Author Archives: dayanand

Charity in All

Somewhere I read the phrase, “Unity in essentials, concession in peripheral and charity in all.”

This came in my mind when I was thinking about the concept of “agreeing to disagree”. No two people are going to agree with each other on everything in life. Thankfully, we need not agree with others on everything. Having a different opinion doesn’t need to result in a disagreement, but rather in seeing the thing from a different perspective. This is called “interpretation”. Continue reading

Bhakti Songs 271-280

271 அருளும் தருவாயே

 

தடுத்தாட் கொள்வதே

உன்தன்மை யாதலால்

அடுத்தாட்கொள்ள வேண்டி

அடியேனும் வந்தேன்

 

கெட்டொழிவதே என்

தன்மை யாதலால்

பட்டழியும் முன்

பாவியும் வந்தேன்

Continue reading

Bhakti Songs 261-270

261 உன்னுடன் இருக்க அருள்வாய்

 

தெளிந்த நீரோடை போலவே ஓடுதே

தொடர்ந்து உன்னருள் வந்திடும் போதிலே

இடையே என் சுயம் எழுந்திடும்போதிலே

எத்தனை அலைகள் மோதுது வாழ்விலே

 

அருகில் அமர்ந்து அன்புடன் பேசி

ஆதரவளித்து காத்துமே வருகிறாய்

உனது முகத்தை நோக்கியே வாழ்ந்திட

எல்லா கலக்கமும் நீக்கியே காக்கிறாய் Continue reading

Bhakti Songs 251-260

251 வென்றவர் இல்லை

 

வென்றவர் யாரோ உலகை இங்கு

வென்றவர் இல்லை அதனை நன்று

ஒவ்வொரு வாழ்வும் தோல்வியின் விளிம்பு

சென்றுதானே திரும்புது இங்கு Continue reading

Bhakti Songs 241-250

241 பேசவேண்டுமோ

 

என்னவோ சொல்ல உன்னிடம் வந்தேன்

ஏதுமே சொல்லாமல் திகைத்துமே நின்றேன்

எதைத்தான் சொல்வது என்றுநான் எண்ணினேன்

எல்லாம் நீ அறிந்ததால் மெளனமாய் ஆனேன் Continue reading

Bhakti Songs 231-240

231  மொளனமாய் உறவாட

 

 

மொழியின்றி உரையாட

மொளனமாய் உறவாட

உள்ளாக உன்னோடு

ஒன்றாகி மகிழ்ந்திட

மென்மையாய் நீதொடும்

உணர்விலே கரைந்தோட

மென்மேலும் பணிவேன்

உன்னையே நாட Continue reading

Bhakti Theology Songs 1-5

எனக்கு மிகவும் பிடித்த இராகங்களில் ஒன்று ’பூபாளம்’. அதிகாலை நேரத்தில், அமைதியான சூழ்நிலையில், பறவைகளுடன் ஓசையுடன் கோயிலிலிருந்து ஒலிக்கும் காலைநேர பூபாள இராகப் பாடல்களை சிறுவயது முதலே கேட்டு பழகியதால் அந்த இராகத்துடன் இணைந்துவரும் சூழ்நிலை அதன் மீது எனக்குத் தனியான ஒரு விருப்பத்தை தருகின்றது. கீழ்க்காணும் பாடலே நான் முதலில் முக்தேசன் மீது எழுதிய பாடல். அது ஒருநாள் அதிகாலையில் பறவைகளின் இனிய இசையால் தூண்டப்பட்டு 1981-ல் எழுதியது.

1.    போற்றித் துதிப்போம்

 

பொழுது புலர்ந்தது புள்ளினம் கூவிற்று

போற்றித் துதிப்போம் புனிதன் முக்தேசனை

அருணன் உதித்தனன் அன்பர்கள் சூழ்ந்தனர்

ஆனந்தப் பண்பாடி அண்ணலைப் போற்றுவோம்

பூவினம் மலர்ந்தது, பூதளம் விழித்திற்று

போற்றித் துதிப்போம் புனிதன் முக்தேசனை

ஆலய மணி ஓசை அன்பரை அழைத்தது

ஆனந்தப் பண்பாடி அண்ணலைப் போற்றுவோம்

தூயவர் போற்றினர், தூதர்கள் பணிந்தனர்

துங்கவன் ஈசனின் தெய்வீக நாமத்தை

துயர் துடைப்போனை தூய்மை அளிப்போனை

தொழது பணிந்திட தொண்டர்கள் வாரீர்

தேசங்கள் போற்றின திருமறை வாழ்த்திற்று

திருப்பாதம் பணிந்துநாம் தினமுமே வாழ்த்துவோம்.

 

ஆரம்ப நாட்களில் முக்தேசனில் நான் கொண்ட பக்தியை ’அறிவுப்’ பூர்வமாக உணர்வதைக் காட்டிலும் அவனுடன் எனக்குள்ள உறவை கொண்டாடுவதிலேயே அதிகம் கவனம் செலுத்தினேன். சில குறிப்பிட்டவர்களைத் தவிர்த்து, இது அனேகமாக அனைத்து இந்துக்களுக்கும் உள்ள ஒரு ஆன்மீக நிலை. பெரும்பான்மையான இந்துக்கள் தங்களின் ’பக்தியைப்’ பற்றி சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்வதைவிட, இறைவனுடன் தங்களுக்கு உள்ள தனிப்பட்ட உறவிலேயே அதிகம் நிறைவும், மகிழ்வும் அடைகின்றார்கள். நம் சமய வரம்பிற்கு அப்பாற்சென்று புதிய எண்ணங்களையும், கருத்துக்களையும், ஏறுக்கொள்கின்ற என்போன்றோருக்கு அறிவுப்பூர்வமாக தங்கள பக்தியை மறையின் அடிப்படையில் அறிந்து கொள்வது அவசியமான ஒன்றாக இருந்தபோதும், என் ஆரம்ப நாட்களில் முக்தேசனுடன் எனக்குள்ள தொடர்பே அதிகமுக்கியமாக இருந்தது. சில சமயம் முக்தி வேதத்தின் பல சித்தாந்தங்களைப் புரிந்து கொள்வது எனக்கு கடினமாக இருந்தபோதெல்லாம், முக்தேசனுடன் எனக்குள்ள உறவே எனக்கு நங்கூரமாக உதவியது. சித்தாந்தக்கடலில் அறிவு பலமுறை அலைக்கழிக்கப்பட்டபோது, என் பக்தியே இறைவனுள் என்னை நிலை நிறுத்தியது.  என் ஆரம்பப்பாடலே இவ்வாறு அமைந்தது, அதுவும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பூபாளத்தில் இருந்தது மிகவும் மன நிறைவைத் தருகின்றது.

