Monthly Archives: December 2017

Bhakti Song 788

என்பழக்கம்

உன்னிடம் வருவது ஒருவிதம் நல்லது
உன்னிடம் சொல்வதே என்னக்குமே நல்லது
என்னை நானே சுமந்தே இளைத்தேன்
இதுபுரியாமல் வீணாகத் தவித்தேன்
எனக்குள்ள கவலைகள் ஏராளம் ஏராளம்
அவற்றை எண்ணி மருகினே நாளும்
தேடினேன் விடைகளை என்னக்குள் நானே
திகைத்துத்தான் போனேன் அவை காணாமல்
தீர்வுகள் ஆயிரம் தோன்றிய போதும்
தெளிவற்று இருந்தன விடைகள் தானும்
என்புத்தி சார்ந்தே எண்ணிதான் பார்த்தேன்
எனக்குள திறனை நம்பினேன் நானும்
துணைவலி தோள்வலி பலவந்த போதும்
தீர்வுதான் வரவில்லை அவைகளினாலும்
இறுதியில் என்மனம் உரைத்ததின் பின்னே
உன்னிடம் வந்தேன் அவைகளைச் சொல்ல
“வாராத கவலைக்கு வருந்தினாய் வீணே
வந்தாலும் தீரவில்லை உன்னிடம் தானே
பலமுறை இதைநீ அறிந்த பின்னும்
திருந்திடும் மனம்மட்டும் உனக்கில்லை இன்னும்”
இடித்து எடுத்து உரைத்தாய் நீயும்
இதுபோல் கூறினாய் பலமுறை தானும்
நான்னென்ன செய்ய இதுஎன் பழக்கம்
பொறுமை காப்பதும் உனக்குள்ள வழக்கம்
மத்திகிரி, 25-12-2017, காலை 2.15

Bhakti Song 787

உனக்குப் புரியும்

நினைக்க எனக்கு நேரமும் இல்லை
நிற்க எனக்கு போதுமே இல்லை
தேவைகள் தேடி ஓடிடும் போது
தெய்வமே உனக்கு நேரமே இல்லை
எழுந்ததும் இன்றைய நாளைய கவலை
அடுத்து வந்திடும் ஆயிரம் வேலை
ஆடி ஒடி முடிக்கும் முன்னே
வந்திடும் தன்போல் தூங்கிடும் வேளை
நேற்றைய தினம்போல் இன்றுமே போச்சு
நாளைய கவலை கூட வந்தாச்சு
அதற்கென ஆயத்தம் செய்திடும் போது
உனக்கென நேரம் எனக்குமே ஏது
இதுவே வாழ்வு என்றான பின்னே
இதைப்பற்றி பேசி பயனுமே என்ன?
ஆயினும் இதற்கு யார் பொறுப்பாவது
அதற்கு மட்டும் பதில்நீ கூறு
சும்மா இருந்த சங்கையும் எடுத்து
ஊதி கெடுத்தது யாரெனச் சொல்லு
அதற்கு பதிலை நீ தரும் போது
புரியும் உனக்கு என்நிலை அப்போது
மத்திகிரி, 24-12-2017, மதியம் 2.45

Karma and Gospel

Question: Has Muktinath ended the karmic cycle and exchanged our bad karmas with His Good Karma (imputed Righteousness is in my mind and the substitutionary Sacrifice or bali or yajna of Muktinath)?

One time while I was sharing the gospel with my father, after listening carefully he said, “If another person can die for my sins so that I need no more to face the consequences of my karma, this seems very odd. I have to pay for my karmas and nobody else can bear the fruits of my karma.  If this is so then you all have made salvation very cheap.”

In my response I never mentioned sin but said that Bhagavan Muktinath took all my past karmas (Sanchita karmas) and the fruits of my good karmas (kriyamani karma) goes to him as I do everything offering to him (Nishkamya karma—offering everything to god Gita 2:47). In the case of any bad karma that I do, if I honestly confess to him, he is capable of removing them to forgive me. Therefore karma has no more binding on me.

After listening to this response my father kept quiet and didn’t say anything.

But karma is a complicated subject and it is not very easy to handle as related to Muktiveda. At the same time we should understand that Muktinveda also talks a lot about karma.  I often say that faith is nothing but a kind of karma waiting patiently to receive the grace of God every time in our lives.

Though we can say that the karmic effect as samsara (karmic cycle) has ended for me, it is a bit theologically complicated to claim that Muktinath has exchanged his good karma (imputed righteousness) because he need not earn any good karma to exchange it with our bad karma.  Here comes the problem of relating one (religious) worldview with another one which stands poles apart theologically.

Similarly the substitutionary sacrifice also has various interpretations about which Dr. Hoefer has written one excellent paper which you should read to know all about the later developments in the course of theological development in the early era of church history.  According to him:

The Orthodox theological tradition has an entirely different approach to the concept of salvation. They do not emphasize the crucifixion, but the Incarnation and the Resurrection. I find that tradition much more insightful and refining. I think it makes much more sense in a context of Hindu sensibilities. I’ve attached an article I wrote some years ago (published in Missiology, Oct. 2005, pp. 435-50).  It describes the origin of the Western tradition of sacrificial atonement and critiques its limits.

