Bhakti Song 79 – Coward

Several times when I was praying, my defeats and fears dominated my mind. When I thought about it, I wrote this song.

பல சமயம் பிரார்த்தனை செய்யும் சமயங்களில், என் தோல்வி, பயம் போன்றவையே பெரிதாகத் தோன்ற, அதைக்குறித்து எழுதிய பாடல்:


எல்லாம் இழந்திட்ட ஏழை

என்னில் பயம்கொண்ட கோழை

சொல்ல ஒண்ணாத் துன்பங்கள்

சோதனைகள் எனைத்தாக்க

வாழ்வில் சோர்ந்திட்ட மோழை!

சொல்லிடத் தேவையோ உனக்கு

என்துன்பத்தின் மொத்தக் கணக்கு

சோதனை வேதனை அத்தனையும்

வென்ற முக்தேசனே உனக்கு

என்னுடன் உனக்கென்ன பிணக்கு

அடித்தாலும் அணைத்தாலும் நீயே

ஆறுதல் கூறிடும் தாயே!

இணைத்தாலும் பிரித்தாலும் என்றும்

என்நிலைக்கானாலும் நானும்

என்றும் உன்னடி நாடும் சேயே!

09-12-1995. லக்னோ (உ.பி)


English Translation

I am a poor one who lost everything

I am a coward who has inner fear

When unutterable sorrows

And temptations attack me

I become depressed in life

Is it necessary for me to tell this to you?

The entire record of my sorrows

O Muktesa who won

All sorrows and pains?

Why have you this indifference towards me?

Either you spank me or hug me

You are my comforting mother

Whether I join with you or get separated

Or to whichever condition I am pushed

I am the child seeking your feet


09-12-1995. Lucknow, (U.P.)



Bhakti seeks nothing from God but God Himself. This is reiterated in the Hindu bhakti tradition. ‘Either you do good or evil (bad) to me; I don’t know anything. Already I surrendered all mine to you’, says Abirami Bhutter in Abirami Andadi.1

As no mother can hate her own child, God won’t do that either. But feeling a sense of rejection is part of our emotion, as we, like a child demand things not realizing their effect on us. God never rejects us though He withdraws His grace to train us (Wurmbrand). And true bhakti will accept it as part of God’s grace.



1. நன்றே வரினும் தீதேசெயினும் நானறிவது ஒன்றுமில்லை

அன்றே எனக்குள்ள தெல்லாம் உனக்கென்று அளித்துவிட்டேன்–அபிராமி அந்தாதி,