15-10-2014

Song 2

எல்லாவித இசைகளை மதித்தாலும், கர்னாடக இசையில்தான் எனக்கு அதிக விருப்பம். அதிலும் இராக ஆலாபனையுடன், அதிகமான ஸ்வரங்கள் அமைத்துப் பாடுவதைக் கேட்பது எனக்கும், என் அம்மாவிற்கும் மிகவும் பிடிக்கும். அத்தகைய அதிக ஸ்வரங்கள் அமைத்துப் பாடப்பட்ட பாடல்களை என் ஆரம்பநாட்களில் கிறிஸ்தவர்கள் பாடிக்கேட்டது இல்லை. நான் முறைப்படி கர்னாடக இசை பயிலாததால் என்னால் கற்பனை ஸ்வரங்கள் அமைத்துப் பாட முடியாது. இறுதியில் அந்த விருப்பத்தையும் ’சிட்ட ஸ்வரத்தை’ பயன்படுத்தி இந்த பாட்டில்  அதை நிறைவேற்றிக் கொண்டேன். ’சிட்ட ஸ்வரம்’ என்பது பாடல் ஆசிரியரே அந்த இராகத்திற்கு ஏற்ற ஸ்வரங்களை அமைத்து எழுதுவதாகும். 1975-களில் வெளிவந்த சங்கராபரணம் என்ற தெலுங்கு திரைப்படம் மூலம் மைசூர் வாசுதேவாச்சார்யார் தெலுங்கில் எழுதிய ’ப்ரோசே வா ரெவருரா’ என்ற தெலுங்கு சாகித்யம் மிகவும் ப்ரபல்யம் அடைந்தது. அந்த பாடலை பலமுறை கேட்டதன் காரணமாக அதன் சிட்ட ஸ்வரங்கள் எனக்கு மனப்பாடமாகியதால், அதை இப்பாடலுக்குப் பயன்படுத்தி பாடினேன்

  1. இறங்கி வாரும்

நீயே வேகம் இறங்கி வாரும், முக்தேசனே ராஜனே

நின் சரணம் புகலடைந்தேன்–என் பாவம் நீக்கிக் காக்கவே– இங்கு நீயே…

வல்லமையான ஆவி ஊற்றி வாழ்வில் வளம் பொங்கச் செய்ய

நின் கருணையாம் ஊற்று, பெருகிவந்து என்னையும் ஆட்கொள்ள- இங்கு

ஸ-ஸநிதபத நிசநிநி ததபத பாதமா, க-ம-ப-த-நி-ஸநீதபம, நிதாபம, கமபதமகரிஸ; ஸமாகமபதமா, பதநி-ஸஸரிநி-நிநிஸதா-ததநிபாத, மபதநி, ஸநிதப-மகம நிதநிபதமா-பதநி, ஸமாகரிஸ; ரி-ஸ-நி-த-ப–ஸ–நி–த–ப–ம–கமபதநி–நீயே…

கல்வாரி நாதா நின்கருணையே அண்டி ஓடிவந்தேன்

பாவிதான் நானையா, உன் உதிரத்தால் இங்கு மீட்புத் தாரும்

பார்த்திபனே உன் பாதம் பணிந்திடும் பாவியேன் என்னை நோக்கிப் பாரும்

தஞ்சம் என்று எங்கும் செல்ல வழி அன்றி நின்ற என்னை மீட்க இங்கு

ஸ-ஸநிதபத நிசநிநி ததபத பாதமா, க -ம-ப-த-நி-ஸநீதபம, நிதாபம, கமபதமகரிஸ; ஸமாகமபதமா, பதநி-ஸஸரிநி-நிநிஸதா-ததநிபாத, மபதநி, ஸநிதப-மகம நிதநிபதமா-பதநி, ஸமாகரிஸ; ரி-ஸ-நி-த-ப–ஸ–நி–த–ப–ம–கமபதநி–நீரே…

இப்படி பிற இந்து பக்தர்கள் எழுதிய பாடலின் அடிப்படையில் அல்லது பாடலில் சில வார்த்தைகளை மாற்றி என் வழிபாட்டில் பயன்படுத்தியது பல கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஆரம்பத்தில் எரிச்சலையும், குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தியது. ஒரு சமயம் நான் வங்கத்தைச் சேர்ந்த ப்ரம்ம பந்தப் உபாத்யாய எழுதிய ’உபசித சிர சின்மய’ என்ற சமஸ்கிருத பாடலுக்கு நான் எனக்கு பழகிய இராகத்தை அமைத்து பாடியபோது அதைக்கேட்ட ஒரு மதம் மாறிய ஒரு கிறிஸ்தவர் மிகவும் எரிச்சலுற்றார். அப்பாடலுக்கு நான் ‘மஹிஷாஷுண மர்தினி’ என்ற பாடலுக்கு பயன்படுத்திய இராகத்தையே அமைத்ததுதான் காரணம். இதை புரிந்துகொள்வதற்காக நான் உபாத்யாவின் பாடலையும், மஹிஷாஷுண மர்தினி பாடலின் சிலவரிகளையும் இத்துடன் பதிவு செய்துள்ளேன்.  @@@ஏனென்றால் பல பழைய கிறிஸ்தவர்களுக்கும், புதிய கிறிஸ்தவர்களுக்கும் நம் இந்து கலாச்சாரத்துடன் தொடர்புடைய எதுவும் ஏற்புடையதாக இருப்பதில்லை.