Bhakti Song 786

பணிந்திடுவாய்

இனிய காலை போதினிலே
இயற்கையும் துதிக்கும் வேளையிலே
இதயமே நீயும் நினைந்திடுவாய்
இறைவனைப் போற்றி பணிந்திடுவாய்
சென்ற நாட்கள் அனைத்திலுமே
செய்தான் பலப்பல நன்மைகளை
அவைகளை நீயும் நினைந்திடுவாய்
ஐயனைப் போற்றித் துதித்திடுவாய்
உடலோடுடு மனதின் தேவைகளை
உணர்ந்தே அவற்றை நிறைவேற்றி
உற்றம் சுற்றம் உறவுடனே
உன்னை வைத்தான் நினைந்திடுவாய்
கண்ணின் மணிபோல் காத்திருந்தான்6
கவலைகள் குறைகளைப் போக்கிவைத்தான்
எதிர்காலம் எண்ணி ஏங்காமல்
ஏந்தியே கரங்களில் தாங்கிவந்தான்
இவைகளை எண்ணி துதிசெய்வாய்
இன்றும் நடத்துவான் பணிந்திடுவாய்
இதற்கென இந்தநாள் தந்தான்
இதனை எண்ணி மகிழ்ந்திடுவாய்
மத்திகிரி, 24-12-2017, காலை, 6.15

Why Religion Was Not Taught in Schools

Teaching Hinduism in an academic setting is part of western influence, particularly because of Christian teaching in Sunday school and bible class during the colonial period.

In traditional settings in India, rituals were taught and learnt in a home atmosphere while puja were performed on everyday basis and also on special occasions.

Because many western Hindus feel the need for their cultural and religious identity in an alien atmosphere, particularly where their faith and traditions were challenged by other religious views, they feel it necessary to teach them ‘systematically’ both at home, in temple and special classes arranged for the purpose.

There is nothing wrong with this and we need to applaud them for doing it. But imposing their view of India based on their need is also becoming part of the Western Hindu agenda which I call as the ‘Native Invasion’ on India. What they will teach in a systematic way about Hinduism would be more philosophical/theological with a particular point of view. Of course some general teaching also could be given on some scripture like Gita.

But at the end, who is teaching and how the slokas and mantras are translated and interpreted also will play a crucial role in those teachings. At the least, some basic things can be learnt about some scriptures.

So though I welcome such thoughts, imposing them on others based on their experience is not correct and blaming Nehru and calling him a foolish person shows the immaturity of that person rather than helping to understand the Indian reality which is home oriented culture and tradition and not academic.

Hinduism is basically a religious of rituals. From the Vedic time (yajnas) down to the present day, the main focus of Hindu spirituality is centred around rituals to perform (how, when, who and why). In fact the Vedas are mainly concerned about rituals to earn the favour of gods.

Later Samhitas and Brahmanas mainly elaborate on this. In fact the Brahmanas mainly deal with how to perform the rituals with all the details and every act and part of rituals were explained and interpreted. The later speculative views about rituals are nothing but an (early) attempt to give intellectual explanation and understanding about them. In other words rituals came first and texts came later. And all the philosophical texts are nothing but elitist attempts to give rationalistic interpretation about the rituals.

This being the fact, any academic teaching about Hinduism without knowing the minute details of rituals (which also vary according to sects, region and even families) won’t do full justice to learn about Hinduism.  And all the minute details about rituals plays a crucial role in performing the rituals.  Which one needs to be done first and who can do it and how to do it are very important. Though the family priest can guide, it is the family elders, particularly women who know the details and will play an important role in it.

This cannot be taught by any academician. This does not mean that we should oppose or criticise such attempt to teach Hinduism. Though we should welcome such attempts, we should also point out the complexity of learning about Hinduism.

Bhakti Song 785

பேரருள் பெற்றேன்

நினைக்கத்தான் மனமே
உன்னையும் தந்தான்
நாள்தோறும் நினைந்து
பணிந்திடச் சொன்னான்
துதிக்கத்தான் நாவே
உன்னையும் படைத்தான்
தினந்தோறும் அவனருள்
சொல்லிடச் சொன்னான்
பாடிடத்தானே இங்கு
மொழியினைத் தந்தான்
பாடல்கள் பாடி
பரவிடச் சொன்னான்
இதயமே உன்னை
தேடிடத் தந்தான்
இகத்திலே பரத்தையே
நாடிடச் சொன்னான்
இதற்கென எனக்கு
பக்தியைத் தந்தான்
எப்போதும் அவன்புகழ்
பாடிடச் சொன்னான்
இதற்கென அவனும்
பாரினிலில் வந்தான்
எல்லோரும் உய்ய
தன்னையே தந்தான்
இதையெண்ணி நானும்
அவனடி வந்தேன்
என்னையே தந்து
பேரருள் துய்த்தேன்
மத்திகிரி, 2-12-2017 காலை, 6.00