Song 567

மீண்டும் மீட்டுக்கொண்டாய்

இதுவரை உணராமல் இருந்து விட்டேன்
இப்போது உன்குணம் உணர்ந்துவிட்டேன்
எளியவன் என உன்னை எண்ணிவிட்டேன்
உன்னன்பை ஏளனம் செய்துவிட்டேன்

கண்மூடி என்போக்கில் சென்றுவிட்டேன்
கண்டித்தாய் ஆயினும் மீறிவிட்டேன்
தடுமாறித் தலைகீழே வீழ்ந்துவிட்டேன்
“தான்” என்ற அகந்தையால் அழிந்துவிட்டேன்

இதமாகச் சொன்னதைக் கேட்கவில்லை
இடித்துச் சொன்னாலும் ஏற்கவில்லை
இனிவேறு வழியில்லை என்றுஎண்ணி
இடறிவிழ வைத்தாய் என்னைக் காக்க

உன்பக்தன் என்ற துணிவு கொண்டு
உரிமையும் அதிகமாய் எடுத்துக்கொண்டு
என்ன செய்தாலும் ஏற்பாய் என்று
என்னமாய்த் துணிவு கொண்டுவிட்டேன்

ஏற்ற நேரம் பார்த்திருந்து
எனக்கேற்ற தண்டனை நீயும் தந்து
மறக் கருணை மனதில் நீயும்கொண்டு
மீட்டுக் கொண்டாய் நீ மீண்டுமென்னை

மத்திகிரி, 7.11.16, இரவு 11.35