Tamil Song 159

As I am reading the Complete Work of Gandhiji (vol. 16), I resonated with these words he addressed to his Ashram Inmates at Sabarmathi. But the immediate words that came to my mind was ‘Where else to run leaving everything?’ Then stopping reading further and I wrote this song based on my reflection and also having similar experience:

ADDRESS TO ASHRAM INMATES 2

March 18, 1918

Every day I discover so much of hypocrisy in the world that many times I feel I just cannot go on being here. At Phoenix, I often told you that, if one day you did not find me in your midst, you should not be surprised. If this feeling comes over me, I will go where you will never be able to seek me out. In that hour, do not feel bewildered, but go on with the tasks on hand as if I were with you all the time. [From Gujarati] Mahadevbhaini Diary, Vol. IV, –CWG, vol. 16, p. 346

 

எங்கு ஓட

 

விட்டுவிட்டு எங்கு ஓட

எந்த வேதனை சொல்லி புலம்ப

நட்ட நடுவினில் தனித்து இருக்க

நாலுபுறமும் அவலம் நெருக்க

 

யார்கூறி என்ன ஆவது

இதில் எவர் சொல்வதை ஏற்பது

பொதுநலம் என்று சொல்லினும்

சுயநலம் அதில் இருந்திடும்

 

போராடித் தோற்றவர் ஆயிரம்

புரியாமல் தவிப்பவர் கோடியே

அவர்களில் நானும் ஒருவனே

தப்பிக்கும் வழியும் காணேனே

 

பின்னுக்குப் போனால் உதைக்கும்

முன்னாலே வந்தாலோ கடிக்கும்

ஆயினும் சுமையை ஏற்றனும்

எப்படியோ கொண்டு சேர்க்கனும்

 

தனித்து இழுக்க முடியாமல்

பிறரை அழைக்க இயலாமல்

நட்ட நடுவில்நின்ற தேர்போல

பாதியில் காரியம் நின்றிடும்

 

இந்நிலையில் என்ன செய்வது

ஏதோ வாழ்க்கையும் ஓடுது

முடிஞ்ச வரைக்கும் தள்ளனும்

மிஞ்சி போனால் ஒதுங்கனும்

 

27-4-16, மத்திகிரி, மாலை, 5.45