Bhakti Songs 351-360

351 சிலநொடிகள்

சில நொடிகள் நான் சிந்திக்க வேண்டும்

சித்தத்தை உன்பால் வைத்திட வேண்டும்

தத்துவக் கேள்விகள் தர்க்கங்கள் ஆயிரம்

தலைமீது ஏறி சிந்தையை ஆண்டாலும்–சில நொடிகள்…

 

படித்தவைகளை பலமுறை சிந்தித்து

பலப்பல தர்க்கங்கள் அவற்றிலும் எடுத்து

அலசி அவற்றை ஆராய்ந்து பார்த்து

அவற்றிலேயே மனதை நிறுத்தாமல்–சில நொடிகள்….

 

எத்தனைக் கருத்தை எழுதி வைத்தார்

எண்ணில்லா நூல்களைத் தொகுத்து தந்தார்

கருத்துக்குக் குறைவில்லை மறுப்புக்கு முடிவில்லை

அவற்றை வாதிட்டு அமைதி இழக்காமல்–சில நொடிகள்…

 

முடிவு காண முடியாமல் வாத்திட்டு

முடிக்கத் தெரியாமல் எதையேனும் சொல்லிட்டு

தொடரமுடியாமல் மனதாலே திகைத்திட்டு

அவர்போல் திகைகாமல் உன்பதம் அண்டிட்டு–சில நொடிகள்

 

 

அவர்போல் திகைகாமல் உன்பதம் அண்டிட்டு–சில நொடிகள்

23-11-15 (24-11-15) மத்திகிரி, இரவு 12.30

 

352. நீபோதும்

எதற்கும் நேரமில்லை

எவரிடத்தும் பொறுமையில்லை

என்போன்ற எளியோர்க்கு

அவரிடத்தில் இடமுமில்லை

 

பலர்கூடி வருகின்றார்

பலப்பல பேசுகின்றார்

கூறிய எவற்றிலுமோ

கொள்கையும் காணவில்லை

 

எத்தனையோ எழுதுகின்றார்

எவ்வளவோ வாதிக்கின்றார்

வாதத்தின் இறுதியிலோ

தெளிவும் பிறக்கவில்லை

 

எதற்கோ ஓடுகின்றார்

இலக்கும் தெரியவில்லை

அவருடன் ஓடவோ

அடிமைக்கும் தெம்பில்லை

 

எவரைக்கும் நீபோது,

எனகுன் உறவு போதும்

இவற்றிடை உன்னுடன்

வாழும்நிலை போதும்

 

பக்திஒன்று போதும்

பக்தனுக்குநீ போதும்

நம்மிடைப் பிரிவின்றி

வாழும் நிலைபோதும்

 

30-11-15, காலை 5.45, மத்திகிரி

 

 

353 ஓய்வாக இருப்பேனோ?

அதிகாலை எழுந்திருந்து

அமைதியாய் அமர்ந்திருந்து

ஐயாஉன் திருவடியின்

அருகினில் அண்டிவந்து

ஒன்றையும் சிந்திக்காது

உன்னையே நினைத்திருந்து

ஒருசில நொடிகளேனும்

ஓய்வாக இருப்பேனோ?

 

பலப்பல எண்ணம்கொண்டு

பலவித நோக்கம்கொண்டு

பொழுதெல்லாம் போராடி

பயனற்றுப் போகாமல்

உன்னைமட்டும் நினைக்கவேண்டும்

உன்னுடன்பேச வேண்டும்

நீசொல்லவரும் போது

உடன்நான் கேட்கவேண்டும்

 

உன்னுடன் உறவின்றி

உன்வேத நினைவின்றி

உன்னாவி துணையின்றி

உன்தொண்டர் குழாமின்றி

உலகின் இறைச்சலிலே

என்னையே இழக்காமல்

உன்னுடன் என்னைவைத்து

இரங்கிநீ காக்கவேண்டும்

 

30-11-2015, காலை 6.00, மத்திகிரி

 

 

354 திருந்துகிறோம்

கேட்கிறோம் எங்கள் தேவைக்கு ஏற்ப

கொடுக்கிறாய் நீஉன் குணத்திற்கு ஏற்ப

இரண்டுமே தன் எல்லையை மீறினால்

எவர்தான் தாங்குவார் நீயே சொல்லு?