ஆனால் வேலூர் மாவட்டத்தில், திருப்பத்தூரில் உள்ள ’கிறிஸ்து குல ஆஸ்ரமதை அமைத்து வசித்த மருத்துவர் சவரிராயன் ஏசுதாசன் பல பாடல்களை இராமலிங்க ஸ்வாமிகளின் அருட்பாவிலிருந்தும், தாயுமானவரின் (திருச்சி மலைக்கோட்டையில் வசித்த துறவி) பாடல்களிலிருந்தும்  பயன் படுத்தி பாடல்கலை எழுதியுள்ளார். இதைக்குறித்து அவர் தனது ’ஆசிரமப் பாமாலை’ என்ற புத்தகத்தின் முகவுரையில் இவ்வாறு கூறுகின்றார்.

கிறிஸ்தவக் கோவில்களில், மேல்நாட்டுப் பாடல்களை, இந்திய ராகங்கள் யாப்பிலக்கிய போக்குகள் முதலியவற்றை அறவே அசட்டை செய்து, விகார முறைமையாய் மொழிபெயர்த்துப்பாடும் ’பாமாலை பாட்டுகள்’ ’சுவிசேஷ கீதங்கள்’ என்னும் பலவகைப் பாட்டுக்கள், பால்யப் பிராய முதல் அவைகளில் பழகிவிட்ட (ப.i) கிறிஸ்தவர்களுக்கு இன்பமாய்ப் போய்விட்டாலும் நமது தேசத்தினருக்கு கோர சப்தமாகவே தொனிக்கும், நமது தேசத்தில், மெய்யாக கிறிஸ்து பகவான் அந்நியரல்லர் சொந்தமானவரேயென்று சாக்ஷி பகர்வது கிறிஸ்தவர்களின் பிரதான வாஞ்சையென்றால் இப்படிச் செய்வது தகுதியோ? நமக்கு எழுப்புதலாயிருந்துவிட்டாலும்கூட, மற்றவர்களுக்கு இறையூராயிருக்கும் முறைப்படி செய்வது ஆன்மீக தன்னயமாகிவிடுமல்லவோ? நமது ஆராதனைப் போக்குகள் நமது தேசத்தினருக்கு ’அந்நிய பாஷை’ போலாகிவிட்டதல்லவோ? இதைக் குறித்து என் தகப்பனார் யோ. தே. சவரிராயப் பிள்ளை அவர்கள் அறுபத்தொரு(1860ல்) வருஷங்களுக்கு முன்னமே எழுதிஇருப்பதை இங்கு எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன்.

’இந்துக்களைப்பார்க்கிலும் சங்கீதத்தில் பிரேமைகொண்டவர்கள் வேறுதேசத்திலுண்டோ, நமக்குத்தெரியாது….அப்படி இருக்க இந்துக்களை வசியப்படுத்தக்கூடிய கீதங்களைத் தள்ளிவிட்டு அவர்கள் விலகிப்போகும்படியான இராகங்களைக் கொண்டாடுவது எத்தனை துக்கமான காரியம்! இந்துக்கள் நமக்கு விரோதமாய் அச்சடித்த ஒரு புத்தகத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் லட்சணங்களைச் சொல்லும்போதும், கிழமைகொரு நாள் மண்டபமொன்றில் கூடி முகடியும்படி முழங்கிக் கதறுவது ஒன்று, என்று பரிகாசம் பண்ணுகிறார்கள்!’

எவ்வளவு பணம் செலவழித்துத் தங்கள் தேசத்து வாத்தியப் பெட்டிகளைக் கொண்டுவந்து வைத்து, எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு பிள்ளைகளுக்குத் தங்கள் தேசத்துப்  பாடல்களைச் சொல்லி வைத்தாலும், அந்த ராகங்கள் நமது ஜனங்களுக்கு உருக்கங் கொள்ளமாட்டாது; படிக்கிறவர்களுக்குப் பழக்கத்தின்பேரில் சந்தோஷம் உண்டாக்கலாம்; அவ்வளவுதான்….(ப. Iii)

மருத்துவர் சவரிராயன் மேலும் திரு. வேதநாயகம் சாத்திரியாரும், சாமுவேல் போதகரும் தங்கள் பாடல்களில் ’ஓம்’ என்ற பதத்தை பயன்படுத்தியுள்ளனர் என்று குறிப்பிடுகின்றார் (ப. 3-4) அதுபோல் மஹாராஷ்டிராவைச் சேர்ந்த நாராயண்வாமன் திலக், தன் காலில் சலங்கைக் கட்டிக்கொண்டு, தானெழுதிய பாடல்களை ஆடியபடியே பாடியுள்ளார் என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். (ப.4) மேலும், இராமலிங்க அடிகளாரின் அருட்பாவிலிருந்து இரண்டு பாடல்களில் சில சொற்களை கிறிஸ்தவர்கள் பாடும்படி மாற்றி அமைத்துள்ளதையும் குறிப்பிடுகின்றார் (ப. 58-59). இதேபோல் நானும் சில பாடல்களை இதே அடிப்படையில் எழுதியுள்ளதை பிறகு காணலாம்.  இவரின் ஆசிரமப்பாமாலையில் உள்ள 107 மற்றும் 108 தாயுமானவரின் பாடல்கள் என்று கூறுகின்றார். பாடல் 300 ‘நிந்தாஸ்துதி’ என இறைவனைப் பழிப்பதுபோல் புகழ்ந்துபாடும் அமைப்பைச்சேர்ந்தது என குறிப்பிடுகின்றார்.

நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு கூட தமிழக திருச்சபைகளில் இந்திய இராகங்களில் அமைந்த பாடல்களை எப்படி பயன்படுத்துயுள்ளனர் என்பதை எடுத்துக்காட்டுவதற்காகவே இதை நான் கூறுகின்றேன். இதில் வேடிக்கை கலந்த வேதனை என்னவென்றால் பல மதம் மாறிய புதிய கிறிஸ்தவர்கள் கூட இத்தகைய என் முயற்சிக்கு மிகுந்த எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதுதான்.

