Bhakti Song 472 – சேர்ந்து இருப்போம்

உன்புகழ் பாட உவமைகள் இல்லை

உன்னருள் கூற திறமையும் இல்லை

உன்மேன்மை சொல்ல சொற்களும் இல்லை

நீயன்றி வேறு புகலிடம் இல்லை

 

சிந்தையெல்லாம் நீ வந்து நிறையும்போது

சொற்களும்-மொழிகளும் பயனற்றுப் போகுது

உணர்வுடன் கலந்து ஒன்றிய பின்பு

உவமை-திறமை மறைந்துமே போகுது

 

நேரம்-காலம் பார்க்காது நானும்

நினத்த போதெல்லாம் தொழுதிடும் போது

இடையிடை ஆயிரம் எண்ணங்கள் வந்து

நம்மிருவரிடையே தடைகளைப் போடுது

 

ஆயினும் அவை என்னை வெல்ல முடியாது

நம்முறவை அவை பிரிக்க இயலாது

இது என்ன மானுட உறவா போக

இறைவனே வந்தான் பக்தனுக்காக

 

இனிநான் எதும் சொல்லிட வேண்டாம்

எழுதிப் பாடி காட்டிட வேண்டாம்

எவரெது சொன்னாலும் கேட்டிட வேண்டாம்

அதைக்கூட அவருக்கு சொல்லிட வேண்டாம்

 

நீயும் நானும் சேர்ந்தே இருப்போம்

நினைவால் உணர்வால் கலந்தே இருப்போம்

நீ உறவாட நான் மகிழ்ந்தாட

காலம்-நேரம் மறந்தே வாழ்வோம்.

 

19-7-16, மத்திகிரி, காலை, 8.30