 

ஏற்ற சமயத்தில் மழைதர வேண்டி

இறங்கி நீயும் கருணை செய்தாய்

ஆயினும் இப்படி அதிகம் பெய்தால்

அழிவதே அன்றி உய்வது எப்படி

 

உன்னைச் சொல்லி குற்றமே இல்லை

உன்மீது எந்தத் தவறுமே இல்லை

இயற்கை தன்போக்கில் செயலைச் செய்ய

ஆதிமுதலே அமைத்ததும் நீதான்

 

இடையில் நாங்கள் எம்கடன் மறந்தோம்

இயற்கையைச் சீண்ட தவறுகள் செய்தோம்

செயற்கையான பல தேவைகள் வேண்டி

எல்லைமீறி இயற்கையை வதைத்தோம்

 

விதைத்ததை நாங்களே அறுவடை செய்கிறோம்

வேடிக்கை மட்டுமே நீயும் பார்க்கிறாய்

தவறை எண்ணி திருந்த வேண்டி

தவறுக்கு ஏற்ற தண்டனை அளிக்கின்றாய்

 

தவறை எண்ணி திருந்த வேண்டி

தயவுசெய்வாய் மீண்டும் ஒருமுறை

திருத்திக் கொண்டால் நாங்களும் உய்வோம்

இல்லாவிட்டால் சேர்ந்தே அழிவோம்.

 

6-12-2015, மதியம் 2.55, மத்திகிரி

 

 

355 உனக்குப் புரியுமோ

 

சொன்னால்தான் உனக்கும் புரியுமோ

சொந்தம் உனக்கென ஆனபின்னாலும்

வருந்தி அழைக்கவும் வேண்டுமோ

இந்த வழக்கம் உனக்குமே பொருந்துமோ?

 

சொல்வதற் கெந்த மொழியும் உண்டு

சொல்லுதற்கு ஏது நேரமுண்டு

மனதின் எண்ணத்தை அறிந்தபின்னே

புரிந்துகொள்ள மொழி எதற்கு?

 

மீட்ட உன்னுடமை ஆனபினால்

கட்டிக் காப்பது யார் பொறுப்பு?

வீணில் தட்டிக் கழிக்கவும் முடியுமோ

இதுதகுமோ உனக்கு, சொல் எனக்கு!

 

கேட்கா தூரத்தில் இருந்தால் தான்

கூவி நானும் அழைக்க வேண்டும்

என்னுள் இருப்பவனை நான்னழைக்க

ஏன்வீணாய்க் கூவ வேண்டும்?

 

இதுவரை இல்லா இவ் வழக்கம்

ஏன்வந்தது சொல் எனக்கும்?

பதிலுக்காக காத்திருப்பேனோ

பக்தி செய்யவும் தாமதிப்பேனோ?

 

எந்த பதிலும் எனக்கும் வேண்டாம்

எந்த வகையிலும் சொல்ல வேண்டாம்

நாம் இருவரும் மெளனமாய் இணையும்போது

என்நிலை உனக்கும் புரியும் அப்போது

 

10-12-15, மத்திகிரி, மதியம் 2.30

 

356 பக்தியில் திளைத்திருப்பேன்

பாவியை மீட்டெடுத்தாய்

பக்தியால் வாழ்வளித்தாய்

பக்தி செய்வதற்கும்

புத்தியை நீயளித்தாய்

 

அன்னையாய் அரவணைத்தாய்

தந்தையாய் நீசுமந்தாய்

தமயனாய் துணையளித்தாய்

தோழனாய் உடன் நடந்தாய்

 