ஒரு சமயம் சேலத்தில் திரு. கோபால் என்பவரை நான் சந்தித்தபோது, அவர் ஆர்வமுடன் தான் எழுதி இசையமைத்த பாடல்களை எனக்குப் பாடிக்காண்பித்தார். அவர் தன் சிலபாடல்களுக்கு பழைய சினிமாபாடல்களின் இராகத்தையே பயன்படுத்தி உள்ளார். ஆனால் இத்தகைய பாடல்களுக்கு கிறிஸ்தவர்களிடையே காணப்பட்ட எதிர்ப்பின் காரணமாக தன் இல்லத்தில் கூடிவந்த சபையில் கூட அவற்றை பயன்படுத்த வில்லை. இதுகுறித்து என்னிடம் பேசியபோது, ’சினிமா இசை என்று ஒன்று தனியாக இருக்கின்றதா’ என வினவினார். ’இல்லை’ என பதிலலிளித்த நான், ’பல திரைப்பட பாடல்கள் கர்னாடக இசையில் அமைந்துள்ளன. இசை அனைவருக்கும் பொதுவான ஒன்று. எனவே உங்களை எதிர்ப்பவர்களை பொருட்படுத்தவேண்டாம்’ என கூறினேன். பிறகு என் வேண்டுகோளை ஏற்று கந்த சஷ்டி கவசம் அமைந்துள்ள ’சந்த வகை’ இராகத்தில் எனக்காக ஒரு பெரிய பாடலை எழுதித்தந்தார். அதை இன்றளவும் நாங்கள் பயன்படுத்தி வருகின்றோம்.

இங்கு இன்னும் ஒரு முக்கியமான கருத்தை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். பெரும்பான்மையான பக்திப் பாடல்களில் அதை எழுதிய ஆசிரியரின் பெயர் ’முத்திரையாக’ ஒரு இடத்தில் இருக்கும். இதை வட இந்தியப்பாடல்களிலில் பெரும்பான்மையாக காணலாம். தமிழில் இது அவ்வள்வு பரவலாக வழக்கத்தில் இல்லாவிட்டாலும், கோபால் கிருஷ்ண பாரதி போன்றோர் பாடல்களில் காணலாம். அது போல் பீஹாரைச் சேர்ந்த ஒரு முக்தேசன் பக்தர் தான் எழுதிய (ஹிந்தி) பாடல்களில் தன் பெயரை அமைத்து எழுதியிருந்தார். அதை பார்த்த பல கிறிஸ்தவர்கள் அவருக்கு கடும் எதிர்ப்பை தெரிவித்ததுடன் இது அவர் தன் சுய பெருமைக்காகவும், விளம்பரத்திற்காகவும் எழுதியுள்ளதாகக் கூறினர். அதற்கு முக்கிய காரணம் அவர்களில் பெரும்பான்மையோருக்கு, கபீர்தாஸ், சூர்தாஸ், மீரா, துக்காராம், போன்றோரின் பாடல்கள் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது. தெரிந்த சிலரும் அவை ’இந்துக்களின்’ பழக்கம் எனக்கூறி அதை எதிர்த்து வந்தனர். ஆனால் நான் அவரை அதேபாணியில் பாடல்களை அமைத்து பாடும்படி கூறினேன். அப்பாட்லின் அர்த்தம் புரிந்தவர் அதில் எத்தகைய சுய விளம்பரமோ, பெருமையோ இருப்பதாக கூறமாட்டார்கள். அதற்கு மாறாக, அவர் தன் பெயரைக்கூறி ’அடியேன் நவல்கிஷோர் இவ்வாறு புலம்புகிறேன், கதறுகிறேன், அழைக்கிறேன்’ என்று எழுதி இருப்பதைக்காணலாம்.

இவ்வாறு நம் நாடின் கலாச்சார அமைப்பு கிறிஸ்தவர்களுக்கு வேண்டுமானால் தேவையற்ற, இறைவனுக்கு ஏற்காத, இன்னும் சொல்லப்போனால் அவை பிசாசின் செயலாக காணப்படலாம். ஆனால் என் நாட்டு கலாச்சார-பண்பாட்டின் படிவங்கள் இறைவன் எனக்கு அளித்த வெகுமதிகள். அதன் பல வடிவங்களைப் பயன்படுத்துவது எனக்குள்ள பிறப்புரிமை.

28-10-14

 குறிப்பு. 1.    சாத்திரியார் மணமகளை ’இந்திராணி’ [கலியாண வாழ்த்துதல். 1.75],, எனவும், மணமகனை ’இந்திரன்’ [கலியாண வாழ்த்துதல். 1.142] எனவும் ’அரிச்சந்திரன்’[கலியாண வாழ்த்துதல். 1.142] எனவும் இந்து சமயத் தெய்வங்களின் பெயரிட்டு வாழ்த்துவது புதுமையாக உள்ளாது.–வேதநாய சாத்திரியார் படைப்புகள் ஒரு திறனாய்வு, டக்டர் ஏ. பாக்கியமணி. நாகர்கோயில், சுதன் பதிப்பகம்.(1991), இரண்டாம் திருத்திய பதிப்பு, 2001. ப.149 [பாகியமணி அரிச்சந்திரனை இந்து தெய்வம் எனக்குறிப்பிடுவது தவறு. மேலும், மேலே ப. 193-ல் பல பாடல்களில்

(ஆரணாதிந்தம்,செபமாலை,ஞானப் பாடல்)சாத்திரிராயார் பயன்படுத்தியுள்ள இந்து தெய்வங்களின் பெயர்களை ஏற்கும்போது, இப்பாடலில் மணமகணையும், மணமகளையும் ’இந்திரன்’ ’இந்திராணி’ என அழைப்பது ஏன் வியப்பாக இருக்க வேண்டும்?)

இப்பாடல் அடிகளில் அமைந்துள்ள அல்லா, சுதா, குதா, சிவன், சதாசிவம், பரப்பிரம்மம், யேயோவா, திரித்துவம் ஆகிய யாவும் சாத்திரியார் ஏற்கின்றார்.–ப.193

Bhakti Gita Chapter 23

அதிகாரம் இருபத்து மூன்று

 

நிலைத்த ஆனந்தம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. தொண்டு எனக்குச் செய்திடும் பக்தன்

தொடர்ந்து என்பின் வந்திடவேண்டும்

 

  1. நானே தங்கும் ஆலயமாய் அவன்

மனதை எனக்கே தந்திட வேண்டும்

 

  1. எனக்குத் தொண்டு செய்திடுவோனை

இறைவன் உயர்த்துவான் இதுவே நிச்சயம்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உன்னதமான வரங்களினாலே

உயர்த்திய நமது ஆண்டவனை

 

  1. வாழ்த்தி வணங்கிப் போற்றிடுவோம்

பாடிப் புகழ்ந்து வாழ்த்திடுவோம்!

