Song 592

போனது போகட்டும்

கழுத்திலே வைரத்தைக் மாட்டிக் கொண்டு
காடு முழுவதும் தேடினாலும்
கடைசி வரையிலே கிடைக்காது
கவனத்தில் இதைநீ கொண்டு விடு

எண்ணையும் திரியும் விளக்கில் இட்டு
ஏற்றிட ஒளியும் கிடைத்து விடும்
இவற்றை ஒன்றாய்ச் சேர்க்காவிட்டால்
இருளும் எப்படி நீங்கிவிடும்

முகத்தின் கரியைப் போக்கிடவே
ஆடியைத் துடைத்துமே பயனென்ன
மனதிலே மலங்களை வைத்துக் கொண்டு
மதிகெட்டு வாழ்ந்து பயனென்ன

பார்வை முழுதும் இழந்த பின்னே
பகலவனை இனிப் பாரேன் எனக்
கண்களைக் கையால் பொத்திக் கொண்டு
பகடியம் நீயும் பண்ணாதே

விழித்து எழுந்திடும் நேரமிது
மலங்களை நீக்கப் போராடு
போனது எல்லாம் போகட்டும்
புதிதாய் மனதில் பிறந்து விடு

மத்திகிரி, 9-12-16 மதியம் 2.00 Sur 428, p. 747