உலகிலே எனைவைத்தாய்

உனைச்சொல்ல உயர்வளித்தாய்

உனைப்பாட வரமளித்தாய்

எனில்வாழ உனையளித்தாய்

 

உனையறிய மறையளித்தாய்

உனைத்தொழ மனமளித்தாய்

உன்மேன்மை பெருகிட

பக்தர் குழாமளித்தாய்

 

புதுப்பாடல் புணைந்திடுவேன்

பொழுதெல்லாம் மகிழ்ந்திடுவேன்

பக்தனாய் வாழ்ந்திடுவேன்

பக்தியில் திளைத்திருப்பேன்.

 

10-12-2015, மத்திகிரி, மதியம் 2.40

 

 

357 கிறுக்காமல் இருக்கணும்

உன்னையே நினைத்திருந்து

உன்னுடன் வாழ்ந்திருந்து

உன்மேன்மை எண்ணியெண்ணி

உள்ளமும் உருகவேண்டும்

 

ஆயிரம் பணியிருக்கு

அதனாலே பொறுப்பிருக்கு

ஆயினும் அவற்றுள்ளே

அமிழாது காக்கவேண்டும்

 

தேவைகள் பல இருக்கு

தினம்தோறும் வாழ்வதற்கு

அவற்றையே தேடித்தேடி

அலையாது காக்கவேண்டும்

 

சிந்தையென்ற ஒன்றிருக்கு

சீர்த்தூக்கிப் பார்ப்பதற்கு

சீர்த்தூக்கிப் பார்ப்பதாலே

சித்தம்குலையா திருக்கவேண்டும்

 

எண்ணங்கள் தொகுத்துவர

வார்த்தைகள் வகுத்துவர

தேவையில்லா கருத்தாக்கம்

செய்யாமல் இருக்கவேண்டும்

 

ஏதோஒன்றை எழுதவேண்டி

எவ்விதக் கருத்துமின்றி

சொற்களை வார்த்தையாக்கி

சொதப்பாமல் இருக்கவேண்டும்

 

உன்னையே நினைத்திருந்து

உன்னடி தொழும்போது

கவிதையாக அதையெழுதி

கிறுக்காமல் இருக்கவேண்டும்

 

11-12-2015, மத்திகிரி, மதியம் 2.30

 

 

358 வேறுவழியில்லை

எதிலும் புதுமையில்லை

எவரிடத்தும் மாற்றமில்லை

என்னைமட்டும் மாறச்சொன்னால்

எப்படி என்னால் ஆகும்?

 

காலம் நேரம் மாறவில்லை

கவலை தேவை குறையவில்லை

மனிதரும் மாறவில்லை, என்

மனம்மட்டும் மாறிடுமா?

 

சூழ்நிலை மாறவில்லை

சொந்தபந்தம் மாறவில்லை

இயற்கையும் மாறவில்லை

என்னால் முடிந்திடுமா?

 

குணங்களும் மாறவில்லை

கொள்கைகூட மாறவில்லை

குற்றம்குறை குறையவில்லை

என்யியல்புமட்டும் மாறிடுமா?

 

நீயும்கூட மாறவில்லை

உன்குணமும் போகவில்லை

அந்தத் துணிவினாலே

அப்படியே நான்வந்தேன்

 

ஏற்றிடுவாய் என்னைநீயும்

வேறுவழி உனக்குமில்லை

ஏனென்றால் என்னைநீயும்

உள்ளபடி வரச்சொன்னாய்.

