Bhakti Song 175

வீணாகப் புலம்பாதே

வாராத தொல்லையை எண்ணி எண்ணியே
நிகழ்கால நிம்மதியைத் தொலைப்பதும் ஏனோ?
வந்தாலும் காக்க நானுமே இருக்க
வீணாகக் கலங்கிப் புலம்புதல் ஏனோ?

உன்தலை முடியில் ஒன்றேனும் வீணாய்
வீழாது கலங்காதே நீயுமே காணாய்
உடன்வந்து வழிகாட்ட நானுமே இருக்கத்
துணிந்தேதான் செல்வாய் மகனே நலமாய்

என்றேதான் உரைத்தார் ஐயனும் எனக்கு’
இனிநான் கொள்வேனோ மனதினில் பிணக்கு
யார்வந்து போயினும் என்வாழ்வில் எனக்கு
என்றுமே மாறாது அவன்போட்ட கணக்கு

சிலநாள் பாடுகள் உண்டுநான் அறிவேன்
சிலநேரம் தொல்லைகள் வருவதை அறிவேன்
ஆயினும் கலங்கேன் அவற்றை எண்ணியே
அவனே காப்பான் என்நலன் நன்னியே

24-07-2013, குருகுலம், காலை 6.30