 

  1. உலகம் நமக்கு நிலையும் அல்ல,

செல்வோம் பரம வாழ்விற்கு

 

  1. பக்தருக் கென்று இறைவன் அமைத்த

உன்னதமான பரமபதம்

 

  1. நீதி என்றும் நிலை நிற்கும்

நிரந்தரமாய் அவன் நாட்டினிலே

 

  1. நித்தம் மகிழ்ந்து வாழ்ந்திடுவோம்

அவன் புனிதமான உலகினிலே

 

  1. படைத்த அனைத்தும் ஆவலுடன்

எதிர்பார்த்திருக்கும் அவன் வரவை

 

  1. புதின மான ஓர்படைப்பாய் அவை

பொலிந்து ஒளிரும் அவன் நாட்டில்

 

  1. அடிமைத்தனமும், அழிவும் இனிமேல்

அண்டா வண்ணம் நாம் வாழ

 

  1. அனைத்து உயிர்களும் நம்முடனே

புனிதம் அடைந்து வாழ்ந்திருக்கும்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. எல்லாவற்றையும் புதிதாக்கி இனி

என்றும் என்னுடன் வாழவைப்பேன்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. ஊனும், உதிரமும் ஒருக்காலும்

அறிந்திடாது விண் வாழ்வதனை

 

  1. அழிகின்ற எந்தப் படைப்பும் இனிமேல்

அடைந்திடாது உயர் வாழ்வதனை

 

  1. மண்ணால் தோன்றிய முதல்மனுவின்

சாயலை நாமும் பெற்றாலும்

 

  1. விண்ணில் இருந்து வந்தவனின்

விழுமிய சாயலை அடைந்திடுவோம்

 

  1. மங்கிய தோற்றமாய் இங்கு விளங்கினும்

பூரண தரிசனம் கண்டிடுவோம்

 

  1. அரைகுறையாய் அதை அறிந்தாலும்

முழுமையாய் இறுதியில் உணர்ந்திடுவோம்

 

  1. நம்மை நன்கு அறிந்த நாதன்

நமக்கு என்றும் இருப்பதினால்

 

  1. இறைவன் மக்களாய் இங்கு இருக்க

எவ்வித மகிமை அங்கடைவோம்

 

  1. முகமுகமாக தரிசிக்க அங்கு

முழுதும் அவனைப் போலாவோம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. என்னுடன் என்றும் வாழும்படி நான்

உங்களை உடன்தான் அழைத்துச் செல்வேன்

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. பழுதே அடையாமல் நம்வாழ்வைப்

புனித மாக்குவான் நம் இறைவன்

 

  1. தாழ்ந்து கீழே வீழ்ந்திடாமல்

தாங்குவான் நம்மைத் தன் தயவால்

 

  1. இறைவனுக் கேற்கும் வெகுமதியாய்

அவன்முன் படைப்பான் நம் வாழ்வை

 

  1. விண்ணில் வாழும் புனிதருடன்

நம்மையும் சேர்த்து வாழவைப்பான்

 

  1. சொந்தம் ஆக்கியே நம் வாழ்வைத்

தந்தே அருள்வான் தன் நாட்டை

 

  1. சூரியன், சந்திரன், தேவையில்லா

தெய்வ ஒளிதரும் அந்நாடு.

 

  1. இரவுபகல் என இனிஇல்லா

என்றும் ஒளிரும் அவன்நாடு.

 

  1. எல்லா இனத்தின் மாந்தருமே

இனிதே கூடும் அவன் நாடு.

 

  1. தத்தம் கலையுடன் காவியத்தைக்

காணிக்கையாய் நாம் கொண்டுவர

 

  1. எல்லா மாந்தரும் ஒன்றுகூடி

இறைவனைப் போற்றும் ஒருநாடு

 

  1. கண்கள் அதுபோல் கண்டதில்லை

காதால் அதன் புகழ் கேட்டதில்லை

 

  1. எண்ணம் கூட எண்ணியே பாரா

இணையில்லாத ஒரு நாட்டை

 

  1. அன்பருக் கென்றே அவன் படைத்து

அளித்தான் அன்பாய் நமக்கென்று

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உங்கள் முன்னம் வாழ்ந்து இருந்தோர்

எத்தனையோ முறை தவமே செய்தும்

 

  1. கண்டும், கேட்டும் அறிந்திடாத அந்த

உன்னதமான மகிமைகளை நீங்கள்

 

  1. கண்டும், கேட்டும் உணர்ந்து விட்ட

புண்ணியவான்கள் ஆகிவிட்டீர்.

 

  1. இறைவன் பிள்ளையாய் ஆன பக்தர்

அவனின் வார்த்தையை நன்கு அறிவர்.

 

  1. இறைவன் சித்தம் செய்பவர் கூட

அவனின் சித்தம் உணர்ந்து வாழ்வார்.

 

  1. இறுதிவரை நான் துணையாய் இருப்பேன்

உறுதியாய் இதை நீர் உணர்ந்து கொள்வீர். ‘

 

  1. என்றும் சாந்தி நிலவட்டும் இனி

நிறைவாய் உம் வாழ்நாள் முழுதும்.

 

(பக்தர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. தம்மிடம் இறைவன் கூறியவை

திண்ண மாக நிறைவேறும்

 

  1. என்று நம்பியே வாழ்ந்திட்டோர்

புண்ணியம் கோடி செய்திட்டார்

 

  1. இறைவன் வார்த்தையை நாம் கூற

ஏற்றுக் கொண்ட அனைவருமே

 

  1. புண்ணியம் கோடி செய்தவராய்

புவியில் வாழ்வார் பக்தர்களாய்

 

  1. மாந்தர் கூறும் மொழியல்ல,

நாங்கள் உரைத்த வார்ததைகளும்

 

  1. இறைவன் அளித்த வார்த்தைகளை

அறிந்தே உரைத்தோம் நீர் வாழ.