 

11-12-2015, மத்திகிரி, 2.55

 

 

359 எளிய பக்தி

 

பக்தனாய் வாழ்வது எத்தனை மேன்மை

பக்தியால் சித்தத்தை ஆளலாம் உண்மை

பலவித தத்துவம் உலவிடும் உலகில்

நங்கூரமாய் இருப்பது பக்தியென்ப துண்மை

 

வாழ்ந்த முன்னோர்கள் வரலாறு படித்தால்

வாழ்ந்த ஞானிகள் தத்துவம் பார்த்தால்

உத்தமமான வழி ஒன்றுத் தேடினால்

சத்தியமாய் அது பக்திஒன்றே யாகும்

 

அவரவர் எண்ணத்திற் கேற்ப உரைத்தார்

அதனிடை ஆயிரம் வாதங்கள் வைத்தார்

அவற்றை யெல்லாம் ஆராய்ந்து பார்த்தால்

ஆயிரம் கேள்விகள் மட்டுமே மிஞ்சும்

 

பக்திதரும் பக்குவம் அவையிடம் இல்லை

பகுத்துத் தொகுத்து ஆய்வு தொடர்வதால்

என்றுதான் இவர் முடிவு காண்பார்

என்போன்ற எளியோர்க்கு வழியும் சொல்வார்?

 

முடியாத ஒன்றை முயன்று பார்க்கட்டும்

முறண்பாட்டை களைய முயற்சி செய்யட்டும்

இதனிடை எளிய பக்தனாய் வாழ்ந்து

என்போன்ற எளியோர் முக்தி அடையட்டும்

 

12-12-2015, மதியம் 2.45 மத்திகிரி

 

 

360 மறக்க வேண்டுகிறேன்

கையெடுத்துக் கும்பிடுகிறேன்

கெஞ்சி ஒன்று வேண்டுகிறேன்

என்னைப் பற்றி எவருமே

ஏதுஒன்றும் சொல்லவேண்டாம்

 

காலமென்னும் ஓட்டத்திலே

கால்கடுக்க ஓடுகின்றேன்

இறுதியாக எப்படியோ

கரைநானும் சேர்வதற்கே

 

மனிதனாக பிறந்தபோதும்

மனிதனாக வாழ்வில்லை

மனதுஒன்று இருந்தும்கூட

முழுமையாகப் புரியவில்லை

 

புத்திபலதை மறுக்கிறது

பக்திசிலதை ஏற்கிறது

புத்திபக்தி இரண்டினிடையே

சித்தம் ஊசலாடிடுது

 

புத்தியிலும் வளரவில்லை

பக்தியிலும் சிறக்கவில்லை

எப்படியோ இறைவன்கருணை

ஏந்திஎன்னைக் காக்கிறது

 

அந்தக்கருணை யாறறிவார்

அவர்சொந்தம் ஆகாவிட்டால்

அடையாஒன்றை அறிதவர்போல்

வீண்வாதம் செய்கின்றார்

 

வந்தபோதுஓரு அடையாளம்

வையம்தானே தருகிறது

போகும்போது அதனுடனே

போகத்தானே சொல்கிறது

 

இடையிலெதனை மாற்றிடினும்

எந்தவேடம் போட்டிடினும்

இறுதியாகஏதோ ஒன்றை

ஏற்கவேண்டி இருக்கிறது

 

என்னவாக அதுஇருந்தும்

எவர் அதைத்தந்தும்

“பக்தன்” என்ற ஒன்றுமட்டும்

பணிந்துநானும் கேட்கின்றேன்

 

பாவியாக வாழ்ந்திருந்தேன்

“பக்தனாக்கி” ஆட்கொண்டான்

அந்தஓரு அடையாளம்

அடிமைக்கு என்றும்போதும்

 

எனவேஒன்றை வேண்டுகிறேன்

என்னைமறக்க கெஞ்சுகிறேன்

அவனைப்பெருக்கி என்னைச்சிறுக்கி

அவனுள்புதைக்க விரும்புகிறேன்

 

புதைத்ததை தோண்டியெடுத்து

கூறுபோட்டு பார்ப்பீரோ

கொடுமையான அந்தசெயலை

செய்யவேண்டாம் கெஞ்சுகிறேன்.

 

13-12-2015, மத்திகிரி, 2.00