Bhakti Song 29 – Not an Orphan

I faced some kind of serious struggle within as I wrote this. I felt very lonely. At the same time I sought to be alone. On this background on 18-04-1991 when I sat on the bank of Panna Lake at Sat-tal ashram to talk with the Lord, I poured my heart through this song.

 

அநாதையல்ல

தாயற்றகுழவியாய்ஆனேனோ?

தரணியில்கதியற்றுப்போனேனோ?

நோயுற்றமனதுடனேநொந்துநொந்து

நோக்கினேன்திருவடியைச்சோர்ந்துசோர்ந்து

காயமேபட்டதிருக்கரத்தைநீட்டிக்

கதறிடும்ஏழையைஅணைத்திடாயோ?

காரணம்வேறேதும்காட்டிடாதே

கணப்பொழுதும்இனியும்நீதாமதியாதே!

பிணியாளிக்கல்லோவைத்தியன்தேவை

பேதைக்கல்லோஉன்ஞானம்தேவை!

அறிந்தபின்இன்னும்தாமதமேனோ?

அறியாதவன்போல்வீண்தயக்கமும்ஏனோ?

நானிலத்தோர்என்மீதுபழியும்கூறார்

நன்கறிவார்நான்உன்அடிமைஎன்று

இனிவேறுபுகலிடம்எனக்கிங்கில்லை

முக்தேசனேஉன்னருளன்றிவழியும்இல்லை

சோதனைக்கனுமதித்தகாலம்போதும்

சோர்ந்தேநிற்கும்என்கோலம்காணும்

ஏங்கிடும்ஏழைமீதுஇறங்கிடாயோ?

என்ஐயனேகதறலைக்கேட்டிடாயோ?

அறிந்தேசெய்தபிழைஅனேகம்உண்டு

அலைந்திடும்மனதின்வேகம்கொண்டு

செய்தபிழையாவையும்மன்னிப்பாயே

சேயேனைஅருள்கொண்டுசேர்த்திடுவாயே

ஊரறியஉத்தமன்போல்நடித்திட்டாலும்

உள்ளானவாழ்க்கையிலோஉண்மைஇல்லை

காரணமோவேறேதும்இல்லைஇல்லை

கள்ளமனம்அளித்திடுதேதொல்லைதொல்லை

பாவத்தின்கீழாகவிற்றுப்போட்ட

பாழ்மனத்தைமீட்டெடுத்துவெற்றிநாட்ட

பாதகனுக்கிறங்கியேசிலுவைமீது

பலியானஅன்பிற்கோஎல்லைஏது?

பழிவேறுயார்மீதும்கூறேன்நானும்

பலமுறைதவறினேன்தெறிந்தேதானும்

பரிகாரம்உண்டோவேறெங்கேனும்?

பரனேஉன்னருளன்றிவழியேகாணும்

நீரற்றமேகம்போல்நிலையற்றுப்போனேனே!

நிலையற்றகடலின்அலைபோலஆனேனே!

திசைகெட்டுத்திரியும்தாரகைபோலது

தறிகெட்டுப்போனதுதீயனின்வாழ்விது!

கருமியின்கைச்செல்வம்நான்

காட்டினில்வீணேகாய்ந்தநிலா

கடல்மீதுபெய்தமழையேதான்

கனிகாணாப்பட்டமரம்ஆனேன்

பாழ்நிலமதுவோபலமுறைநீர்குடித்தும்

பயனேதும்தாராதுபயிரொன்றும்முளைக்காது

முள்ளும்பூண்டுமேமுளைப்பிக்கும்பூமிநான்

தீயிட்டுநிலம்திருத்ததிருவேநீவாராயோ?

மீண்டும்ஒருமுறையேமீளாதபாவத்தால்

கோரச்சிலுவையிலேகோவேஉனையேற்றி

வதைத்திடும்வஞ்சகனைவள்ளலேதள்ளிடாதே

வந்தேன்நின்னடியேவற்றாதகருணையூற்றே

தாய்மறப்பாள்சேயைத்தானும்

தன்சுகமேநாடும்போது

மறப்பதில்லைநீயோஎன்றும்

மகவுஎன்னைஇமைப்பொழுதும்

“அன்னைநீதந்தைநீஆருயிர்த்தலைவன்நீ

ஆதலால்இனியும்கூறேன்யாருமற்றகுழவியென்று!!

 

English Translation

Have I become a child without a mother?

Have I become without anyone on earth?

With a heart full of hurt and sickness

I looked at your feet with much depression

Won’t you hug me by stretching your

Wounded hands?

Don’t give any other excuse or reason and

Don’t delay even for a moment

Only a sick person needs a doctor

And a fool alone needs your wisdom

Why this delay after knowing this?

Why this hesitation as if you don’t know this?

The people on earth won’t blame me

As they know well that I am your slave

There is no refuge other than you

Lord Muktesa there is no hope without your grace

Enough for allowing me to be tempted

See my depressed condition

Won’t you have pity on this poor man?

O Lord won’t you listen to my cry?

I have done many errors wantonly

Because of the wavering mind

Forgive all the errors done by me

Give asylum to this child by your grace

Even though I pretend to be an upright man

There is no honesty in my inner life

There is no other reason for this

And the cunning heart gives all these troubles

To redeem me and give success to the

one who is sold to sin

You gave your life on the cross

and where one can find such a love?

I won’t blame any one

I have done mistakes several times wantonly

Is there any other remedy for this?

God there is no other way except your grace

I become a wandering cloud without water

I become a tossing wave on the restless sea

The life of this evil one became

A drifting star which lost its way

I become the wealth in a miser’s hand

I become the moon which wasted its light in the forest

I become like the rain which poured on the sea

I become a dead tree without any fruit

The wasteful land even after drinking water several times

Won’t yield any good result or produce any plants

I became such a land with thorns and bushes

O Lord won’t you come and burnt them to clear it?

One more time because of my unredeemable sin

Putting you on the Cross oh my King

I persecuted you, the wretched crooked deceitful one

Don’t forsake me my generous one

I come unto your feet which is the fountain which never dries

Even a mother will forget her child

When she seeks pleasure

But you never forget your child

Even for a moment

You are my mother, you are my father, and you are my dear Master

Therefore I won’t say anymore that I am an orphan without anyone!

 

Comments

In the early part of 1991, I felt that I was pulled in all directions. I was completely disappointed by the evangelical world in which I was living and moving in those days. I felt alienated from them and didn’t find good fellowship among them. Once again I felt the same crises which I faced in the early part of 1980 when I wanted to run away from myself. Even I want to disappear to somewhere in Himalayas to remain a recluse forever in life. Though the new acquaintances at Lucknow gave some hope, I was not happy with their approach either. The small attempts which I made to break away from the evangelicals didn’t materialize. In that situation I felt very lonely. But my bhakti in the Lord is the only thing that sustained me during that time of crisis.