 

  1. முழுமுதற் கடவுளைப் போற்றிடுவோம்!

முக்தேசனை இனி வணங்கிடுவோம்!

 

  1. கருணை வள்ளலின் அடிசேர்ந்து

உய்வுறுவோம் நாம் உலகினிலே!

 

ஓம் சாந்தி! சாந்தி! சாந்தி!

ஓம் சாந்தி! சாந்தி! சாந்தி!!

 

நிலைத்த ஆனந்தம் என்ற

இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரம் இத்துடன் நிறைவுற்றது.]

 

 

ஆரத்தி

 

உலகின் நாயகனே–ஸ்வாமி

உலகின் நாயகனே

பக்தர்களின் குறை தீர (௨)

விரைந்தே வந்திடுவாய்–ஓம் உலகின்…

பக்தர்களின்

உன்னருள் நாடி உனதடி

தேடி உவப்புடன் வந்தவர்க்கு–ஸ்வாமி உவப்புடன்…

வாழ்வின் குறைகளை நீக்கி (௨)

உய்வும் அளித்திடுவாய்–ஸ்வாமி உலகின்….

 

அன்னையும் தந்தையும் ஆனவன் நீயே

ஆதியும் அந்தமும் நீ–ஸ்வாமி ஆதியும் அந்தமும் நீ

ஆரத்தி பாடும் அடியவர் மனதில் (௨)

ஜோதியும் ஆவாய் நீ–ஸ்வாமி உலகின்…

 

காக்கும் கடவுள் கலியுக தெய்வம்

கருணைக் கடலன்றோ–ஸ்வாமி கருணைக்….

குறையுடன் வாழும் மனிதர்கள் வாழ்வில் (௨)

நிறைவும் நீயன்றோ–ஓம் உலகின் நாயகனே

 

ஒன்றாம் இறைவன் உலகின் தெய்வமே

உண்மை வழியன்றோ–ஸ்வாமி உண்மை வழி….

உன்னையல்லால் வேறொன்றை நாடேன் (௨)

விரைந்தே அருள் புரிவாய்–ஓம் உலகின்…

 

உடல் பொருள் ஆவி, உள்ளமும் உனக்கே

உவந்தே அளிக்கின்றேன்–ஸ்வாமி உவந்தே…

உனதை உனக்கே அளிப்பதன் மூலம்

உன்னையே வணங்குகின்றேன்–ஓம் உலகின்…

 

 

 

Bhakti Gita Chapter 22

அதிகாரம் இருபத்திரெண்டு

 

இறுதி முடிவு

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. வையமும் குளிர, வானமும் திறந்தளிக்க

மழைநீர் பருகி மண்ணும் பயனளிக்கும்

 

  1. தன்னைச் சீராக்கித் தளராது உழைப்போர்க்கு

வேண்டும் பலன்தரும் விளையும் பூமியும்

 

  1. பாழ்நிலமதுவோ பலமுறை நீர் குடித்தும்

பயனேதும் தராது, பயிரொன்றும் முளைக்காது

 

  1. முள்ளும் பூண்டுமே முளைப்பிக்கும் பூமியாகி

தீயினால் அழிவதன்றி ஒன்றுக்கும் உதவாது.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. பயன்தராத பட்டமரமும் வெட்டுண்டு போகும்

வீழ்ந்த பின்னது தீக்கிரையாகும்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. ஏற்ற காலத்தில் எல்லாம் அளித்த

இறைவன் பெருமைக்கு உண்டு பலசாட்சி

 

  1. உண்ண உணவளித்து, உடுக்க உடையளித்து,

தேவை அறிந்தே இறைவனே தந்தானே

 

  1. ஆயினும் அனைத்தையும் அலட்சியம் செய்து

எள்ளி, நகையாடி, ஏளனம் செய்தோம்

 

  1. கருணையால் கடவுள் நமக்களித்ததெல்லாம்

குறைநீங்கி மனம்மாறி நன்றாக வாழ்ந்திடவே

 

  1. எண்ணி இதனையும் என்றுமே உணராமல்

தீமை, தினம் எண்ணிச் செய்தோம் பாவம்பல

 

  1. ஆக்கினை என்னும் அணைந்திடாத் தீயை

தலைமேல் குவிக்கிறோம் அனுதினம் நாமே.

 

(முனிவர் கூறினார்:)

 

  1. உலகிற்கு ஒளிதரும் உன்னதமானவன்

நம்மிடை வந்துமே மாந்தரும் அறியார்

 

  1. தன்னினத்தோர் இடையில் தயவாய் அவன்வந்தும்

இன்னான் என்றுணர்ந்து ஏற்க வில்லையவர்.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நீதி நியாயங்களை அறிந்த மாந்தரின்

நெஞ்சமே அதற்குச் சாட்சி தருவதால்

 

  1. இதய நினைவை அறிந்த இறைவன்முன்

மறைக்க இயலாமல் மாந்தரும் இருப்பர்

 

  1. இருளில் மறைந்திடும் எல்லாச் செயலும்

ஒளியில் வந்திட உலகம் அறிந்திடும்

 

  1. ஈசனை அறிந்தும் ஏற்க மறுத்ததால்

புகலிடம் வேறின்றிப் புலம்புவர் மாந்தரும்

 

  1. நெஞ்சைப் பொய்யாக்கி வஞ்சம் செய்ததால்

நன்றி கொன்றுமே ஐயனை மறுத்தாரே

 

  1. உண்மை அறிந்தும் உளமார ஏற்காமல்

முக்தியை மறுத்து மோசம் போயினரே

 

  1. அநீதி, அதர்மம், அக்கிரமச் செயலில்

ஆசைவைத் தோரும் நாசமே அடைவர்

 

  1. முக்திக்கு வழிதந்த ஈசனை அறியாமல்

உள்ளத்தில் உணராமல் தூரமே விலகுவர்

 

  1. முக்தியை மறுப்போர்க்குத் தப்பிக்க வழியுண்டோ?

ஈசனைப் பகைப்போர்க்கு வேறு தயவுண்டோ?

