Song 741

யுகம் போதாது

உன்னருள் நினைக்க
யுகமொன்று போதாது
உன்னன்பை நினைக்க
என்மனம் போதாது
உன்தன்மை எண்ண
என்சிந்தை போதாது
உன்சேவை செய்ய
வாழ்வொன்று போதாது
எமக்கு எல்லையை
அறிந்துதான் தந்தாய்
அதற்குள் வாழ்ந்து
முடித்திட வைத்தாய்
இதற்கு உள்ளாக
உன்னருள் எண்ணி
உய்யும் வழியை
எமக்குமே அளித்தாய்
அதற்குள் எத்தனை
வாழ்க்கை வாழ்கிறோம்
ஆயிரம் ஆயிரம்
வேடங்கள் போடுறோம்
இதற்கே நேரம்
போதலை என்று
இறுதியில் குறைகள்
பலவும் சொல்கிறோம்
இந்த சிறிய
ஒட்டத்தை ஓட
என்னென்ன எத்னம்
நாங்களும் செய்கிறோம்
அதனை ஓடி
முடிக்கும் முன்னே
நோக்கத்தை மறந்து
வாடியே நிற்கிறோம்
இதற்கே இத்தனை
பாடுகள் என்றால்
எம்எல்லை விரிந்தால்
இனிஎன்ன ஆகும்
அதனால் எம்மேல்
இறங்கி நீயும்
குறுகிய எல்லையை
கருணையாத் தந்தாய்
அதன் உள்ளாக
உன்னருள் அடைய
ஐயனே இறங்கி
வழியினை வகுத்தாய்
அதை அறிந்தோர்கள்
உய்ந்து மீள்வார்
அறியாத பேர்கள்
புலம்பியே மாள்வார்
அதனை அறிந்து
அடிக்கடி வந்து
உன்னருள் நினைத்து
உன்னடி பணிந்து
தந்த வாழ்வை
உன்னுள் வாழ்ந்து
தமியனும் உய்ய
பேரருள் புரிவாய்

திருப்பூந்துருத்தி, 14-9-2017, மாலை, 6.50