Bhakti Song 24 – A Refuge to the Bhaktas

At Sat-tal ashram when I was studying, thinking, writing, and discussing about bhakti, on 25-11-1990 I wrote this song. This is one of my favourite songs.


பக்தர்க்குத் தஞ்சமே

தாயும் நீ தந்தை நீ

தலைவன் நீ தஞ்சம் நீ

ஆருயிர் நண்பன் நீ

அணைத்திடும் தமையன் நீ

நேசத்து மையம் நீ

நெஞ்சத்து உணர்வையெல்லாம்

பாசமாய்க் கொள்ளை கொள்ளும்

பதியும் நீ என்னுயிர்க்கே


நெக்குருகி உளம் கனிந்து

நெஞ்சம் தழை தழைக்க

பக்திப் பரவசமாய்ப்

பண்ணெடுத்து பாடும்கால்

பரனே பரம்பொருளே

பராபரனே மெய்ச்சுடரே

பரமானந்த ஜோதியே

பக்தர்க்குத் தஞ்சமே


ஏதுமொழி நான்கண்டேன்

என் ஐயா உனைப்போற்ற

ஏங்கிடும் ஏழை என்

உள்ளத்து உணர்வுகளை

எப்பாங்கில் எடுத்துரைப்பேன்

என் உளம்நீ அறியாயோ?

என்றென்றும் இருக்கின்ற

இறையே என்தலைவா


ஆனந்தக் கண்ணீரால்

அகம்கழுவி மெய்மறந்து

காதல் வசப்பட்ட

காரிகையும் போலாகி

நேசர் முகம்தேடி

நித்தம் உனைநாடிக்

கையளித்தேன் என்னையுமே

காத்திடுவாய் பொற்பாதம் தஞ்சம்


உள்ளம் உனில் கரைய

உரோமம் சிலிர்த்தோங்க

கண்ணில் நீர்சொறிய

கரங்குவித்தே அடிபணிந்து

தஞ்சம் எனவந்தேன்

தாயேநின் சேயே நான்

தரணியில் காணேனே

திருவடியன்றி ஓர்புகலிடமே!



English Translation

A refuge to the bhaktas


You are the Mother, you are the Father

You are my Master, You are my Refuge

You are my dear Friend

You are my compassionate Brother

You are the centre of my love

You are the Lord to my soul

Who stole my heart with affection!


I sing unto you in melodious music

With a melting heart and

Emotional spirit with bhakti

The eternal Being

God of Good and True Jyothi (light)

The blissful Light

Refuge to the bhaktas


Where can I find language?

To praise you

How can I tell you?

The longing of this poor man’s spirit

How can I utter them to you

Don’t you know my heart?

The Eternal one

God my Master


By cleansing my inner being

With blissful tears and forgetting myself

Like a girl who is

Struck with love

Seeking the face of the beloved

And every day approaching you

I offered myself unto you

Protect me; I take refuge at your golden feet


My heart melts in you

And the hairs stand up at the end

Tears flowing from eyes

Bowing at your feet with folded hands

I come unto you as my refuge

O Mother I am your child

I cannot find on this earth

Any other refuge other than your feet




Outward gestures like folding the hands, falling at the feet of the Lord, or bodily responses like tears falling from eyes, hairs standing up, etc. need not be the mark of true bhakti. One can show outward gestures without really having inner reverence. Similarly mere emotion can also result in bodily responses. But they too have some role in bhakti. Singing, dancing, clapping, smiling and weeping are exclusively human response to emotions. Some may go overboard and some may underplay. But none can live without some outward expression for emotion.