Bhakti Song 52 – Namavali

Namavali is part of the bhakti tradition in India both in the south and north. Describing the name, fame, nature of God, and giving a call to respond to is part of worship. Particularly before starting satsanghs giving a call to the people to respond to by saying ‘hail’ (Jay) is a tradition. Following this while in North, before starting any satsang, I would give a call in Hindi and the audience responded by saying ‘Jay’. So as I want to create one such in Tamil, following the Hindu tradition, I wrote this during in one of my classes at Bangalore 08-07-1993.

நாமாவளி என்பது இந்திய பக்தி வழிபாட்டின் ஒரு அங்கம். வட இந்தியா, தென் இந்தியா என எப்பகுதியிலும் இறைவனின் நாமம், புகழ், குணம் சொல்லி மக்களை ஆராதிக்க அழைப்பது வழிபாட்டின் ஒரு பகுதி. குறிப்பாகக் கதாகாலட்சேபங்கள் நடக்கும்போது, ஆரம்பிக்கும் முன் நாமாவளி கூறுவது மரபு. அதன் அடிப்படையில், வட இந்தியாவில் சத்-சங் நடத்தும்போது ஹிந்தியில் நான் கூறும் நாமாவளியைப்போல் தமிழிலும் கூறவேண்டி இதை, 08-07-1993-ல் பெங்களுரில் சில வகுப்புகள் எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது எழுதினேன்.



அழைப்பு: எல்லோருக்கும் இறைவனாம் முக்தேசனே போற்றி

பதில்:     எமக்கும் தலைவனாம் இறைவனே போற்றி


அழைப்பு: தந்தையாம் இறைவனின் தாளடி போற்றி

பதில்:     எந்தையாம் இறைவனின் இணையடி போற்றி


அழைப்பு: அரூபியாய் இலங்கிடும் ஆவியே போற்றி

பதில்:     அருளினை அளித்திடும் அண்ணலே போற்றி


அழைப்பு:  மூவரில் ஒன்றாய் இலங்குவோய் போற்றி

பதில்:     முதல்வனே இறைவனே போற்றி போற்றி


English Translation

Call: O Lord of everyone hail to you

Response: you are my leader hail to you


Call: Hail to the feet of the Lord who is the Father

Response: Hail to the feet of God who is my father.


Cal: Hail to the Holy Spirit who dwells without any form

Response: Hail to the one who bestows grace


Call: Hail to the Three in one

Response: Hail to God the First!



What I have written is a replica that we can still hear in several satsangs among Hindus, particularly among Saivites in Tamilnadu1. I don’t remember if such Namavali is used in Vaishnavite satsangs, though ‘nama japa’ will be there. This shows how diverse the practice is among Hindus. As a Hindu and bhakta of the Lord, I feel that it is my birthright to use my religious and cultural symbols, without distorting them or twisting them to serve my purpose. For example, I don’t agree to keep a photo or an image of OM anywhere in our worship or as a cover picture to any books from us. However, I have no hesitation to chant OM as a mystic music which helps to concentrate my thoughts. I don’t believe in using Hindu symbols by misusing or abusing them in any form. However I know that certain terms and symbols need to be qualified and explained for others to understand them.

Though a few pioneers in contextualization among Tamilians used several words like ‘Siva, bhagavan, OM etc.’ in their songs, I never read or heard that they created such Namavali for Sat-sanghs. For those who become ‘converts’, contextualization is an ‘experiment’ whereas for us Hindu bhaktas, it is part of our life. I strongly believe that as a Hindu and bhakta of Muktinath, I need to contextualize any of my birthrights. 26-6-14



அழைப்பு: நமஹ: பார்வதி பதயே

பதில்: அரஹர மஹாதேவா


அழைப்பு: தென்நாடுடைய சிவனே போற்றி

பதில்: எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி


அழைப்பு: பராய்த்துறை மேவிய பரனே போற்றி

பதில்: சிராப்பள்ளி மேவிய சிவனே போற்றி


Call: Salute to the husband of Parvathi

Response: Hara Hara Mahadeva


Call: Hail to the Siva whose land is South India

Response: Hail to the Lord who belongs to every land


Call: Hail to Siva who dwells at Parayturai (another name for Tiruchy)

Response: Hail to Siva who dwells at Sirappalli (another name to Tiruchy)