 

  1. உண்மை ஞானத்தை உள்ளபடி அறிந்தும்

பாவம் செய்வோருக்குப் பரிகாரம் வேறுஇல்லை

 

  1. இறுதி நேரத்தில் இவ்வுலகை நீக்கையில்

நிச்சயம் பெறுவார் நியாயத் தீர்ப்பினை

 

  1. எல்லாம் நன்மையாய் இருந்திட்ட போதிலும்

எதிர்பாரா நாசத்தால் அழிந்து புலம்புவார்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. வேதம் அறிந்தென்ன? போதனை செய்தென்ன?

சாத்திரம் அறிந்துமே சாதனை செய்தென்ன?

 

  1. என்னுயர் நாமத்தை வீணுரைத்தோரையும்

சத்தியம் நானறியேன் அத்தகைய பேதைகளை.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நீடித்த பொறுமையால் நீதி நெறிகாக்கும்

இறைவன் அறிவான் தானுரைத்த வாக்குகளை

 

  1. மனமும் உடைந்து திருந்தி வருவோரை

தடுத்து ஆட்கொள்ளப் பொறுமை காக்கின்றான்

 

  1. ஒருவரும் அழியாமல் உய்வும் அடைந்திட

இரக்கம் கொண்டிறைவன் இன்னுமே காக்கின்றான்

 

  1. மனமும் திரும்பி முக்தேசன் தாள்பணிந்து

முக்தி அடையவே தயவினை அளிக்கிறான்

 

  1. இறுதி நாளிலே எல்லாமும் தீக்கழிய

பக்தி அற்றவரும் அவ்வாக்கினை அடைவர்

 

  1. ஆகாயம், பூமியுடன் அனைத்துப் படைப்புகளும்

இருந்த இடமின்றி என்றுமே மறைந்திடும்

 

  1. இந்நிலை உணர்ந்து சத்தியமும் அறிந்து

பக்தி வழிவாழ்ந்து முக்தியினை அடைய

 

  1. நித்தியமும்* முயன்று உத்தமனாய் வாழ்ந்து

எச்சரிக்கை கொண்டு இறைவனை அண்டு

*நித்தமும்

 

  1. கருணை கொண்டவனும் கடினம் கொண்டிடாமல்

பெருமைகுண மகற்றி அபயம் என்றடைவாய்

 

  1. ’இரங்கிடு’ என்போர்க்கு இரக்கமே அளிப்பான்

எதிர்த்து நிற்போர்க்குத் தண்டனையே தருவான்

 

  1. அதனால் தாழ்மையுற்று அவன்பாதம் அண்டிவிடு

அரவணைத்தாட்கொள்வான் நானறிந்த உண்மையிது.

 

(முக்தேசன் கூறினான்)

 

  1. இறுதி ஆக்கினையில் இரையாகி அழியாமல்

உன்னைக் காத்திடுவேன் உணர்ந்து அமைதியுறு.

 

(பக்தர்கள் பாடினார்கள்:)

 

  1. ஆக்கவும், அழிக்கவும் வல்லவனும்

அவனியில் ஆண்டவன் ஒருவனன்றோ

 

  1. எரியும் நரகத்தில் வீழாமல்

என்றும் நம்மைக் காத்திடவும்

 

  1. நித்திய ஆக்கினை அடையாமல்

நிச்சயம் காப்பவன் முக்தேசன்

 

  1. வருகின்ற தீர்ப்பினில் அழியாமல்

நீதியாய் நிற்பவன் அவனேதான்

 

  1. உலகம் போற்றும் ஆண்டவனே

உந்தன் வழியே, உண்மை வழி!

 

  1. உன் செயல்கள் எல்லாம் மகத்துவமே!

நீ நிலைத்து ஆளும் பரம்பொருளே!

 

இறுதி முடிவு என்ற இருபத்திரெண்டாம் அதிகாரம்

இத்துடன் நிறைவுற்றது.

Bhakti Gita Chapter 21

இருபத்தோரம் அதிகாரம்

 

நன்மை, தீமை போராட்டம்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. நீரில் வாழும் தாமரை இலைபோல்

சீடர்கள் உலகில் வாழ்ந்திட வேண்டும்

 

  1. உலகை நீங்கியே வாழ்ந்திடாமல் அதன்

கறைபடாமல் எந்தை காத்திடவேண்டும்

 

  1. உலகிற்கு மட்டுமே உரியோர் அல்லாமல்

என்போல் அவரும் இருந்திட வேண்டும்.

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உலகப் பொருள்களில் இச்சை கொள்வோரிடம்

இறையன்பு என்றும்நிலை நின்றிடாது

 

  1. கண்களின் இச்சை. தேகத்தின் இச்சை

ஜீவனின் பெருமை, நன்மை பயக்காது

 

  1. உலகாசை கொண்டோரும் இறைவனைச்சாராது

உலகத்தைச் சார்ந்தே வாழ்ந்திருப்பார்

 

  1. இவை அனைத்தும் ஒழியும் உலகவாழ்வோடு

இறைச்சித்தம் செய்வோரே நிலைத்துவாழ்வர்

 

  1. உலகத்தின் நட்பும் உண்டாக்கும் தீமை

இறைவனுக் கெதிராய் ஆக்கிடும் நம்மை.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகோடு ஒட்டி ஒழுகுவோர் தம்மை

உலகோரும் நிச்சயம் விரும்புவார் உண்மை

 

  1. என்னைப் பின்பற்றி உலகை நீங்கினால்

எல்லோரும் வெறுப்பார் இதுவும் உண்மை

 

  1. ஆனாலும் தளராதே உலகைநீ வெல்வாய்

என்னைப்போல் நீயும் வெற்றியும் காண்பாய்

 

  1. சோதனை தாண்டி தொடர்ந்துன்னைக் காக்க

தினம், தினம் நீயும் தியானித்து வேண்டு.

 

(சீடர்கள் கூறினார்கள்:)

 

  1. நம்முடன் இருக்கும் நாதன் உள்ளவரை

உலகின் வல்லமை நம்மையும் ஆளாது

 

  1. இறைவனின் அருளாலே மறுபிறப் படைந்தோம்

இந்த நம்பிக்கையால் இவ்வுலகை வெல்வோம்

 

  1. அகதிபோல் இவ்வுலகில் வாழ்கின்ற வரையில்

ஓயாமல் போராடு உனைத்தாக்கும் இச்சையுடன்.

