Bhakti Song 172

துணையாரும் இல்லை

தனித்து உன்னுடன் இருந்திடுவேனே
தாய் உன் மடியினில் தவழ்ந்திடுவேனே
இதயம் நிறைந்து வாழ்த்திடுவேனே
இன்றுபோல் உன்னுடன் வாழ்ந்திடுவேனே

தனிமை என்பது என்னிடம் இல்லை
தமியன் எனக்குப் புகலிடம் இல்லை
என்னுடன் நீயும் கலந்த பின்னாலே
பிரிவென்ற ஒன்று நம்மிடை இல்லை

என்னால் எல்லாம் செய்திட முடியும்
என்னுடன் நீமட்டும் இருந்து விட்டாலே
என்பெலன் கொண்டு வெல்வதும் இல்லை
என்னால் வெற்றி என்பதும் இல்லை

நாம் கொண்ட உறவே உண்மையாகும்
நாம் வாழும் வாழ்க்கை இனிமையாகும்
நாம் கொண்ட நட்பே உறுதியாகும்
நாம் கொண்ட அன்பே இறுதியாகும்

ஆயினும் உன்னிடம் குறையும் உண்டு
அதை நான் கூற உரிமையும் உண்டு
என்குறை நன்கு அறிந்த நீயும்
ஏனோ மறுத்தாய் அதனை நீக்க

காரணம் என்ன நீமட்டும் அறிவாய்
வேறென்ன எண்ணம் நீயே சொல்வாய்
என்நிலை புரியவோ அதனை வைத்தாய்
எதுவரை என்னைப் போராட வைப்பாய்

வேண்டாம் இந்த வேடிக்கை எல்லாம்
வேண்டாத இந்த விளையாட்டு எல்லாம்
போராட வேண்டுமோ உன்னிடம் நானும்
புரிந்து கொண்டால் அதுமட்டும் போதும்

ஆனால் அதுவே உன் சித்தமென்றால்
அடிமை அதற்கும் சம்மதம் சொல்வேன்
ஏனென்றால் நீயே மீட்டிடுவாயே
என்னுடன் போராடி வென்றிடுவாயே

இந்த ரகசியம் நாமட்டும் அறிவேன்
அதை நீ உணர்ந்தாய் என்பதைப் புரிந்தேன்
ஆதலால் எனக்குத் தோல்வியும் இல்லை

உன்னைப் போல் எனக்குத் துணையாரும் இல்லை

16-07-13. காலை, 8.45