம் பாரம் கொண்டு

மன்னிக்க இறைவன் தந்த விலையை
முழுதாய் இன்னும் உணரவே இல்லை
அதன் மேன்மையை அறிந்தும் கூட
ஆழமாய் நம்முள் பதியவும் இல்லை

மன்னித்தும் நாமோ மறக்கவும் இல்லை
மன்னிப்புக் கேட்பவர் மாறவும் இல்லை
இந்த நிலையில் இருவரும் இருக்க
இதைப்பற்றி பேசிடத் தகுதியே இல்லை

இருவர்க் கிடையே மாட்டிக் கொண்ட
இறைவன் நிலையோ பரிதாபமாச்சு
இருவருக் கிடையே நியாயம் செய்ய
அவனுக்கும் அதனால் இயலாமல் போச்சு

மத்திகிரி, 8-7-2017, மதியம், 2.00. Mark. 2.1-12.

On Deathbed

At our year-end meeting, someone asked, “Imagine you were on your deathbed. What are the three things that you wish you could have done better? How would you like to be remembered?”

When my turn came I said:

First I wish I could have lived a real life as a recluse as I always wanted, with minimum contact with others and outside world.

Second, I wish I could have invented more recipes to prepare new foods and pickles.

Third, I wish I would have taken at least a few things seriously in my life; in general I never take anything seriously.

After reflecting on the question more, I got to thinking about my last statement. I always like to live in the present rather than think about the past or worry about the future; thus I never take anything seriously. For example, when I lived at Mathigiri I almost forgot the ashram and I didn’t allow it to bother me too much.

The same is true now. Now that I have come here to live for a short period, I don’t worry much about the Mathigiri house. The same is true with almost every aspect in my life—including Mukti. As I have already shared in another article (My Experience with Muktinath), I don’t even take the mukti after death very seriously. Since I am already enjoying my mukti in the Lord while I am living, I won’t miss it much, even if it is not there after death. If it is there then fine, I will continue to enjoy it. But for me the present life I live in the Lord (enjoying my mukti and celebrating my bhakti) is more important for me. Continue reading

Bhakti Song 682

காத்துக் கிடக்கிறேன்

மீட்டிடும் கிருபையைப்
போற்றிட வந்தேன்
மாறாஉன் கருணையைக்
கேட்டிட வந்தேன்
ஆளான முதலே
நாள்தோறும் நினைந்து
ஐயனே உன்னடி
தேடியே வந்தேன்

கருவினில் உருவாக்கி
எனைவைத்த முதலே
கண்கள் பூத்தன
உனையே தேடி
மறைவாக இதுவரை
நீநின்ற போதும்
மனதாரத் தேடினேன்
தினந்தோறும் நானும்

உனக்காக உருவாகி
உலகினில் வாழ்ந்தேன்
உள்ளத்தில் வைத்து
நாள்தோறும் துதித்தேன்
காலம் கனிந்திடக்
காத்துக் கிடந்தேன்
கண்கள் குளமாகத்
தவித்து நின்றேன்

வருவேன் எனச்சொல்லி
வாக்குத் தந்தாயே
வந்தெனை மீட்பேன்
எனச்சொல்லி சென்றாயே
வழிமேல் விழிவைத்துக்
காத்துக் கிடக்கிறேன்
வந்தென்னைச் சேர
ஏங்கி நிற்கிறேன்

காலடி ஓசை
மெதுவாய்க் கேட்குது
காதினில் அதுவந்து
தேன்போல் பாயுது
திருவடி வரும்தடம்
தெளிவாய்த் தெரியுது
திசைஎல்லாம் மங்கள
இசையும் முழங்குது

ஆயத்தம் ஆகியே
நானுமே வந்தேன்
ஆரத்தி எடுத்து
அழைத்திட நின்றேன்
ஆயினும் தாமதம்
செய்வதும் ஏனோ
அடிமையை ஏற்றிடத்
தயக்கமும் தானோ

ஒருநொடி போவது
யுகமாய்த் தெரியுது
உடலோடு மனமும்
தணலாய் எரியுது
விரக வேதனை
எனையே எரிக்குது
நீவேடிக்கை பார்ப்பது
எனக்கும் புரியுது

போதும் போதும்
உன் விளையாட்டு
போக்கிரித் தனத்தை
வேறெங்கும் காட்டு
விரகத்தால் வாடிடும்
என்னையும் மீட்டு
உன்னுடன் சேர்த்துக்
களிப்பையும் ஊட்டு
மத்திகிரி, 7-7-2017, காலை 5.30

Bhakti Song 681

கேள்விக்கென்ன பதில்

மீட்டென்ன கண்டாய்
அதைமட்டும் கூறு
நினைவெல்லாம் கும்பியில்
கிடந்திடும் போது

மாற்றொன்று காணேனே
வாழ்வினில் தானே
மனமென்னும் மலக்குழியில்
உழன்றிடும் நானே

உனையெண்ணித் துதிபாட
வருகின்ற போது
வேண்டாத நினைவுகள்
ஆயிரம் வருகுது

உடன்என் உள்ளமும்
அவற்றின் பின்னே
வாலையும் குழைத்து
விரும்பியே போகுது

மனதையும் திருப்பப்
பெரும்பாடு பட்டாலும்
மீண்டும் மீண்டும்
கும்பிக்கே போகுது

ஒருவாறு மீண்டு
உன்னடி வந்தால்
மீண்டும் அங்கேயே
போக முனையுது

சிலநொடி உன்னடி
சிந்தையில் வைக்கச்
செய்யும் முயற்சி
எண்ணில் அடங்காது

பலமணி நேரம்
சகதியில் உழலப்
பாழான மனதோ
மிகவும் விரும்புது

என்னிந்தப் போராட்டாம்
நானும் அறிவேன்
எப்படி முயன்றாலும்
பயனில்லை உணர்ந்தேன்

அதனாலே இக்கேள்வி
மீண்டும் கேட்கிறேன்
அதற்கான பதிலை
நானும் வேண்டுறேன்

உன்சொந்தம் ஆனதால்
நீவிட மாட்டாயோ
உனக்கென மீட்டதால்
கைவிட மறுத்தாயோ

கும்பியில் கிடந்தாலும்
கழுவி எடுத்து
மீண்டும் உன்னிடம்
சேர்த்துக் கொள்வாயோ

மத்திகிரி, 6-7-2017, இரவு 11.40