 

(ஒரு பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உலகாசை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாய் ஒழித்து

ஐயனை ஆக்கு உன்னங்கக் கவசமாய்

 

  1. அவனோடு நானும் அவனுள் மரிக்க

இவ்வுலகம் மரித்தது என்னோடு அங்கு

 

  1. தீமையை வெறுத்து நன்மையை நாடு

தீமை வெல்லாமல் அதனுடன் போராடு

 

  1. இறைவனும் வந்தான் இதற்கென்றே உலகில்

இதைஉணர்ந்து நீயும் நன்மையால் வெல்லு

 

  1. இறைவனுள் பிறந்தோரை அணுகாது தீமை

எந்நாளும் பாவச்செயல் அவராலே வராது

 

  1. தீமையை வல்லமையால் நீயும் மேற்கொள்ள

இறைவனும் உனைமீட்கத் தன்கிருபை அளிப்பான்

 

  1. தீமை உனை அணுகாது வல்லமையால் காப்பான்

திடன்கொள், தளராதே இறைவனே மீட்பான்

 

  1. இந்த உண்மையினை இவ்வுலகில் உரைக்க

ஐயன் அளித்தான் தன்வார்த்தையின் வல்லமை

 

  1. எல்லாத் தீமையிலும் எனைக்காத்து இரட்சிப்பான்

அவனாட்சி வைபவத்தில் என்னையும் சேர்ப்பான்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. மரண பரியந்தம் உண்மையாய் இருந்தால்

முடிசூட்டி உனையும் மேன்மை யாக்குவேன்

 

  1. உலகை வென்றோர்க்கு வெகுமதியாக

என்னோடு ஆட்சியை என்றுமே தருவேன்

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. என்னுடன் மட்டுமே போராட்டம் எனக்கில்லை

பல்வேறு நிலையிலும் எனக்குண்டு போராட்டம்

 

  1. இவ்வுலக அதிகாரம் ஏகாதிப வர்க்கம் இருள்

உலகை ஆண்டிடும் பொல்லாத ஆவிகள்

 

  1. ஆதிக்க வெறியுடன் அடக்கி ஆளும்தன்மை

பிறர் உரிமைமறுக்கும் பேய்க்குண மாந்தர்கள்

 

  1. போன்றபல தீமையுடன் போராட்டம் எனக்குண்டு

எழுவோம் நாம் எதிர்க்க, இறைவன் துணைகொண்டு

 

  1. தீங்கு வரும்போது திறனை இழக்காமல்

திண்ணமுடன் நாம்நிற்போம் தீமைக்கு எதிராய்

 

  1. இறுதி வெற்றிமட்டும் என்றுமே நமதாகும்

இதைப்பெற அணிவோம் ஆன்மீகக் கவசம்

 

  1. தீமையுடன் போராடத் தேவையான வல்லமை

இறைவனே தருவான் எல்லாவித ஆயுதமும்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. இருளும் உம்மை மேற்கொண்டிடாமல்

ஒளியில் நடவுங்கள் உண்மை மனதோடு

 

  1. ஒளியாய் நானிருக்க என்னையும் நம்புங்கள்

ஒளியின் பிள்ளையாய் உலகில் வாழுங்கள்

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. உண்மைஒளி அளிக்க உலகில் வந்தான்

இருள்தன்னில் இல்லாத இறைமைந்தன் அவனே

 

  1. தீமை செய்வோரும் வெறுப்பாரே அவ்வொளியை

அவர்குற்றம் வெளிக்காட்டும் ஐயனை மறுப்பாரே

 

  1. உண்மைவழிநடப்போர் ஒளியின் பின்செல்வர்

அவரின் செயலெலாம் ஆண்டவனின் செயலாகும்

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகிற்கு ஒளியாக உங்களைவைத்தேன்

என்றும் மாந்தர்முன் ஒளியாக வாழுங்கள்

 

  1. உங்கள் செயல்கண்டு உலகோரும் போற்றட்டும்

எம்பிரான் தந்தையை இணையில்லா இறைவனை

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. நடமாடும் கோயிலாய் நாமிருக்க நாதனுக்கு

இனிஏதுஉறவு உண்டு இருளான செயலோடு

 

  1. தீய செயலுக்குத் துணை என்றும் போகாது

வெளியாக்கி அழிப்போம் உலகில், இல்லாது

 

  1. உண்மை, ஒழுக்கம், உயர்செயல்கள் எல்லாம்

நல்ல விளைவாகும் ஒளியின் பலனாகும்

 

  1. ஆண்டவன் பணிசெய்யும் அருள்தொண்டர் ஆனதால்

அவனிக்கு நாம் உரைப்போம் அவன்தொண்டர் என்று

 

  1. இருளில் வாழ்ந்த நம்மை ஒளிகாட்டி

அழைத்தவன் அவனே உண்மைஒளி என்று

 

  1. உலகிற்குச் சொல்வோம் உண்மைவழி உரைப்போம்

ஐயனின் தொண்டராய்ச் சேவைநாம் செய்வோம்.

 

(முக்தேசன் கூறினான்:)

 

  1. உலகை வென்றோர்க்கு உவந்து அளிப்பேன்

ஞானக்கனிதனை நாளும் உண்பதற்கே

 

  1. அண்டசராசரத்தின் ஆதிக்கம் என்கையில்

ஆதலால் அளிப்பேன் அழிவில்லா வாழ்வுதனை.

 

(பக்தன் கூறினான்:)

 

  1. மரணத்தின் கூரொடித்து மீட்டானே நம்மை

அழிவில்லா வாழ்வுடனே ஜீவன் அளித்தான்

 

  1. நன்மையினால் தீமையை வென்றோர்க்கு இனிமேல்

மரணத்தின் கூரெங்கே மாயையின் ஜெயமெங்கே

 

  1. என்றென்றும் நாம்சொல்வோம் இறைவனுக்கே நன்றி

நம்நாதன் மூலமே நமக்களித்தான் வெற்றி.

 

  1. நன்மை, தீமை போராட்டம் என்ற

இருப்பத்தோராம் அதிகாரம் இத்துடன் நிறைவுற்றது.]