Bhakti Song 197

இன்றுகாலை குளித்துக்கொண்டிருக்ககையில் சென்றுவிட்ட என் சில நண்பர்கள், உறவுகளை நினைத்தேன். உடன் குளிக்கும் போதே முதல் எட்டு வரிகளை மன்தில் எழுதினேன். (பலமுறை நான் இவ்வாறு செய்வது வழக்கம்). தற்சமய அத்வத சித்தாந்தம் பற்றி ஒரு புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். அதன் சில சிந்தனைகளையும் எண்ணியபோது, மீதமுள்ள வரிகளைப் பால்வாங்கப்போகும் போது மனதில் எழுதி, உடன் வந்து இப்பாடலை எழுதினேன்.

197. ஒரு உண்மை

சென்றாரே எல்லோரும்
சொந்தமென வந்தோரும்
வருவாரே மற்றோரும்
வாழ்க்கையில் உளமட்டும்

வந்தவண்ணம் போவது
வாழ்க்கையில் நிச்சயம்
இடையில் நமதென்று
ஏதுமில்லை சத்தியம்

உலகும் மாயையல்ல
வாழ்க்கையும் நிலையல்ல
இதனிடை எனதென்ற
எண்ணமும் சரியல்ல

கொடுப்பதும் அவனே
எடுப்பதும் அவனே
பொறுப்பு என்பது
மட்டும் நமதே

இதனை உணர்வோம்
இணைந்து வாழ்வோம்
இயன்றவரை பிறர்க்கு
உதவியும் செய்வோம்

எதிர்பார்த்து உதவாதே
ஏமாற்றிப் பறிக்காதே
தகுதி உடையோர்க்குத்
தன்கை குறுக்காதே

கூடவே வாராரே
இறுதிவரை எவரும்
சேர்வதும் பிரிவதும்
வாழ்க்கையில் நிலையாகும்

இந்த உண்மைஉணர்வோம்
இறைவனைப் பணிவோம்
இறுதிவரை இருப்பவன்
அவனென்று அறிவோம்.

26.09-2013, காலை, 6.30