Bhakti Song 607

ஒரு வரம் கேட்கிறேன்

எண்ணாமல் எந்நாளும் இருந்திடுவேனோ
என்னுளம் வந்தபின் மறந்திடுவேனோ
உன்னாலே உருவாகி உலகிலே வந்தபின்
எந்நாளும் என்னையே எண்ணிடுவேனோ
கணந்தோறும் உனையெண்ணித் தொழுதிட வேண்டும்
உன்காவலில் நான்னென்னை மறந்திட வேண்டும்
அலைமோதும் எண்ணத்தை ஒருமுகமாக்கி
அத்தா உன்னன்பையே நினைத்திட வேண்டும்
நிகழ்வுகள் ஆயிரம் நிகழ்ந்திடும் போது
நினைவும் அவைவழி தொடர்ந்தே போகுது
நிகழ்வுடன் மனிதரின் தொடர்பையும் எண்ணி
அவர்களைப் பற்றிய எண்ணமும் கூடுது
உலகிடை நானுமே உழல்வதினாலே
உனக்கென நேரமும் அவற்றிடை இல்லை
ஆயினும் என்னுளம் நீ நின்றபின்னே
உன்னை மறப்பது எனக்கெளிதில்லை
அதனாலே மீண்டும் ஒருமுறை வந்தேன்
என்னன்பை உன்னிடம் சொல்லியே நின்றேன்
என்நேரம் உன்னையெண்ணும் எண்ணமே எனக்கு
வரமாக மீண்டும் தந்திடக் கேட்கிறேன்
மத்திகிரி, 19-1-17, மதியம் 2.20