Song 562

மீட்போன்

“மீட்பன்” என்ற பெயர் பெற்றாய்
மீட்கப்பட்டோரே அதை அறிவார்
அவரில் நானும் ஒருவன் அன்றோ
அறிந்த உண்மையைச் சொல்கின்றேன்
சுழன்று சுழன்று சுற்றி வந்தேன்
சோதனை வேதனை தாங்கி நின்றேன்
எனது அருகில்நீ இருந்தபோதும்
என்போக்கில் நான் வாழ்ந்திருந்தேன்

யாருக்கும் நானும் இளைக்கவில்லை
எத்தனை துய்த்தும் சளைக்கவில்ல
உடலின் இச்சைக்கு ஓயாமல் தேட
உன்னையும் தேடவோ நேரமில்லை

அலுத்துச் சலித்து ஓய்ந்து நின்றேன்
அடுத்துச் செய்ய ஒன்றும் இன்றி
காலில் விலங்கைப் பூட்டிக் கொண்டு
கைகளைக் கட்டிக் கடலில் வீழ்ந்தேன்

அமிழ்ந்து நானும் மாண்டு விடாமல்
அந்நேரம் என்பின் நீ குதித்து
கரையும் ஏற்றி விலங்கை நீக்கிக்
கட்டை அவிழ்த்துக் காட்சி தந்தாய்

அந்நேரம் அறிந்தேன் ஐயனே உன்னை
அதன்பின் உணர்ந்தேன் என்நிலை தன்னை
மீட்பைத் தர மீட்டுக் கொண்டதால்
“மீட்போன்: என்று தொழுதேன் உன்னை

மத்திகிரி, 28-10-16, மதியம் 1.45, Surdas, 398, p. 691